پرونده ویژه صراط پیرامون مرضیه وحید دستجردی، تنها وزیر زن تاریخ جمهوری اسلامی ایران

راضیه مرضیه

و سرانجام با وجود نمره بیست احمدی نژاد به خانم وزیر، حمایت های تلویحی سخنگوی دولت از دستجردی و نیز تعهد معاون اول رئیس جمهور در استمرار فعالیت وزیر بهداشت تا پایان دولت دهم؛ بعد از ظهر روز پنج شنبه، هفتم دیماه، مرضیه وحید دستجردی از سمتش برکنار شد!

کد خبر: ۹۱۸۸۵

تاریخ: ۱۳ دی ۱۳۹۱ - ۱۶:۵۵

«جریده صراط» - پس از باقری لنکرانی و صفار هرندی و مصطفی پور محمدی و منوچهر متکی، این بار نوبت تنها زن کابینه بود که از قطار سریع السیر دولت پیاده شود و راهش را از مسیر مهرورزان خدمتگزار جدا کند.
شاید باورش هم برای وحید دستجردی سخت بود. رئیس جمهوری که روزی وی را «تنها مرد کابینه» خطاب می کرد، دیگر روز حکم عزلش را در دستش بگذارد!

وحید دستجردی با افتخار کنار رفت و جایش را به طریقت منفرد داد. این در حالی بود که با وجود امثال جامع الشرایطی چون مهندس علی نیکزاد (وزیر ذوالوزارتین) و دکتر مهدی خورشیدی (ماه داماد آقای رئیس)، انتخاب طریقت منفرد و انتصاب وی بعنوان سرپرست وزارت بهداشت، اقدامی غیر منتظره محسوب می شد!

اما مرضیه وحید دستجردی که بود و چگونه توانست به سمت اولین وزیر زن در تاریخ جمهوری اسلامی دست یابد؟

زاده 1338 در تهران است. اصلیتی اصفهانی دارد چراکه دختر خاله خواننده مشهور، «محمد اصفهانی» است!
پدرش مرحوم دکتر «سیف الله وحید دستجردی»، 16 سال متوالی بعنوان رئیس سازمان هلال احمر جمهوری اسلامی، خدمت کرده است. از همین رو بود که دخترش نیز از 16 سالگی، عزم طبابت کرد و در دانشگاه علوم پزشکی تهران مشغول به تحصیل شد.
دوران دانشجویی دستجردی همزمان بود با سالهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی. این تقارن زمانی سبب می شد که مرضیه دستجردی نیز به شکلی ناخواسته و همپای دیگر محصلین معترض، در راهپیمایی ها و فعالیت های سیاسی آن ز مان، حضوری چشمگیر داشته باشد.

در سالهای اولیه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، دکتر مرضیه وحید دستجردی در میانه تحصیل، با همسرش که دانشجوی دندان پزشکی بود، آشنا می شود و این دو در مراسمی ساده زندگی شان را در اتاق خانه پدر عروس، واقع در حوالی خیابان دولت آغاز می کنند.
زمان می گذرد و موسم انتخابات مجلس چهارم فرا می رسد. مرضیه دستجردی نیز موفق می شود که با کسب 370هزار رأی، برای اولین بار راهی خانه ملت شود.
دوران نمایندگی دستجردی مصادف است با زمامداری دولت سازندگی. از این رو، نطق ها و تذکرات دستجردی در مجلس، غالباً حاوی انتقادات صریح نسبت به عملکرد دولتمردان بود.
سابقه نشان می دهد که انتقادات خانم دکتر نسبت به تخصیص نادرست ارز، نه تنها در دولت مهرورزی بلکه در دولت سازندگی نیز مسبوق بوده است.
در همین ارتباط، مرضیه وحید دستجردی در آذرماه 72 و در صحن علنی مجلس، چنین اظهار می دارد: «متأسفانه برخی از وزرای ما سوراخ دعا را گم کرده اند! خروج مقادیر معتنابهی ارز برای ورود سالانه 500 هزار تن کاغذ به کشور و دست آخر اینگونه کاغذپراکنی های بیهوده، کارت ها و دعوتنامه ها و مجلات ریز و درشت. ما چگونه می توانیم بگوییم مطیع و پیرو امام علی(ع) هستیم؟! وقتی که دو نفر برای کار خصوصی خدمت [حضرت] می آمدند، ایشان چراغ را خاموش می کردند. درحالیکه اگر صبح ها سری به ادارات و مراکز دولتی بزنید همگی یا اکثریت چراغ ها را در نور روز روشن کرده اند.»

