نامه بوشهری‌ها به وزیر ارشاد

«موسیقی بومی» بوشهر با قدمتی چند هزار ساله، دیرزمانی است که گاه‌گاه با کج‌اندیشی و رفتارهای سلیقه‌ای و خارج از ضابطه‌ مسئولین این استان روبرو می‌شود.

کد خبر: ۸۰۴۱۶

تاریخ: ۰۲ مهر ۱۳۹۱ - ۲۳:۱۸

شرایط فعالیت گروه‌های موسیقی بوشهر که بارها و بارها هنر میهنیِ این خاک را در جای‌جای دنیا طنین‌انداز کرده و همگان را به شگفتی و تحسین این هنر ناب و اصیل واداشته‌اند، بسیار وخیم و رو به نابودی است.

محسن شریفیان از آهنگسازان و نوازندگان جنوب کشور، در نامه‌ای با همکاری بیش از دویست هنرمند، روزنامه‌نگار و فرهیخته بوشهری، خطاب به «سیدمحمد حسینی» وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی آورده است:

بسمه‌تعالی

آقای حسینی

وزیرفرهنگ و ارشاد اسلامی

با درود

احتراماً ما جمعی از اهالی هنر و اصحاب فرهنگ و رسانه، بنا به تعهد و پایبندی به اصولی که در راه اعتلا و پاسداری از فرهنگ غنی سرزمین‌مان در باور خود گنجانده‌ایم، لازم می‌دانیم مواردی را جهت اطلاع و پیگیری در خصوص وضعیت اسف‌بار موسیقی بوشهر در برهه‌ کنونی به عرض برسانیم. مواردی که به شدت دامن موسیقی بومی ایران را نیز در بر گرفته است.

«موسیقی بومی» بوشهر با قدمتی چند هزار ساله، دیرزمانی است که گاه‌گاه با کج‌اندیشی و رفتارهای سلیقه‌ای و خارج از ضابطه‌ مسئولین این استان روبرو می‌شود. شرایط فعالیت گروه‌های موسیقی بوشهر که بیش از صدها برنامه و کنسرت خارجی را در کارنامه خود دارند و بارها و بارها هنر میهنیِ این خاک را در جای‌جای دنیا طنین‌انداز کرده و همگان را به شگفتی و تحسین این هنر ناب و اصیل واداشته‌اند بسیار وخیم و رو به نابودی است. گروه‌هایی که با مجوز رسمی وزارت ارشاد جمهوری اسلامی تاکنون ده‌ها کتاب و آلبوم موسیقی منتشر کرده‌اند! اتفاق بی‌سابقه‌ای که در دوره‌ مدیریت جدید افتاده است، به هیچ عنوان با سیاست‌های فرهنگی و گفته‌های حضرتعالی سازگار نیست و در عجبیم که علی‌رغم اطلاع کامل مرکز محترم موسیقی و پیگیری‌های مکرر در این زمینه، نه تنها تاکنون هیچ نتیجه‌ای حاصل نشده است، بلکه اوضاع بیش از پیش رو به وخامت می‌رود و عرصه روز به روز بر هنرمندان و دوستداران موسیقی تنگ‌تر می‌شود.

سزاوار نیست کنسرت موسیقی بوشهر تحت هیچ عنوانی در زادگاهش و در بین مردم خودش برگزار نشود و حتی از برنامه‌های خیریه گروه‌های موسیقی بومی با بهانه‌های واهی و رفتارهای خارج از عرف و قانون ممانعت به عمل آید، در حالی که این موسیقی پرطرفدار، به طور مداوم در دیگر نقاط کشور و جهان به نمایش گذاشته می‌شود و برای استان و کشور افتخار می‌آفریند!

سزاوار نیست نواختن سازهای بومی در سالن‌های تحت نظر ارشاد ممنوع شود؛ مسأله‌ای که در هیچ دوره‌ای سابقه نداشته! این مسأله تا به حدی بغرنج شده که اخیراً ارگان‌های خصوصی نیز نمی‌توانند از گروه‌های موسیقی بومی استفاده و حمایت کنند، چرا که ناچارند برنامه‌های خود را در سالن‌ها و تالارهای موجود در شهر برگزار نمایند که آن هم باید مطابق میل اداره‌ ارشاد باشد!

