چشم بسته غیب نگویید لطفا!

خواهش و تمنای اصلاح طلبان برای حضور در دایره وحدت

فلسفه طرح دولت وحدت ملی، تجمیع نظرات و ایده های دوستداران و منتقدان نظام در جهت یکپارچگی هر چه بیشتر و انسجام در تصمیم گیری ها بشمار می رود

کد خبر: ۸۴۳۹۳

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۳۹۱ - ۱۳:۴۴

"صراط" - یکی از روزنامه های اصلاح طلب، امروز در یادداشتی با عنوان "رمزگشایی نامتوازن اصولگرایان" بقلم فاطمه راکعی چنین می نویسد: «جناح اصولگرا درحالی حوزه سیاست را در سال‏های اخیر به تمامی در اختیار دارد که رفتارش کمتر در چارچوب‏های سیاست‌ ورزی متداول است. آخرین نمونه این رفتار را می‏توان موضع‏گیری در قبال طرح دولت "وحدت ملی" دانست.»
نماینده مجلس ششم در همین رابطه می نویسد: «هدف آشتی و وحدت ملی در حوزه سیاست، به‌خصوص در شرایط کنونی ایران به هیچ عنوان نمی‏تواند چیزی جدای از تلاش برای وارد کردن نیروهای حاشیه سیاست به متن رقابت‏ها و معادلات جاری باشد. تقریبا در یک دهه گذشته کمتر مساله‌ای بوده که اصلاح‌ طلبان آن را پیش ‌بینی‌ نکرده باشند هرچند اصولگرایان به آن اعتراف نکنند.»
به گزارش سرویس سیاسی صراط؛ این عضو حزب منحله مشارکت، در توجیه تلاش اصلاح طلبان در بازگشت به قدرت، اینگونه ادامه می دهد: «روزگاری برخی اصولگرایان تحزب را امری ناپسند در سیاست می‏دانستند و امروز همان‌ها به دنبال تشکیل حزب و سازمان سیاسی هستند. روزگاری اصولگرایان دغدغه اصلاح‌طلبان درمورد برگزاری انتخابات رقابتی را جور دیگر تفسیر می‌کردند و امروز همان‌ها به‌دلیل همین دغدغه‌ها به‌دنبال اصلاح قانون انتخابات هستند. حالا هم در شرایطی که تمام هم و غم خود را معطوف حضور در سیاست و قدرت به کار گرفته‌اند، تلاش اصلاح‌طلبان برای بازگشت به سیاست و کسب جایگاهی در قدرت را برنمی‌تابند. اگر این مساله خوب نیست پس چرا خود آنها برای ماندن اینچنین شتابزده در حال تلاشند؟»
سپس نویسنده در اقدامی پیشگرانه، از مسئولیت های احتمالی جناح متبوعش در انتخابات پیشرو شانه خالی کرده و تلویحاً اظهار می دارد: «اصلاح‌طلبان اگر هم بتوانند قدرت را در سال 92 یکبار دیگر به دست بگیرند، مسئولیت عملکردهای مدیریت اصولگرایان در هشت سال گذشته نیز به آنها تحمیل می‌شود.»!

نکته جالب در نوشته فوق، مستمسک قرار گرفتن طرح دولت "وحدت ملی" از طرف اصلاح طلبان، برای ورود مجدد به عرصه سیاست است. جناحی که در تفسیری خودخواهانه، هدف از طرح این ایده را فراهم آوردن زمینه بازگشت جبهه اصلاحات برای حضور مجدد در عرصه حکومتی می داند!
اما باید از هواخواهان و ایضاً نویسنده یادداشت این سوال را داشت که با چه منطق و معیاری جناح متبوع خود را در دایره وحدت بحساب می آورند؟! فلسفه طرح دولت وحدت ملی، تجمیع نظرات و ایده های دوستداران و منتقدان نظام در جهت یکپارچگی هر چه بیشتر و انسجام در تصمیم گیری ها بشمار می رود؛ اما بحث دوستداران و منتقدان از معاندان و مخالفان جداست! جناح اصلاح طلب پس از حوادث سال 88 چه گام مثبتی در جهت جلب اعتماد نظام برداشته که اینگونه خود را در دایره وحدت می گنجاند؟!
آیا به صرف "شرکت سید خندان اصلاحات در انتخابات مجلس نهم" و به زبان آوردن این جمله که "حساب ما از فتنه گران جداست" می توان آب رفته را به جوی بازگرداند و تمام اتفاقات گذشته را به فراموشی سپرد؟!
به فرض آنکه امکان حضور اصلاح طلبان در انتخابات آتی فراهم شده و نظام اسلامی هم چون گذشته با سعه صدر مثال زدنی، زمینه را برای بازگشت دوباره ایشان به قدرت فراهم آورد؛ آنگاه چه تضمینی وجود خواهد داشت تا در صورت عدم توفیق نامزد دوم خردادی ها در انتخابات قوه مجریه، مجدداً شاهد برافراشته شدن پیراهن عثمان "تقلب" نباشیم؟!
سخنان طلبکارانه تجدیدنظرطلبان، تداعی کننده این مطلب است که انگار هیچ قصور و تقصیری از جانب این جناح رخ نداده که ملزم به عذرخواهی و جبران آن باشند!
جالبتر آنجاست که نویسنده از تحمیل مدیریت 8 ساله اصولگرایان بر نامزد پیروز انتخابات 92 سخن می گوید! گویی ایشان میراث بر جای مانده 8 سال اصلاحات را از یاد برده اند. هنوز خاطرات تلخ "هر 9 روز یک بحران" از یاد ملت پاک نشده و جریانات سال 78 و ماجرای تحصن نمایندگان اصلاح طلب، در اذهان به یادگار مانده است. فقر و گرانی و بیکاری و تورم و ... تنها محصول 8 سال اخیر نیست؛ چراکه مدیریت مسئولان سابق نیز سهم بسزایی در ایجاد اینگونه مسائل دارند.