در سالهای آخر نمایندگی و سنوات مابعد، مرضیه وحید دستجردی بیشتر به امور مدیریتی پزشکی پرداخت.

عضو هیئت ممتحنه و ارزشیابی، ارائه بورد تخصصی زنان و مامایی وزارت بهداشت، عضو شورای آموزش پزشکی و تخصصی وزارت بهداشت، عضو هیئت مدیره انجمن تنظیم خانواده، عضو شورای عالی آموزش مداوم جامعه پزشکی کشور، عضو شورای سیاست گذاری وزارت بهداشت، عضو شورای عالی نظام پزشکی کشور، کارشناس زنان و مامایی پزشکی قانونی و عضو کمیته علمی تنظیم خانوار وزارت بهداشت، از جمله مسئولیت های مندرج در کارنامه کاری او در سالهای پایانی دولت سازندگی و دوران اصلاحات است.

با روی کار آمدن احمدی نژاد، در دولت نهم پست مهمی به او نرسید و تنها مدیریت روابط بین دانشگاهی و امور بین الملل دانشگاه علوم پزشکی تهران که باقر لاریجانی ریاست آن را بر عهده داشت، به او رسید.

در دولت دهم اما قضیه کاملاً متفاوت بود. هنگامی که محمود احمدی نژاد تصمیم به تابو شکنی گرفت و عزم خود را برای معرفی وزیر زن جزم کرد، شاید به ذهن احدی هم خطور نمی کرد که مرضیه وحید دستجردی، گزینه جایگزین کامران باقری لنکرانی باشد.
انتخاب این وزیر از سوی احمدی نژاد در حالی صورت می گرفت که بر اساس شنیده ها، در انتخابات 88 وحید دستجردی به احمدی نژاد رأی نداد و گزینه انتخابی اش برای ریاست جمهوری، شخص محسن رضایی بود.

مرضیه وحید دستجردی، ماجرای تصدی وزارتش را اینگونه روایت می کند: «من برای جلسه ای به دفتر ریاست جمهوری دعوت شدم. اصلاً فکر نمی کردم که بحث وزارت من باشد. وقتی که رفتم پیشنهادی مطرح شد و در وهله اول هم نپذیرفتم. چون مسئولیت وزارت بهداشت کار به شدت سخت و سنگینی است. قرار شد که بیشتر فکر کنم و خب من هم جوانب کار را سنجیدم و با خیلی ها مشورت کردم و بالاخره پذیرفتم. با خودم فکر کردم حالا که مردی پیدا شده تا چنین مسئولیتی را بعد از 30 سال از انقلاب بر عهده زنی قرار دهد، اینکه بخواهم شانه خالی کنم و آسایش و آرامش خودم را بر این مسئولیت ارجح بدانم، شاید اجحافی ابشد به زنان کشورم.»

وحید دستجردی با آغاز بکار بعنوان وزیر بهداشت، معرفت را در حق رئیس سابقش بجای آورد و باقر لاریجانی را نه تنها در سمت ریاست دانشگاه علوم پزشکی تهران ابقا نمود، بلکه از مشورت و معاونت وی در امور کلان وزارتخانه نیز مدد می جست.

شاید خانم وزیر فکرش را هم نمی کرد که دامنه تنش ها و نامه نگاری های رؤسای قوا به وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی تهران نیز تعمیم پیدا کند و چنین ابقا و انتصابی، بعدها به ضرر خودش تمام شود!

