کشکول

سازمان مقاتلين خلق در آغوش مادر

البته شايد كه به ياران مسعود نتوان يار گفت وقتي كه از سر حفظ جان مجبورند يار بمانند و راه پس و پيشي براي خود باقي نگذاشته اند...

کد خبر: ۸۱۹۷۶

تاریخ: ۱۲ مهر ۱۳۹۱ - ۱۶:۲۷

به گزارش سرویس وبلاگ صراط، کشکول در آخرین به روز رسانی خود نوشت:

فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُکْهُ يَلْهَثْ ذلِکَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذينَ کَذَّبُوا بِآياتِنا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَکَّرُونَ

مثل او همچون سگ ( هار ) است که اگر به او حمله کنی ، دهانش را باز ، و زبانش را برون می آورد ، و اگر او را به حال خود واگذاری ، باز همین کار را می کند ( گویی چنان تشنه دنیاپرستی است که هرگز سیراب نمی شود!) این مثل گروهی است که آیات ما را تکذیب کردند این داستانها را ( برای آنها ) بازگو کن ، شاید بیندیشند ( و بیدار شوند) آيه ۱۷۶ اعراف

آدمي به هر دل سنگي و بي مهري هم كه باشد اگر مدام سگ پاسوخته اي (۱) پايش را بليسد و عجز و آه و ناله كند آخرالامر حتما تكه استخوان مرداري هم كه باشد جلوي او خواهد انداخت ، خصوصا كه مي داند روزي وفاي اين سگ به دردش خواهد خورد ؛ همچنين است ماده سگ هاري كه توله اي بخواهد از سينه او شير بخورد و مدام دنبال او بدود.

مسعود رجوي و يارانش ، هر چند اندك مدتي پاچه امريكائي ها را رها كرده بودند ( يا شايد آمريكائيها و اروپائيها به آنها توجهي نمي كردند ومي خواستند كه مصالح خودشان را حفظ كند ) اما آنها چون كه به وفاي اين منافقين ايمان دارند دوباره آغوش مادرانه خود را برايشان باز كرده اند.

قارون! گرفتمت كه شدى در توانگرى

سگ نيز با قلاده ی زرين همان سگ است (۲)

۱: سگ پاسوخته؛ كنايه از هرزه‌گرد و دربدر / فرهنگ لغت دهخدا

۲: سعدی