آنچه در دانشگاه به خورد دانشجویان علوم اجتماعي می دهند

جمهوري اسلامي يعني ديكتاتوري!

او صاحب 5 فرزند شد و همه ي آنها را در كودكي به پرورشگاه (!) سپرد، او رفتارهاي نابهنجار جنسي داشت و روابط نامشروع بسياري به ويژه با زنان مسن داشت و...

کد خبر: ۹۰۴۷۶

تاریخ: ۰۲ دی ۱۳۹۱ - ۱۰:۱۰

"صراط" - سرویس اجتماعی/ به طور كلي رشته هاي دانشگاهي علوم انساني به دو دسته تقسيم مي شود: 1. رشته هايي كه منشعب از معارف اسلامي است مانند: فلسفه و حكمت اسلامي، فقه و حقوق، علوم قرآن و حديث، اخلاق اسلامي و... 2. رشته هايي كه از تفكرات غربي منشعب مي شوند مانند: علوم اجتماعي، علوم ترتيبي، روانشناسي، فلسفه غرب و... . دسته ي اول از دين مبين اسلام و معارف اهل بيت سرچشمه مي گيرند و نياز آنچناني به بومي سازي ندارند و تنها بايد به سياست باز بيني منابع و اصلاح سرفصل ها اكتفا كرد چرا كه از نظر محتوايي تهي از اشكال است و مستقيما به معارف اسلامي متصل است، اما دغدغه ي اصلي رهبري و صاحب نظران، دسته ي دوم رشته هاي علوم انساني است كه نيازمند تحول بنيادين و انقلابي در خط به خط منابع درسي است. منابعي كه به دليل نبودن افراد صاحب نظر در ايران، به صورت كاملا دست نخورده از كتاب هاي خارجي و غربي ترجمه شده و همانطور در اختيار دانشجويان قرار گرفته است. مهم ترين رشته ي دسته ي دوم، رشته ي علوم اجتماعي است كه با 8 گرايش در مقطع كارشناسي و قريب به 13 گرايش در مقطع كارشناسي ارشد تدريس مي شود. رشته ي علوم اجتماعي به مطالعه ي پديده هاي اجتماعي مي پردازد و سعي دارد آنها را تحليل كند و چرايي شان را بيابد اما بر خلاف علوم فني و مهندسي كه در حل مسائل يك يا چند فرمول ثابت وجود دارد در مطالعات اجتماعي به تعداد صاحب نظران و مكاتب فكري براي يك پديده تحليل وجود دارد و هر كسي از زاويه ي نگاه خود به آن پديده مي نگرد. پس در مطالعات اجتماعي جهان بيني هاي مختلف و سيستم هاي فكري متعددي وجود دارد كه هركدام از آنها با توجه به خواستگاه فكري و ارزشي خود دست به تحليل مي زنند. اما با تمام اين تفاوت ها اين سيستم ها و مكاتب فكري در چند مورد همگي با هم وحدت نظر دارند از جمله: 1. ناديده گرفتن و كنار گذاشتن ارزش هاي ديني 2. همسويي كامل با اهداف و جبهه ي غربي-آمريكايي 3. ترويج سيستم هاي فكري غربي 4. تاكيد شديد بر ترويج تفكر سكولار و... . در چنين شرايطي انديشه هاي نظريه پردازان حوزه ي علوم اجتماعي و جامعه شناساني كه عموما يهودي هستند در ايران عينا ترجمه و در اختيار دانشجوياني قرار مي گيرد كه هنوز داراي فكري خام بوده و طبيعتا تحت تاثير اين متون قرار مي گيرند. به همين دليل است كه مقام معظم رهبري از سوي علوم اجتماعي احساس خطر كرده و سعي در بومي سازي و اسلامي كردن آن دارند.
در تحليل محتواي تدريس در رشته ي علوم اجتماعي، بررسي دو مورد حائز اهميت است .
الف: انديشه ي چه كساني تدريس مي شود ؟
ب: چه كتاب هايي تدريس مي شود؟
در مورد قسمت (الف) و اينكه انديشه ي چه كساني تدريس مي شود بايد گفت كه بسياري از نظريه پردازان جامعه شناسي انسان هاي فاسد و منحرفي بودند براي مثال تيم ديليني در كتاب «نظريه هاي كلاسيك جامعه شناسي» در مورد ژان ژاك روسو (متفكر اجتماعي متقدم) مي گويد: او صاحب 5 فرزند شد و همه ي آنها را در كودكي به پرورشگاه (!) سپرد، او رفتارهاي نابهنجار جنسي داشت و روابط نامشروع بسياري به ويژه با زنان مسن داشت و... . حال سؤال اينجاست كه آيا انديشه هاي چنين فردی واقعا ارزش تدريس در جمهوري اسلامي ايران را دارد؟
در مورد قسمت (ب) و اينكه چه كتاب هايي تدريس مي شود فقط به يك نكته اشاره مي كنيم . يكي از كتاب هاي اوليه و ابتدائي در رشته ي علوم اجتاعي كه بدون استثنا تمام دانشجويان علوم اجتماعي در آغازين روزهاي تحصيل خود بايد آن را مطالعه كنند، كتاب «جامعه شناسي» اثر «آنتوني گيدنز» است. در نسخه ي جديد اين كتاب كه نشر ني منتشر كرده است در قسمت مربوط به «بنيادگرايي اسلامي» يا به طور عامه فهم «تندروي اسلامي» به معرفي ايران و انقلاب اسلامي ايران مي پردازد و ايران را حكومتي بنيادگرا معرفي مي كند! قسمتي از متن اين كتاب عينا از صفحه ي 812 و 813 نوشته مي شود تا بدانيد در دانشگاه چه چيزي به خورد دانشجويان مي دهند:

