گذری در کریسمس مسیحیان/ آیا درخت کاج و بابانوئل ریشه دینی دارند؟

رسوم کریسمس به قدری در کشورهای مسیحی رواج یافته است که گاهی ریشه و مبدأ پیدایش آن فراموش می شود. رسومی مانند درخت کاج یا بابانوئل از کجا وارد کریسمس شده اند؟

کد خبر: ۹۰۹۶۸

تاریخ: ۰۵ دی ۱۳۹۱ - ۱۹:۳۶

به گزارش صراط، نخستین کشیشی که آیین توجه به درخت سبز را در مراسم کریسمس‌ بنیانگذاری کرد، پدر "درایدس" بود. وی معتقد بود که یافتن میوه‌های‌ درخت بلوط در دل زمستان سرد و تاریک، نماد یافتن زندگی در ماه‌های تاریک و سیاه زمستان‌ است و ما با گرامیداشت و تقدیس درخت سبز می‌توانیم به ایمان و رستگاری خود امیدوار باشیم

در یونان باستان این مراسم به یادبود «ساتور نالیا»، خدای شعف برگزار می‌شد. در سال 983 قبل از میلاد قدیس‌ «گریگوری نازیانزن‌«، از جمله متولیان کلیسا، به این مراسم الحادی به شدت اعتراض و مسیحیان‌ را از شرکت در آن منع کرد. به این ترتیب کریسمس‌ به سه ریشه دینی، سنتی و الحادی پایه‌گذاری و تثبیت شد.

بابانوئل

شخصیتی که امروزه به شکل پیرمردی مهربان و چاق است و با لباس سرخ رنگ و ریشی سفید و بلند، هنگام کریسمس در میان برگزارکنندگان این جشن ظاهر می‌گردد، به چندین اسم

شناخته می‌شود.

نام های دیگر بابانوئل، سانتا کلوز و سنت نیکولا هستند

در همان سده چهارم، یکی از اسقف های آسیای صغیر  (ترکیه امروز) به خاطر رفتار مهربانانه اش با کودکان شهرت یافت.

این شخص که بعدها به سنت نیکولاس ( نیکولاس قدیس) شهرت یافت، در نقاشی های قرون وسطا و عصر رنسانس به شکل مردی بلند بالا با چهره ای جدی و نجیبانه نشان داده شده است و تا حدود قرن شانزدهم، جشن مخصوص او در روز ششم دسامبر در سراسر اروپا برگزار می گردید؛ اما از آن پس، این جشن ، تنها به پروتستان های هلند منحصر گردید.

بچه های هلندی، شب کریسمس کفش های خود را کنار بخاری دیواری خانه هایشان می گذاشتند و کمی علوفه هم برای اسب نیکولاس قدیس بیرون در خانه می نهادند و سنت نیکولاس، سوار بر اسب خود، بر بالای بام خانه ها می گذشت و از راه دودکش خانه ها، آب نبات و شیرینی به داخل کفش های کودکان می انداخت ، همزمان معاون او – پیتر سیاه – نیز از لوله دودکش ها پایین می رفت و هدایایی را که برای بچه ها آورده بود ، در خانه ها می گذاشت.

مهاجران هلندی که به آمریکای شمالی کوچ کردند ، این رسم را با خود به آن کشور بردند. در یک داستان منظوم با عنوان شب پیش از کریسمس  برای نخستین بار، از یک شیطانک (پری) پیر و شوخ نیز یاد شده، که سوار بر سورتمه ای به وسیله یک گوزن کشیده می شود. کریسمس در اعصار انجیلی جشن گرفته نمی شد؛ اما در برخی کلیساها مراسمی برای سپاس از خداوند که عیسی (ع) را به زمین فرستاده برگزار می گردید.