خطرات اقتصادی حمله به ایران

یک تحلیلگر ارشد نظامی آمریکایی می‌گوید که حمله به ایران حتی اگر از نظر فنی ممکن باشد، تبعاتی سنگین برای اقتصاد جهان دربرخواهد داشت.

کد خبر: ۷۸۲۴۰

تاریخ: ۱۸ شهريور ۱۳۹۱ - ۱۱:۵۱

به گزارش صراط ، وایرد در گزارشی به قلم «نوح شاکتمن»، به بررسی گزارشی پرداخته است که «آنتونی کوردزمن»، یکی از مشهورترین تحلیلگران نظامی در خصوص آنچه حمله احتمالی ایالات متحده آمریکا به ایران خوانده می‌شود، در یک فایل پی‌دی‌اف 98 صفحه‌ای منتشر کرده است.

بنابراین گزارش، در صورتی که ایالات متحده آمریکا بخواهد بر اساس توصیه بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم اسرائیل به ایران حمله کند، برای این منظور به امکانات بسیار گسترده‌ای نیاز خواهد داشت. برای چنین حمله‌ای چندین اسکادران بمب‌افکن و جت جنگنده، چندین تیم از کماندوهای آمریکایی، موشک‌های رهگیر و یک گروه کامل از نیروی دریایی آمریکا نیاز خواهد بود. در عین حال، در بهترین حالت، چنین حمله‌ای می‌تواند یک دهه برنامه هسته‌ای ایران را به عقب بیندازد.

کوردزمن بر این باور است که حمله اسرائیل به تاسیسات اتمی ایران نهایتا یک تا دو سال برنامه هسته‌ای این کشور را به تاخیر می‌اندازد. به عقیده این تحلیلگر نظامی، ایده حمله یک‌جانبه نظامی اسرائیل به ایران بهتر از ادامه بدون چالش برنامه هسته‌ای ایران نخواهد بود. در ضمن چنین حمله‌ای امواج پشت سر هم حملات متقابل ایران را در پی خواهد داشت که حتی می‌تواند برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس را نیز به خطر افکند و ذخایر نفت جهان را تهدید کند. شرایط ممکن است به‌گونه‌ای پیش رود که حتی خروج اسرائیل از این عملیات نیز با تردید مواجه شود.

به ادعای این تحلیلگر نظامی، ایالات متحده ممکن است قادر باشد تا 10 سال برنامه هسته‌ای ایران را به تعویق اندازد؛ اما انجام چنین کاری نیازمند تخصیص نیروهای فراوان خواهد بود، حتی در همان حمله اول. نیروهای لازم شامل تعداد زیادی بمب‌افکن، نیروهای لازم برای از بین بردن پدافند هوایی ایران، جنگ الکترونیک و ... خواهد بود.

کوردزمن تصریح کرده است که حمله اول تازه بخش ساده کار است و همزمان با آن، ایالات متحده مجبور است به جلوگیری از بسته شدن تنگه 21 مایلی هرمز بپردازد که 20 درصد از نفت جهان از آن عبور می‌کند. در ضمن آمریکا مجبور است به حفاظت از متحدین تولیدکننده انرژی خود در اطراف خلیج فارس مبادرت ورزد، وگرنه نفت و گازی نمی‌ماند که از تنگه صادر شود.

این تحلیلگر و استراتژیست نظامی نسبت به توان موشکی ایران و قدرت به خطر انداختن اهداف مختلف توسط این کشور نیز ابراز نگرانی کرده و گفته است که ایالات متحده به جهت نگرانی از برخی موشک‌های ایران که ظرف کمتر از چهار دقیقه به اهداف خود برخورد می‌کنند، در حال ایجاد یک پایگاه راداری نسل ایکس در قطر است.

وی همچنین تاکید کرده برای کسب اطمینان از عدم اصابت موشک‌های ایران به کویت و ریاض، ایالات متحده مجبور است 8 پایگاه موشک‌های بالستیک ایران را نابود کرده و 15 تسهیلات تولید موشک این کشور را از بین ببرد. علاوه بر اینها، 22 سکوی پرتاب موشک ایران تیز باید از بین بروند. آمریکا باید تا می‌تواند سکوهای پرتاب موشک ایران را از بین ببرد تا تعداد موشک‌های قابل پرتاب از ایران کاهش یابند.

برای از بین بردن هریک از 5 تاسیسات هسته‌ای ایران، به دو هواپیمای بی – 2 نیاز است که هر کدام باید دو بمب 30 هزار تنی سنگرشکن آمریکایی را حمل کنند. اسرائیل هم شاید بتواند حمله مشابهی را انجام دهد اما برای این حمله باید یک چهارم از نیروی هوایی خود به علاوه تمام تانکرهای سوخت‌رسان خود را مورد استفاده قرار دهد و شاید دیگر چیزی برای حمله به اهداف دوم در دستش باقی نماند. این جنگنده‌ها باید از مرز ترکیه – سوریه عبور کرده و سپس وارد عراق و ایران شوند، مسیری که الزاما از کشورهای دوست اسرائیل نمی‌گذرد.

حتی اگر اسرائیل بتواند رآکتورهای هسته‌ای ایران را هدف قرار دهد، پاسخ‌های ایران مخرب و دارای تبعات منطقه‌ای خواهد بود. به نوشته کوردزمن، «شما حتی دوست ندارید تصور کنید که پس از آن خاورمیانه به چه شکلی درخواهد آمد.»

در این گزارش همچنین تصریح شده است که اگر چه ایالات متحده ممکن است از نظر فنی قابلیت این عملیات را داشته باشد اما بهتر است مذاکرات ادامه یابند، چرا که جنگ در خلیج فارس خطرات بسیاری را متوجه اقتصاد جهان می‌کند. شاید برخی سیاست‌مداران خواستار حمله پیش‌دستانه به ایران باشند اما دلایلی وجود دارد که نشان می‌دهد چرا برنامه‌ریزان نظامی تا این حد نگران این حمله هستند؟

گفتنی است، با توجه به اینکه اقتصاد ایالات متحده در شرایط چندان مناسبی به سر نمی‌برد، بعید است این کشور آماده درگیر شدن در یک جنگ تمام‌عیار به شیوه مورد اشاره قرار گرفته از سوی کوردزمن باشد. آمریکا در جنگ لیبی نیز از دخالت گسترده پرهیز کرد و این در حالی بود که جنگ لیبی از نظر ابعاد با آنچه آنتونی کوردزمن تصویر کرده است، قابل قیاس نیست.