« سه گروه در ايران شناسايي شده است كه با يكديگر در ستيز و كشمكش هستند. تند روها (!) خواهان استمرار انقلاب و تعميق انقلاب اسلامي هستند. آنها همچنين معتقدند كه بايد انقلاب را فعالانه به ساير كشورهاي اسلامي صادر كرد. محافظه كاران كه عمدتا از مقامات و مسئولين ديني حاكم تشكيل مي شوند كه فكر مي كنند انقلاب به حد كافي پيش رفته است. عملگرايان طرفدار انجام اصلاحات در بازار اقتصاد و گشودن درهاي اقتصادي به روي سرمايه گذاري و تجارت خارجي اند. اين دسته مخالف تحميل سختگيرانه ي قوانين اسلامي به زنان (!)، خانواده ها و نظام قضايي هستند. اين تعارض ها و اختلاف نظر هاي داخلي در جامعه ي ايران در دوره ي رياست جمهوري محمد خاتمي (!) با وضوح تمام آشكار شد. خاتمي رئيس جمهور اصلاح طلبي است كه همفكرانش و متحدان او در انتخابات فوريه ي 2000 كنترل پارلمان ايران را در اختيار گرفتند»
از متن بالا چه پيام هايي دريافت مي شود؟ 1. كساني كه دم از ارزش هاي والاي انقلاب اسلامي و استمرار آرمانها و صدور آنها مي زنند، يك مشت تندرو هستند. 2. قوانين اسلامي سختگيرانه است و اسلام به زنان، خانواده و در نظام قضايي سخت گيري مي كند 3. اصلاح طلبان خواهان راحتي مردم و آزادي اقتصادي اجتماعي هستند و محمد خاتمي نماد اصلاح طلبي است و...
اين تازه يك پاراگراف از يك كتاب دم دستي جامعه شناسي بود! به همين دليل است كه اين رشته ي تحصيلي گاهي به جاي اينكه خدمتگزار انقلاب تربيت كند خيانتكار به انقلاب تربيت مي كند. بايد براي يك دگرگوني انقلابي در متون درسي علوم اجتماعي تلاش كنيم.