مرضیه وحید دستجردی در دوران وزارتش گاه تصمیمات و اقدامات ابهام برانگیزی را به اجرا گذاشت که بدون شک جنجالی ترین آنها، ادغام ناگهانی دو قطب پزشکی کشور، یعنی دانشگاه علوم پزشکی ایران و دانشگاه علوم پزشکی تهران در یکدیگر بود.
یکسال قبل از ادغام دو دانشگاه، ابطال آزمون دستیاری پزشکی در سال 88، بود. آزمونی که بدلیل اعتراض عده ای از پزشکان که به تقلب در آزمون و فروش سوالات آن معترض بودند، باطل اعلام شد.
همچنین جدال بر سر تعیین تعرفه های پزشکی و نیز رها سازی بیماران بیمارستان های دولتی، از جمله حاشیه های دوران وزارت دکتر دستجردی به حساب می آیند.

در این میان اما اجرای طرح سراسری پزشک خانواده را می توان از جمله کارهای بزرگ مرضیه وحید دستجردی در دوران وزارتش نام برد. طرحی که  با استارت دستجردی آغاز شد اما دست تقدیر و دستخط آقای رئیس نگذاشت تا خانم دکتر به فرجامش برساند!

طی ماه های اخیر نیز گرانی ارز و به تبع آن قیمت های سرسام آور دارو به موضوع مورد مناقشه ارگانهای اقتصادی دولت و وزارت بهداشت تبدیل شده بود.
از سوی دیگر اخباری مبنی بر فشارهای وارده از سوی برخی از دولتمردان به جهت تغییر ریاست دانشگاه علوم پزشکی تهران نیز بگوش می رسید، که این فشارها با مقاومت خانم وزیر به فرجام مطلوب و تعویض لاریجانی منتج نشد.

از همین رو بود که شایعه برکناری تنها وزیر زن در کابینه دهم روز به روز شدت می گرفت.

در این بین، اعوان و انصار دولت خدمتگزار و رسانه های منتسب به آن، برکناری وحید دستجردی را تنها بدلیل قصور و مشکلات موجود در عرصه بهداشت و درمان می دانند!

با این وجود چرا در جریان رهاسازی بیماران از سوی مراکز درمانی دولتی، وزیر بهداشت از سوی دولتمردان و شخص خادم ملت، مورد عتاب و سرزنش واقع نشد؟!
چگونه است که در جریان حوادث تلخی همچون فاجعه شین آباد و بروجن و ... هیچ صدایی از دولتمردان بر نمی خیزد و کسی مورد شماتت قرار نمی گیرد و فردی برکنار نمی شود؛ اما می باید وزیر بهداشت بدلیل مشکلاتی که در حوزه مسئولیتش تعریف نمی شود، معزول گردد؟!
از این رو اگر برکناری وزیر بهداشت از سوی دولتمردان واجب بود، عزل وزیر آموزش و پرورش نیز اوجب بشمار می رود.
سوال و ابهام موجود در میان افکار عمومی پیرامون برکناری وزیر ارشاد این است که در شرایط کنونی برکناری وزیر بهداشت به مصلحت بود یا عزل وزیر آموزش و پرورش؟!

از این رو امید آن می رود که در ماه های پایانی دولت دهم، دیگر شاهد اینگونه تصمیمات خلق الساعه و جنجالی نباشیم، چراکه پیشبرد امور جاری کشور با اقداماتی عقلانی و منطقی و نه تصمیماتی احساسی و شخصی، میسر خواهد بود.
در پایان این نکته را نیز می باید متذکر بود که مردم از دولتی به نیکی یاد خواهند کرد که در تصمیماتش، مصالح ملی را بر منافع شخصی مقدم بدانند و بدور از غرض ورزی و حاشیه سازی، در جهت اعتلای کشور گام بردارد.