پیرامون لغو مرحله دوم طرح تحول اقتصادی

چرا هدفمندی به اینجا رسید؟!

پرسش اساسی که در این بین، خودنمایی می کند، این است که مبنای اظهار نظرات نمایندگان چیست؟ آیا با این تغییرات مبنایی در طرز تفکر نمایندگان می‌توان انتظار داشت مصوبات مستدل و منطقی در مجلس به تصویب برسد؟

کد خبر: ۸۳۰۴۶

تاریخ: ۲۱ مهر ۱۳۹۱ - ۱۲:۴۵

"صراط" - خبر لغو اجرای مرحله دوم از طرح هدفمندی یارانه ها توسط محمدرضا باهنر از ساختمان بهارستان مخابره شد. در مقدمه متن این طرح که به تصویب یک فوریت لغو مرحله دوم همفندی یارانه ها منجر شد، آمده است: «در سال جاری به دلایل متعدد فشار قیمتی بالایی متوجه جامعه شده است. در جهت جلوگیری از افزایش قیمت ها بر شاخص های قیمت کالا و خدمات، ضروری است مرحله دوم قانون هدفمندی یارانه ها برای جلوگیری از افزایش قیمت ها و پرداخت ها در سال جاری اجرا نشود.»
به گزارش سرویس اقتصادی صراط، نفس این عمل و نگرانی نمایندگان ملت از وضعیت نابسامان اقتصادی خانوارهای ایرانی در نوع خود شایسته تقدیر بوده و اقدامی درخور توجه بشمار می رود. اما اگر مقرر بود که چنین طرحی پس از گذشت یکسال و اندی از آغاز آن به قدری مشکلات برای مردم ایجاد کند که اینگونه لغو شده و روی زمین بماند دیگر آغاز و اجرای آن چه لزومی داشت؟
صرف چندین هزار نفر ساعت وقت؛ تبلیغات گسترده رسانه ای و مطبوعاتی؛ فرسایش طولانی مدت قوه نمایندگان مجلس و مسئولین دولت در بررسی طرح؛ صرف هزینه های گزاف در تأمین امکانات سخت افزاری و نرم افزاری برای اجرای طرح و ... همه و همه با یک مصوبه از بین رفت.

این سوال در اذهان مطرح است که چرا طرحی که امیدی به موفقیت و کارآمدی آن نمی رفت، مصوب شده و به اجرا درآمد؟
غلامرضا مصباحی مقدم رئیس سابق کمسیون اقتصادی مجلس طی مصاحبه ای در توجیه آغاز این طرح گفته بود: « بعضي مي‌گويند ما در تحريم هستيم و از نظر سياسي هم در داخل مشكل داريم؛ به ‌اين افراد جواب بسيار ساده‌اي مي‌توان داد و به آنها گفت چه زمان ما اين مشكلات را نداشته‌ايم؟ چه زماني تحريم نبوده‌ايم؟ همين بهانه‌ها باعث شده طرح هدف‌مندي يارانه‌ها 20 سال عقب بيفتد. حالا كه دولت همت كرده و اين طرح بزرگ را انجام مي‌دهد، بايد آن را تشويق كرد و او را حمايت كنيم.»
اکنون که دولت همت کرد و شروع این طرح را کلید زد پس عقب نشینی و لغو اجرای مرحله دوم هدفمندی یارانه ها چه توجیهی دارد؟
رئیس کنونی کمیسیون برنامه و بودجه مجلس همچنین در جای دیگر اظهار می دارد: « مجلس بايد به دولت كمك كند تا مشكلات بخش‌هاي ديگر در كميسيون ويژه حل شود و كارشناسان و صاحب نظران نيز شركت كرده و ايده‌هاي خود را مطرح كنند تا آثار مثبت و منفي طرح بررسي شود، اگر اين طرح نيازمند لايحه‌اي است دولت ارائه دهد و يا مجلس براي برخي مسائل طرح بدهد تا بستري مناسب براي اجراي آن فراهم شود.»
سوال پیش روی مردم آنست که آیا تعاملات دوجانبه دولت و مجلس در راستای کاهش اثرات سوء اجرای این طرح نتیجه ای هم در پی داشته است؟
در همین رابطه بازبینی متونی از گزارش های مرکز پژوهش های مجلس جالب توجه به نظر می رسد.
این بازوی تحقیقاتی مجلس، طی گزارشی پیرامون روند بررسی این مرکز درباره طرح تحول اقتصادی و به تبع آن مسأله هدفمندی یارانه ها چنین می نویسد: «در فرايند بررسي لايحه در کميسيون‌هاي اصلي و فرعي، دفاتر تخصصي مرکز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي با مديريت معاونت پژوهشي اين مرکز، نشست‌ها و جلسات تخصصي متعددي به درخواست کميسيون‌هاي مربوطه و با مشارکت صاحبنظران، استادان دانشگاه‌ها ، فعالان اقتصادي بخش خصوصي، نمايندگان مجلس و کارشناسان کارگروه طرح تحول اقتصادي دولت در راستاي بررسي ابعاد و آثار لايحه تشکيل دادند که ماحصل اين اقدامات تهيه 12 گزارش بود که در تعامل با کميسيون ويژه و کميسيون‌‌هاي تخصصي با حضور کارشناسان دولت مورد بحث و بررسي قرار گرفت و به بازنگري در متن بخش‌هايي از لايحه دولت انجاميد و در نهايت کميسيون ويژه با برگزاري جلسات کارشناسي متعدد طي هشت ماه و با حضور اعضاي کميسيون، اعضاي کار گروه طرح تحول اقتصادي دولت و کارشناسان مرکز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي و ساير ارگان‌ها و نهادهاي مرتبط مفاد لايحه را با اصلاحات مورد نظر خود به تصويب رساند»
با نگاهی به مواضع نمایندگان مجلس گذشته و نیز مجلس نهم تا پیش از شهریور ماه سال جاری و پس از آن متوجه تغییر مواضع نمایندگان هستیم. پرسش اساسی که در این بین، خودنمایی می کند، این است که مبنای اظهار نظرات نمایندگان چیست؟ آیا با این تغییرات مبنایی در طرز تفکر نمایندگان می‌توان انتظار داشت مصوبات مستدل و منطقی در مجلس به تصویب برسد؟ نقش مرکز پژوهش‌های مجلس در توانمند سازی بنیه فکری نمایندگان چیست؟