دود دعواهای خاله زنکی در چشم مردم

دوئل باقر و محمود تا کجا ادامه دارد؟

متروی تهران، تونل توحید، جداسازی شهرری، فروش پارک جنگلی پردیسان، قطع درختان پایتخت و ... تنها نمونه های کوچکی از مجادلات دولت و شهرداری بشمار می روند!

کد خبر: ۸۳۷۵۵

تاریخ: ۲۵ مهر ۱۳۹۱ - ۱۳:۵۱

"صراط" – ماجرا از خرداد 84  آغاز شد. محمود احمدی نژاد در کسوت شهردار پایتخت و محمد باقر قالیباف در رسته فرمانده نیروی انتظامی جمهوری اسلامی وارد عرصه رقابت نهمین دوره ریاست جمهوری شدند. بدین ترتیب رقابت های انتخاباتی قوه مجریه نقطه شروعی بود بر کش و قوس های احمدی نژاد و قالی باف.

ستاد انتخاباتی قالی باف طی بیانیه ای با اعتراض نسبت به رد صلاحیت مصطفی معین، اعلام می دارد: «شورای نگهبان براساس کدامین تحلیل، معین را رد صلاحیت و براساس کدام دیدگاه و بینش احمدی نژاد را قابل صلاحیت برای حضور در انتخابات دانسته است.»!
نتایج آرای ملت در دو دوره انتخابات نشانگر اعتماد مردم به محمود احمدی نژاد است. بدین ترتیب شهردار سابق تهران راهی پاستور می شود و چندی بعد رقیب دیرینه اش محمد باقر قالی باف بر مسند سابق احمدی نژاد در خیابان بهشت تکیه می زند.
اما این پایان ماجرا نبود و رئیس دولت نهم و بعدها دهم، برخوردهای انتخاباتی 84 را هیچگاه فراموش نکرد و اطلاعیه ستاد قالی باف در زیرسؤال بردن صلاحیتش را هرگز از یاد نبرد.

ماهیت نیمه خصوصی شهرداری ها موجب وابستگی آنها به دولت می شود چراکه نیمی دیگر از اعتبارات می بایست توسط دولت تأمین گردد فلذا اینگونه بود که گذر شهرداری تهران به خانه دولت افتاد و قالیباف به احمدی نژاد رسید! همان رئیس جمهوری که چندی قبل تر بینش وی را به چالش کشیده بود .
مسأله تأمین اعتبارات متروی تهران، اولین میدان مناقشه دولت و شهرداری بود. "همشهری شهرداری" از عدم تخصیص اعتبارات مصوب از طرف دولتی ها، شکوه و شکایت می کرد و "ایران دولت" نیز مدعی بود که بیشترین کمک ها در طول تاریخ دولتهای پس از انقلاب در حوزه حمل و نقل عمومی توسط دولت متبوعش انجام پذیرفته است.
پایان بخش این تقابل، افزایش بهای خدمات حمل و نقل عمومی بود و بدین ترتیب بازنده این مناقشات کسی نبود بجز مردم!

هنوز اختلاف شهرداري و دولت بر سر مترو به پايان نرسيده بود كه اين دو بر سر تونل توحيد نيز دچار اختلاف شدند.  مديركل دفتر هماهنگي حمل و نقل و ترافيك سازمان شهرداري ها و دهياري هاي وزارت كشور، با اشاره به دو دوره مكاتبه با معاونت حمل و نقل و ترافيك شهرداري تهران گفت: «در پروژه تونل توحيد ميلياردها تومان هزينه مي شود، ولي مطالعات ترافيكي آن را ارائه نمي كنند و مشخص نيست كه از نظر اقتصادي جايگزيني براي اين طرح وجود داشته است يا نه!»

مجتبی شفيعي اضافه می کند: «تجربه ناموفق شهرداري تهران در برخي پروژه ها از جمله پل تقاطع بهبودي نشان مي دهد كه كار كارشناسي بيشتري در مورد چنين پروژه هايي ضرورت دارد چراکه اين مطالعات توسط حوزه معاونت عمراني تهيه شده است كه تخصص كافي در اين زمينه ندارند. همچنین تيم مطالعه كننده در اين پروژه، متخصصان ترافيكي نبوده اند و بيشتر در حوزه رياضيات تخصص دارند.»

موضوع جداسازی شهر ری از تهران نیز از دیگر موضوعات مورد اختلاف دولت و شهرداری بشمار می رود. دولتی ها این جداسازی را به نفع ساکنین شهر ری دانسته و معتقدند که این اقدام موجب افزایش اعتبارات "ری" می شود اما شهرداری و شورای شهر دلیل مخالفتشان را تجربه ناموفق جداسازی شهر قدس، چهار دانگه، باقر شهر و کهریزک از تهران و نارضایتی مردم این مناطق، اعلام می دارند و بر این عقیده اند که این جداسازی نیز بدون پشتوانه علمی و کارشناسی صورت می گیرد و مشکلات اجتماعی و امنیتی متعددی را برای شهرستان ری ایجاد خواهد کرد.

