صدیقی: پناهیان خط شکن است

امام جمعه موقت تهران در مراسم رونمای از کتاب "انتظار عامیانه، عالمانه، عارفانه" نوشته علیرضا پناهیان گفت:آقای پناهیان در این کتاب انتظار عالمانه و عارفانه که عشق و محبت به خدا و اهل بیت است را مطرح کرده و محرک عشق و مودت اهل بیت(ع) هم معرفت است. هرکس معرفتش بالاتر باشد عشقش به خداو اهل بیت بیشتر است.

کد خبر: ۷۵۷۷۱

تاریخ: ۲۶ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۳:۵۷

به گزارش صراط به نقل از مهر مراسم رونمایی از کتاب"انتظار عامیانه، عالمانه، عارفانه" نوشته حجت الاسلام علیرضا پناهیان با حضورنویسنده و حجت الاسلام صدیقی امام جمعه موقت تهران و حسن عباسی عصر چهارشنبه 25مردادماه  در سالن عمار دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی برگزارشد.

صدیقی در این مراسم گفت: انتظار یک آمادگی و یک معرفت و حرکت است برای وصال آن دلبر و رفع همه مشکلات. انتظار یعنی انقلابی ماندن و هرگز رو به خمودگی و فرسودگی نیاوردن. انقلاب یک گامی از انتظار واقعی بود و همه وجود امام(ره) انتظار بود. ادامه راه امام در مبارزه با رذایل ، استمرار انقلاب است.

وی افزود:انتظار روشن شدن شعله امید در انسان است انتظار سرلوحه تمام انبیا و اولیای الهی بوده است ولی انتظار نهایی یعنی انتظار مهدی موعود از زمان پیامبر اسلام به بعد شفاف‎تر شد.

امام جمعه موقت تهران ادامه داد: آقای پناهیان در این کتاب مسئله انتظار را در ابعاد مختلفش به طور نو و بدیع بیان کرده است به طوریکه اثری به این جامعیت در این موضوع تا به حال من از هیچ نویسنده‏ای ندیده‏ام. انتظار عالمانه و عارفانه که عشق و محبت است را مطرح کرده و محرک عشق و مودت اهل بیت(ع) هم معرفت است. هرکس معرفتش بالاتر باشد عشقش به خداو اهل بیت بیشتر است.

صدیقی تصریح کرد: امام زمان جلوه خداست و حکومت او تجلی جکومت خدا در زمین است و هرکس که به امام زمان خودش معرفت نداشته باشد به جهالت مرده و مسلمان نیست.

وی درپایان یادآورشد: آقای پناهیان به خوبی به این مسائل پرداخته‏اند. ایشان جزو خط شکن‏های عرصه معرفت ولایت هستند که در عرصه قلم هم خط شکن شده‏اند.

حسن عباسی کارشناس و پژوهشگر مسائل فرهنگی نیز در این مراسم گفت: بحث‏های آخرالزمانی در غرب به اتوپیا یعنی رسیدن به مدینه فاضله از نظر مکانی مطرح است و در شرق به آکرونیا یعنی یک موقعیت زمانی آرمانی مطرح است. شرقیان مفهومی به نام آواتار دارند که در اندیشه بودیسم و هندوئیسم و شینتو ئیسم هر 17هزار سال منجی در یک جسم جانور یا انسان حلول می‎کند.

وی افزود: جامعه مهدوی ما نه اتوپیایی و نه آکرونیایی است. ما نه جامعه مهدوی را به یک اتوپیا حواله می‏دهیم و نه یک زمان گمشده به نام آکرونیا برای او متصوریم. کتاب آقای پناهیان هم یک عقبه تفکر استراتژیک برای این نوع انتظار است. یک تلاش حکیمانه، فلسفی و کلامی برای تبیین و ترسیم چنین سازگاری با مفهوم صحیح مهدویت. قرآن می‏فرماید تغییری در هیچ قومی نمی‏دهیم مگر آن قوم خود تغییری در خود به وجود آورند.عملاٌ حضرت قائم منتظر صیروریت و شدن و تغییر ماست ما باید خودمان را به طرازی برسانیم که زمینه ظهور آن حضرت فراهم شود. تا تغییری در خود ایجاد نکنیم خداوند تغییری از بیرون بر ما ایجاد نمی‏کند. پروژه آقای پناهیان هم پایه همین زمینه است. پروژه کلیدی و جوهری پناهیان در این کتاب ولایت است آن ولایتی که در آیات آیةالکرسی است اینکه همه انسان‏ها ولایت‏پذیر هستند.

عباسی تصریح کرد: ولایت بر ما یا ولایت الهی است یا ولایت طواغیت. بایستی از ظلمات متکثرطواغیت به نور واحد هدایت الهی پناه ببریم. آقای پناهیان هم در این کتاب مدیریت حب و بغض نسبت به این دو ولایت کرده‎اند. این مبانی نظری بایستی مبنای تحصیل دانشجویان علوم اسانی کشورمان بشود. ما در زمینه مسئله انتظار و مهدویت از نظر عملی جلو هستیم اما از نظر مبانی تئوریک و نظریه‏پردازی کم کار کرده‏ایم. نیاز به کارهای نظری عمیق و عقلانی و مبسوط در این زمینه داریم که کتاب پناهیان یکی از این نمونه‏هاست.

وی درپایان گفت: باید خلأ مبانی تئوریک را در فلسفه امید و انتظار پر کنیم و از تفکرات چپ و راست هم بهره ببریم. تفکیک انتظار پناهیان به عنوان یک نکته کلیدی در استراتژی نظام دارای اهمیت خاصی است. این گونه پروزه‏ها آن مبانی نظری و تئوریکی است که باید به آن پرداخته شود.

حجت الاسلام علیرضا پناهیان هم در این مراسم گفت: یک دانشجو که دانشجویانی را برای سخنرانی بنده درباره امام زمان به تهران می‏آورد مرا به نوشتن این کتاب واداشت. او عاشق امام زمان بود و در بارگاه حضرت رضا هم جان به جان تسلیم کرد. فصل آخر کتاب من هم به نوعی وصف حال این دانشجو است.

وی افزود: بنده به نوشتن بیش از سخنرانی راغب هستم و نمی‏دانم که بین ایندو به کدامیک باید بیشتر بپردازم. جلسات حال و هوای و نورانیت خاص خود رادارد اما در نوشتن هم بهتر می‏شود تفکرات و مقصود خود را بیان کرد. روضه خوانی که مهمترین دلیل سخنرانیهای بنده است را نمی‏شود در کتابت به دست آورد هرچند که در نوشتن حساب شده‏تر می‎توان سخن گفت. امیدوارم در سخنرانیهایم هم مانند نوشتن حساب شده سخن بگویم تا به راحتی سخنرانیها تبدیل به کتاب شوند و از این بابت هردو مقوله یعنی سخنرانی و نوشتن را باهم داشته باشم.