موج جدیدی از تمسخر زن ایرانی در رسانه های غربی

در حالی كه هر روزه شاهد موفقیت‏های زنان ایرانی در عرصه‏ های مختلف فعالیت‏های اجتماعی، علمی، ورزشی و فرهنگی هستیم، رسانه‏های غربی در تلاش هستند تا با سیاه‏نمایی و تمسخر این موفقیت های روزافزون را تحت شعاع قرار دهند. در این میان نیز كانون اصلی تخریب ها زنان ایرانی هستند!

کد خبر: ۸۴۰۲۱

تاریخ: ۲۷ مهر ۱۳۹۱ - ۰۹:۰۲

به گزارش صراط، فارن پالیسی در شماره ماه نوامبر خود با چاپ تعدادی از پوسترهای طراحی شده توسط شادی قدیریان، نوشته: "هنرمند معاصر بودن در تهران –به خصوص برای یك زن، آسان نیست. اما شادی قدریان برخلاف یسیاری از ایرانیانی كه برای رسیدن به آزادی‏های هنری بیشتر، حاضر به ترك دیار خود نشده است. تمام هنرش مربوط به داخل است."

در عكس‎های چاپ شده كه با توجه به شرایط كنونی زنان ایرانی، توهین‏آمیز و تحقیرآمیز است، از تصاویر زنان محجبه با وسایل و ادوات كارهای منزل به عنوان بیان‎گر جایگاه زنان در ایران استفاده شده است.

نیمروز بدلیل توهین صورت گرفته در این طرح ها از درج تمامی این تصاویر  معذور بوده و صرفا یكی از آن تصاویر را به نمایش گذاشته و پیشاپیش از بانوان ایرانی به دلیل انتشار این تصویر پوزش می طلبد.

این روزنامه در مطلب فوق مدعی شده است یكی از عكس‏های قدیریان جایزه اول یك جشنواره را به دست آورده بود، اما وزارت ارشاد وی را "بدون دلیل و تنها به اتهام محدود نشان دادنِ زنان محجبه" از رقابت حذف كرده بود."

این عكاس در جهت سیاه‏نمایی شرایط كنونی زنان، مدعی شده بود: "سری كارهای من، مانند آینه‏ای از زندگی من و زنانی مثل من است: خواهرانم، دوستانم، زنانی كه در این كشور زندگی می‏كنند." در ادامه فارن پالیسی به صورت مبسوطی به تمجید از "آثار هنری" فوق پرداخته است.

بزرگنمایی و قهرمان سازی از برخی زنان ایرانی كه دلبسته اندیشه غرب و مخالف باورهای مذهبی و اجتماعی ایران هستند؛ همواره یكی از خطوط اصلی رسانه های غربی محسوب میشود.

از سوی دیگر، روزنامه لوموند فرانسه كه ضمیمه‎ای 8 صفحه‎ای به صورت هفتگی به نام ژئوپلتیك به چاپ می‏رساند كه در شماره این هفته، یك صفحه را مرتبط با دختران ایرانی اختصاص داده است.

این روزنامه در گزارش خود كه با عنوان "در ایران، جرم لاك‏های ناخون" به چاپ عكس 8 عكس از مریم رحمانیان پرداخته است. در عكس‏های فوق، دخترانی بدحجاب به تصویر كشیده شده‏اند كه مانند متهمان كاغذهایی را جلوی خود گرفته‎اند كه حاوی اسم، تاریخ تولد، قد (به اینچ)، جرم و یك شماره پرونده درج شده است.

این طرح های سفارشی بحدی مبتدیانه طراحی شده است كه مریم رحمانیان طراح این تصاویر فراموش كرده است كه واحد اندازه گیری در كشورش اینچ نیست!

جرائم این دختران: عقب بودن روسری، باز بودن جلو مانتو، نپوشیدن جوراب، لاك ناخن پا، مانتو كوتاه، مانتو رنگی، ارتباط نامشروع و بدحجابی؛ درج شده است.

در توضیح این عكس‏ها، آمده: "ایرانیان یك نبرد هر روزه را علیه پلیسی كه مراقب حفظ ضوابط پوشش اسلامی است، دارند." به نظر می رسد این تصاویر در نظر دارند تا به مخاطب غربی خود نشان دهند كه در ایران، دختران ایرانی با این حد از محدودیت ها مواجه هستند و حتی برای نپوشیدن جوراب نیز برای آنان پرونده پلیسی تشكیل میشود!

نكته قابل توجه انكه در ترجمه جرائم هم شیطنت آشكاری دیده می‏شود و ارتباط نامشروع را "حضور با نامحرم در انظار عمومی" درج كرده‏اند.

در زیر عكس‏های فوق نیز مطلب كوتاهی به قلمِ عسل رضا آمده است كه چاپ شدن عكس‏های رحمانیان را در ایران غیر ممكن دانسته است زیرا "آشكارا سیاست اخلاقی كه بصورت شدیدالحنی از زمان انقلاب اسلامی در سال 1979، مسئولیت مراقبت از حفظ ضوابط پوشش اسلامی را مورد تمسخر قرار داده است."

در ادامه نیز به حجاب، نجابت و شعارهای همچون "دخترم، حجاب مصونیت است نه محدودیت" را مورد حمله قرار داده است.

این گونه سیاه نمایی ها از وضعیت زنان ایرانی در حالی صورت میگیرد كه رهبر معظم انقلاب در سفر خود به خراسان شمالی، صراحتا نظر خود را نسبت به نگاه جمهوری اسلامی به پوشش زنان بدحجاب بیان كردند. معظم له در دیدار با علما و روحانیون خراسان شمالى فرمودند: بعضى از همین‌هائى كه در استقبالِ امروز بودند ... خانمهائى بودند كه در عرف معمولى به آنها میگویند «خانم بدحجاب»؛اشك هم از چشمش دارد میریزد. حالا چه كار كنیم؟ ردش كنید؟ مصلحت است؟ حق است؟ نه، دل متعلق به این جبهه است؛ جان، دلباخته‌ى به این اهداف و آرمانهاست. او یك نقصى دارد. مگر من نقص ندارم؟ نقص او ظاهر است، نقصهاى این حقیر باطن است؛ نمى‌بینند. «گفتا شیخا هر آنچه گوئى هستم / آیا تو چنان كه مینمائى هستى؟» ما هم یك نقص داریم، او هم یك نقص دارد. با این نگاه و با این روحیه برخورد كنید. البته انسان نهى از منكر هم میكند؛ نهى از منكر با زبان خوش، نه با ایجاد نفرت.

توضیح : تصاویر منتشر شده در روزنامه فرانسوی بدون سانسور تصویر و اسم درج شده است كه نیمروز از درج كامل تصاویر و مشخصات این دختران خودداری كرده است.