اما این پایان ماجرا نبود و در همین راستا پارک جنگلی پردیسان نیز از ترکش های مجادلات دولت و شهرداری بی نصیب نماند.
تابستان امسال بود که معصومه ابتکار عضو شورای اسلامی شهر تهران جزء نخستین کسانی بود که خبر فروش پارک پردیسان توسط دولت را منتشر کرد و مدعی شد، اسناد و مدارک کافی در این زمینه دارد. بعد از انتشار خبر واگذاری پارک پردیسان به بخش خصوصی بود که مسئولان شهری برای خرید این پارک اعلام آمادگی کردند.
پس از اعلام آمادگی شهرداری برای خرید پارک پردیسان، محمد جواد محمدی زاده رئیس سازمان محیط زیست فروش این پارک را تکذیب کرده و می گوید: «هیچ‌گونه تغییر کاربری در پارک طبیعت پردیسان صورت نخواهد گرفت، البته شهرداری تهران تقاضای خرید پارک را کرده که این تقاضا موافقت نشده است.»
در همین رابطه مدیرکل روابط عمومی محیط زیست نیز اظهار می دارد: «اگر شهرداری برای خرید پارک پردیسان آمادگی خودش را اعلام می‌کند، براساس توهم به وجود آمده است.»

شمردن چالش های قالی باف ، احمدی نژاد ، طرفداران و رسانه هایشان نه تنها خارج از حوصله است بلکه تنها نتیجه آن زیرپا گذاشتن مردم در این میان است .
نهایتاً مصاحبه مطبوعاتی اخیر رئیس جمهور را نیز می توان بعنوان آخرین قسمت از رویارویی های دولت و شهرداری نام برد.
احمدی نژاد در مصاحبه اخیرش با انتقاد از عملکرد شهرداری چنین می گوید: «در دوره‌ای که بنده شهردار تهران بودم، اگر چاله‌ای در خیابان ایجاد می‌شد، صدها مقاله در رابطه با آن نوشته می‌شد. به خاطر دارم یک قاضی حکمی برای قلع و قمع تعدادی از درختان مقابل صدا و سیما داده بود که شهرداری با آن مخالفت کرد، اما در نهایت بر اساس حکم قضایی این کار اتفاق افتاد و رسانه‌ها علیه شهردار وقت یعنی بنده مطالب بسیاری نوشتند و امروز در خیابانی دیدم که تعداد زیادی از درختان قدیمی قطع شدند، اما یک خبر در این رابطه منتشر نشد و این روشن است که عملکرد برخی رسانه‌ها یکطرفه است.»

روزنامه همشهری ارگان مطبوعاتی مجموعه شهرداری تهران، بلافاصله پس از این مصاحبه، طی  گفتگو با علی ‌محمد مختاری، مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهر تهران و در پاسخ به ادعای رئیس دولت، با استفاده از تیتر بزرگ «آقای رئیس جمهور، نشانی بلوار بی درخت کجاست؟» از طرف دولت و شاخه مطبوعاتی اش حریف می طلبد!
روزنامه حاضر جواب ایران نیز همچون همیشه در مقام دفاع از رئیس جمهور بر آمده و با استناد به درختان قطع شده منطقه لواسان و نیز چند عکس از قطع درخت ها در مناطق شمالی تهران، سعی دارد صحت سخنان احمدی نژاد را به اثبات برساند.
فارغ از اینکه کوتاهی ها و کاهلی ها بر گردن کدام قوه، سازمان یا ارگان سنگینی می کند؛ ذکر این نکته مهم ضروریست که در تمامی این مناقشات تا چه میزان حال و رفاه و منفعت ساکنین شهر تهران مراعات شده و مصالح آنان در نظر گرفته شده است؟

چگونه است که در کوران این مجادلات، رؤسای دولت و شهرداری در مراسم افتتاح بزرگترین پرچم خاورمیانه حاضر می شوند و دست در دست یکدیگر، گذشته ها را به فراموشی سپرده و هرکدام خدمات طرف مقابل را می ستایند؛ اما زمانی که پای منافع مردمی در میان باشد ذره ای از موضع خود کوتاه نیامده و محکم تر از همیشه بر سر حرف خود می ایستند؟!
مطمئناً ملاک مقبولیت و موفقیت مسئولان از طرف مردم، نه افتتاح پرچم و برگزاری جشن های شعبانیه است و نه همراهی هیئت 160 نفره در سفر نیویورک؛ بلکه ملت از کسی به نیکی یاد خواهد کرد که مشکلات را برطرف کند و با صداقت تمام، مصالح ملی را بر منافع شخصی مقدم بدارد.

بازگشت به جریده صراط