سزاوار نیست گروه‌های مطرح موسیقی با این همه سوابق و خدمات فرهنگی درخشان، حتی اجازه‌ی تمرین در مراکز مرتبط با اداره ارشاد را نداشته باشند و کار بدان‌جا برسد که اگر ارگانی خصوصی هم بخواهد در محیط اداری خود از این گروه‌ها استفاده کند، با دخالت ارشاد مواجه گردد!

باور کنید در این وضعیت اقتصادی و سیاسی، دل‌مان به هیچ حمایتی خوش نیست! جشنواره‌ سالانه موسیقی بوشهر که در دوره‌های قبل برپا می‌شد، می‌رود که به خاطره تبدیل شود! توقع نداریم در جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر از موسیقی بومی چون سال‌های قبل استفاده شود! نمی‌پرسیم چرا جشنواره‌ سراسری موسیقی نواحی به این روز افتاده است؟ نمی‌گوییم تکلیف مکتب‌خانه‌های موسیقی بومی که قرار بود در استان‌ها دایر گردد و این که قرار بود هر سال یک آلبوم موسیقی بومی با حمایت معاونت هنری از هر استان منتشر شود، چه شد؟ تنها خواسته‌ ما این است که بگذارید این موسیقی، به پشتوانه‌ی مردمی بودن، راه خود را ادامه دهد.

اگر در شرایط کنونی، موسیقی نواحی بی‌نوا شده است، نه از سر ناتوانی ماست که از کم‌لطفی متولیان است! اگر در مقابل این همه جفا سکوت کردیم نه از سر بی‌زبانی بود؛ تحمل کردیم که شاید اوضاع تغییر کند و نگرش‌ها واقع‌بینانه شود!

با وجود همه‌ این مشکلات، انصاف نیست و نمی‌توانیم چشمان‌مان را به روی فعالیت‌های مثبت شما در تهران ببندیم! اما کافی نبود! ما این‌جا در پایتخت انرژی؛ نای و نان نداریم! در سرزمین نخل و خورشید، در سرزمین رنگ و موسیقی، حال‌مان خوب نیست!

باور کنید این نامه سیاسی نیست؛ فقط نقدی است فرهنگی. واقعیتی است تلخ از شرح جبر ممانعت از پژواک موسیقی آبا و اجدادی‌مان. موسیقی‌ای که بازتاب هویت این دیار است، ریشه‌اش از آبشخور تاریخ و فرهنگ ما سیراب می‌شود، معرف زبان و راه و رسم و سنت‌هایمان است. موسیقی‌ای که با آن بزرگ شده‌ایم، حماسه خلق کرده‌ایم، با نوایش گریسته‌ایم، خندیده‌ایم و خاطره‌ها ثبت کرده‌ایم. هزاران سال است برای اشاعه‌ موسیقی بومی تلاش می‌شود! چرا حالا باید برای حفظ آن بجنگیم و این‌چنین اسیر تارهای تعصب و ناآگاهی باشیم؟ آیا شناختن این فرهنگ و دستاورد غنی، کمتر حقی نیست که فرزندان حال و آینده‌ این خاک می‌توانند داشته باشند؟

جناب آقای وزیر! حال‌مان خوب نیست!

با سپاس

محسن شریفیان

بندر بوشهر- مهرماه هزاروسیصد و نود و یک

هنرمندان موسیقی بومی بوشهر که این نامه را تأیید کردند:

محسن شریفیان - محسن حیدریه - غلامرضا وزان - عبدالله مقاتلی مطلق - آکا صفوی - امیر میرشکاری - مجید پاک دل - علی احمدی -نوذر سعادت پور - حسین سنگسر - محمود بردک نیا -میرزا زبردست - مرتضی پالیزدان - حمید اکبری - حسین کاوه خو - خدر عزیززاده - مهدی شریفیان -محسن آقایی - محسن نوشزاد -رضا غریبی -علی عباسی - مجید نجف زاده -محمد بیات - مجتبی شیخ ابولی - عیسی سلیمیان - آرش نادی - هادی منوچهری - قاسم احمدی زاده - علیرضا فرهی - کیانوش خورده بین - محمد رضا بنیاد - علی حاجی زاده - حسین اوجی- محمد حیرتی - حسین سهرابی- سجاد بهادری - رضا حیدریه - محمد مهدی زنده پی - مهدی ضیقمی نژاد - سعید گلابتون - سجاد گلابتون - محمد مهرجوئی - محسن مهرجوئی - هادی مجد - ایمان فرخی - ایمان قاسمی - بهنام بصیری - غلامحسین بصیری - غلامرضا احمدی - عباس نجفی - ابوذر عطاری منش -رضا دشتی - مزدک زنگویی -علی ماهینی – اسماعیل تنگسیری - نیما تنگسیری - میثم عبدالشیخی -غلام شکری فرد - حسین مقاتلی مطلق - بیژن عبدالشیخی - رضا شریفیان - لیانا شریفیان - علی حیدری -محمود شاکر - ماشالله ملاح زاده- مهدی جلالی سروستانی - امین سلیمیان - کریم آبادی - علی ایزدجو -محمد رضا زنگویی - امین فیروزپور - کیانوش مهمی - محمد رضا فیاض - محمد حسین صارمی – حسن لک – فرشاد مختاری – مجتبی یوسف پور- مهدی احمدی - خدر شیخ ابولی- ماکان صغیری

