شاهدان شهید...بچه های آسمان

وصیت نامه نوجوان 12 ساله ...

پدر و مادر مهربان من! از زحمات چندين ساله شما متشكرم. من عاشق خدا و امام زمان گشته‌ام و اين عشق هرگز با هيچ مانعي از قلب من بيرون نمي‌رود، تا اينكه به معشوق خود يعني «الله» برسم.

کد خبر: ۸۲۲۵۹

تاریخ: ۱۵ مهر ۱۳۹۱ - ۱۴:۳۱

به گزارش سرویس وبلاگ صراط، شاهدان شهید...بچه های آسمان در آخرین به روز رسانی خود نوشت:

یك‌بار، بلكه چندبار بايد اين وصيت‎نامه را بخوانيم تا بفهميم كه چطور جبهه براي بعضي‎ها دانشگاهي

بود كه حتي بدون گذراندن تحصيلات مقدماتي، از آن فارغ التحصيل شدند و مدرك خود را از اباعبدالله

عليه السّلام گرفتند. و به ‏راستي چه تفاوتي بين نوجوانان آن زمان و نوجوانان اين عصر وجود دارد.

صفايي ندارد ارسطو شدن

خوشا پرگشودن، پرستو شدن

« شهيد رضا پناهي» سال 1349 بود كه در كرج به‌دنيا آمد. در خانواده‌اي مذهبي؛ اما بيشتر از دوازده

سال نتوانست سنگيني تن كوچكش را بر روح بزرگش تحمل كند و به اصرار، پدر و مادر خود را راضي

كرد تا سرانجام در دوازدهمين سال زندگي‌اش ابدي شود. وصيت‎نامه‌اش را قبل از اعزام مخفيانه در

نواري ‌ضبط كرد و در گوشه‌اي پنهان؛ كه بعد از شهادتش به‌دست خانواده‌اش رسيد.

بسم الله الرّحمن الرّحيم

مَن طَلَبَني وَجَدَني وَ مَن وَجَدَني عَرَفَني وَ مَن عَرَفَني عَشَقَني وَ مَن عَشَقَني عَشَقتُهُ وَ مَن عَشَقتُهُ

قَتَلتُهُ وَ مَن قَتَلتُهُ فَعَلي دِيتُه وَ مَن عَلي دِيتُه وَ اَنَا دِيتُه؛

هركس من را طلب مي‌كند مي‌يابد مرا، و كسي‌ كه مرا يافت، مي‌شناسد مرا، و كسي‌ كه من را

دوست داشت، عاشق من مي‌شود و كسي ‌كه عاشق من مي‌شود، من عاشق او مي‌شوم و

كسي ‌كه من عاشق او بشوم، او را مي‌كشم و كسي‌ كه من او را بكشم، خون‌بهايش بر من واجب

است، پس خون‌بهاي او من هستم.

هدف من از رفتن به جبهه اين است كه، اولاً به نداي «هل من ناصر ينصرني» لبيك گفته باشم و امام

عزيز و اسلام را ياري كنم و آن وظيفه‌اي را كه امام عزيزمان بارها در پيام‌ها تكرار كرده، كه هركس كه

قدرت دارد واجب است كه به جبهه برود، و من مي‌روم كه تا به پيام امام لبيك گفته باشم. آرزوي من

پيروزي اسلام و ترويج آن در تمام جهان است و اميدوارم كه روزي به ياري رزمندگان، تمام ملت‌هاي زير

سلطه آزاد شوند و صدام بداند كه اگر هزاران هزار كشور به او كمك كنند او نمي‌تواند در مقابل نيروي

اسلام مقاومت كند. من به جبهه مي‌روم و اميد آن دارم كه پدر و مادرم ناراحت نباشند، حتي اگر

شهيد شدم، چون من هدف خود را و راه خود را تعيين كرده‌ام و اميدوارم كه پيروز هم بشوم.

پدر و مادر مهربان من! از زحمات چندين ساله شما متشكرم. من عاشق خدا و امام زمان گشته‌ام و

اين عشق هرگز با هيچ مانعي از قلب من بيرون نمي‌رود، تا اينكه به معشوق خود يعني «الله» برسم.

و بحق كه ما مي‌رويم كه اين حسين زمان و خميني بت‌شكن را ياري كنيم و بحق كه خداوند به

كساني كه در راه او پيكار مي‌كنند، پاداش عظيم مي‌بخشد. من براي خدا از ماديات گذشتم و به

معنويات فكر كردم، از مال و اموال و پدر و مادر و برادر و خواهر چشم پوشيدم،

فقط براي هدفم يعني الله.

التماس دعا