در خانه اگر کس است، یک حرف بس است

فسیلی به نام روزنامه اطلاعات!

در شرایط فعلی اگر جناب دعایی بعنوان یک شهروند عادی در مقابل کیوسک روزنامه فروشی قرار بگیرند ، روزنامه اطلاعات چندمین اولویت خریدشان است؟

کد خبر: ۸۸۲۸۹

تاریخ: ۱۱ آذر ۱۳۹۱ - ۱۰:۵۳

"صراط" - در سال 1305 درست در زمانی که خاک ایران زمین زیر سایه سلطنت منحوس رضا خان پهلوی بود روزنامه اطلاعات در شامگاه 19تیرماه برای اولین بار زیر چاپ رفت.
در ابتدا این روزنامه در دوصفحه و با تیراژ 500 شماره انتشار یافت ولی به مرور زمان روزنامه ساده سال 1305 تبدیل به یکی از بزرگترین موسسه‌های فرهنگی خاورمیانه شد، و ضمیمه های متعددی در کنار روزنامه اطلاعات پدیدار شد.
اطلاعات در ادامه فعالیت هایش در تاریخ 19 دی 1356 اقدام به انتشار مقاله ای موهن نسبت به حضرت امام خمینی (ره) نمود که شدت اعتراضات ملت ایران به رژیم پهلوی را افزایش داد و دقیقا 13 ماه بعد از انتشار این مقاله انقلاب اسلامی به نتیجه رسید و سایه سلطنت پهلوی ها از روی سر ملت ایران برای همیشه برچیده شد.
پس از انقلاب اسلامی موسسه اطلاعات به همراه مؤسسه کیهان به بنیاد مستضعفان واگذار شد و  پس از مدتی این دو موسسه زیر نظر ولی فقیه قرار گرفت و از همان ابتدا با حکم امام خمینی (ره)، حجت الاسلام سید محمود دعایی بعنوان سرپرست این مؤسسه منصوب شد.

دعایی اصالتا اهل یکی از شهرهای اطراف یزد است و تحصیلات حوزوی دارد ، وی در دوره طاغوت فعالیت هایی را علیه حکومت ستم شاهی انجام داده است. او بعد از انقلاب در اوایل سال ۵۸ بعنوان سفیر کشورمان در عراق عازم بغداد شد ولی بعد از مدتی به ایران بازگشت و زمانی را در دفتر رهبر انقلاب مشغول به خدمت شد و سپس به دستور ایشان در اردیبهشت ۱۳۵۹ به سرپرستی موسسه اطلاعات منصوب شد.
ریاست بیش از 30 ساله دعایی در روزنامه اطلاعات ، مصادف بود با 6 دوره نمایندگی اش در  مجلس ، اما بعد از مجلس ششم دیگر مردم به او اعتماد نکردند و دیگر مجالی نیافت بعنوان نماینده وارد صحن بهارستان شود.
اما در این گزارش بنا نداریم به میزان اثرگذاری و نقش خنثای سیدمحمود دعائی در 24 سال نمایندگی اش در مجلس بپردازیم و به تبعات تریبون خاموش یک نماینده آن هم در مدت زمانی بیش از دو دهه در قوه مقننه اشاره کنیم ، اما پیرامون ارزیابی کارنامه بیش از 30 ساله دعائی در موسسه عریض و طویل موسسه اطلاعات بحث های بسیاری مطرح است.

در بازخوانی کارنامه موسسه اطلاعات ، چه کسی است که نداند این روزنامه در دوران سازندگی و اصلاحات یکی از برجسته ترین رسانه هایی بود که چهره های مسئله دار از طریق آن هویتی برای خویش دست و پا کردند، که برای مثال می توان اشاره کرد عطاالله مهاجرانی ( وزیر فرهنگ فراری خاتمی ) سالها در روزنامه تحت امر جناب دعایی صاحب ستون دائمی بود! که در همان زمان هم دلسوزان انقلاب این موضوع را بارها و بارها به مسئولان این روزنامه گوشزد می کردند اما توجهی صورت نمی گرفت.
ولی باید توجه داشت با نظر به در پیش بودن انتخابات ریاست جمهوری یازدهم و مواضع قابل بحث روزنامه اطلاعات در ایام انتخابات و فتنه 88 ، مدیر مسئول محترم این موسسه بزرگ و سابقا مهم مطبوعاتی که بودجه اش از بیت المال مسلمین تامین می شود باید به سوالات و شبهات مطرحه پاسخی قانع کننده بدهند.

-با در نظر داشتن اینکه یکی از وسیع ترین ساختمانهای رسانه ای ایران در اختیار روزنامه اطلاعات قرار دارد و از لحاظ تجهیزات چاپی و لجستیکی نسبت به اکثر رسانه ها در وضعیت بهتری قرار دارد، چرا این روزنامه در  جایگاه کم اثر ترین روزنامه ها قرار دارد؟

-در بین رسانه های فعال در سطح کشور ، مدیر مسئول محترم روزنامه اطلاعات چه نمره ای را برای رسانه تحت نظرش قائل است؟

-براستی روزنامه اطلاعات در فضای سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی کشور تا چه میزان اثرگذار است؟

-در شرایط فعلی اگر جناب دعائی بعنوان یک شهروند عادی در مقابل کیوسک روزنامه فروشی قرار بگیرند ، روزنامه اطلاعات چندمین اولویت خریدشان است؟

تیراژ فعلی روزنامه اطلاعات چقدر است؟ و چه میزان از  همین تیراژ مرجوع می شود؟

-با پاسخ به این سوالات آیا جناب دعائی باز هم بر خود تکلیف می دانند که در سنگر محقر و بی آلایش روزنامه اطلاعات مشغول خدمت باشند؟

در پایان لازم است توجه همه کسانی که مسئولیتی در جامعه اسلامی دارند و نمی توانند وظایف خویش را به خوبی انجام دهند را به فرمایشات مولای متقیان حضرت علی (ع) خطاب به یکی از مسئولان ضعیف جامعه اسلامی جلب نماییم که می فرمایند: "ای کمیل! سستی انسان در انجام دادن کارهایی که بر عهده اوست و پافشاری در کاری خارج از مسؤولیتش نشانه ناتوانی آشکار و اندیشه ای ویرانگر است... ای کمیل! تو در آن سامان پلی شده ای تا دشمنان از آن بگذرند و بر دوستانت هجوم آورند؛ زیرا نه قدرتی داری که با آنان نبرد کنی و نه هیبتی داری که از تو حساب برند و بگریزند، نه مرزی را حفظ می کنی و نه می توانی شوکت دشمن را در هم بکوبی، نه نیازهای مردمت را بر طرف می کنی، و نه امامت را راضی نگه می داری."