هنرمندان، روزنامه نگاران، نویسندگان و فرهنگیان استان بوشهر که این نامه را به تأیید رساندند:

شاهین بهرام نژاد -حسن غلامی - احسان عبدی پور - یونس قیصی زاده - عبدالکریم شیخی شتان- میثم قیصی زاده - فرزان اسدی -کریم فائقیان – معصومه ایزدجو - محمد صادق صفوی - نجف آهوچهر - احسان احمدزاده -رضا رضا زاده - بابک دشتی نژاد - علی احمدی - عبدالحسین احمدی ریشهری - سیامک ارجمندزاده – ابراهیم ایزدجو - حمید اباذر - محمد جعفر ایزدپناه - عالی بازدار – محمد عبدی پور – علیرضا علمدار بوشهری – علی کریمی – هادی شهرستانی - علی بختیاری آزاد - محمد علی بختیاری - سیامک برازجانی - سینا برازجانی - حسین بکنی - سیروس بنه گزی - کریم بنه گزی - مهدی بهرامی - غلامعلی تمهید - فرشید جان احمدیان – علی هدایت – عرفان رزمی – حسن ابوالحسنی - مهدی جهانبخشان - محمود جهانی آباد - صالح دروند – عبدالله صفوی – کریم امامزاده ئیان – جواد احمدی – فرشاد نادرپور – داوود بردی - حسین دهقانی - نبی دهقانی - خسرو دهقانی - رها رفاهی - حسین روئین - مجید اجرائی - ابراهیم دانش دوست - محمد باقر سملی - حسین شاکری - حمید شاه ولی - محسن شریف - جواد شمشیری - محمد رضا عزیز پور - راضیه عقیلی مهر - مهدی علیپور – علی رضا نوروزی – حمید بارونی - فاطمه علیخواه - ناصر علیخواه - امید غضنفر - فاطمه غمخوار - بابک فقیه - خورشید فقیه - عبدالرسول انصاری - عبدالوهاب زنگویی - ساعد رنجبر - احمد فکر اندیش – امین احسانیان – علی امیریان – علی دریانورد - ناصر قاسمی – حسین لاله رخ - ستار ستوده - مهدی منفرد - غلامعلی قاضی زاده - محمد قدسی - محسن کارگر - اسد کرمی - مهدی کرمی - ابراهیم گرمساری - امین گنبدی پور - نعمت الله گنبدی پور - اسماعیل منصور نژاد - مسعود ماهینی - قاسم محمدی - خلیل موحد - حمید موذنی - محمد حسن نصیری - فاطمه هاشمی - موسی ولی زاده – سعید جمی – وحید جمی – مرتضی خوبانی – مصطفی خوبانی – مجتبی خوبانی – ساناز کریمی پور – فرزانه خضری خواجه – احمد فرهی – جواد فرهی – احمد امامزاده ای – فرزانه فرخ زاده بوشهری - حسین فخرائی - محمد رحیم زاده - پرویز هوشیار - سجاد بهزادی - زردتشت دوانی - الهام آقایانی - مژده غضنفری - فرزین خجسته - محمد جواد غریبی - ایرج شمسی زاده - فرج کمالی - مریم خوئینی -عماد پوستینی - فرزاد مستوفی -رضا زال پور- مهران قائدی -اصغر غلامیان - حسین مصدق زاده - محمد علی روانی پور - محمد علی هنرور - محمد رضا زارعی - جعفر بهبهانی- محمد لطفی - رضا ناجی- احد درخشنده - فیروزه عبداللهی - کمیل ایزدجو - سعید ابراهیمی - محسن قیصی زاده.