تعویض‌ طلایی‌ احمدی‌نژاد

دو سال پایانی دولت ها بی شباهت به دقایق پایانی یک بازی حساس فوتبال نیست که اکثر طرفداران تیم آرزومند پیروزی را سخت در انتظار یک تعویض طلایی قرار می دهد و سرمربی تیمی که در تکاپو برای گریز از شکست باورنکردنی است، گاه هراسان به جای یافتن تعویض طلایی، دست به تعویض های پیاپی می زند.

کد خبر: ۷۵۲۹۸

تاریخ: ۲۳ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۳:۱۴

به گزارش صراط به نقل از خبرآنلاین: دو سال پایانی دولت ها بی شباهت به دقایق پایانی یک بازی حساس فوتبال نیست که اکثر طرفداران تیم آرزومند پیروزی را سخت در انتظار یک تعویض طلایی قرار می دهد و سرمربی تیمی که در تکاپو برای گریز از شکست باورنکردنی است، گاه هراسان به جای یافتن تعویض طلایی، دست به تعویض های پیاپی می زند.

1- اردیبهشت سال 1383 بود که محمد خاتمی، رییس جمهور وقت با نزدیک شدن به سال پایانی دولت دوم خود با خروج طهماسب مظاهری، وزیر اموراقتصادی و دارایی و محمد ستاریفر، رییس سازمان مدیریت و برنامه ریزی از کابینه رای داد. دلیل اصلی، بالا گرفتن اختلاف میان این دو عضو کابینه بود که به زعم رییس جمهور وقت، مانع پیشبرد برنامه های دولت و تامین اعتبار به موقع پروژه ها در سال پایانی عمرش شده بود. سپس چهره ای حزبی(حزب مشارکت)، صفدر حسینی از وزارت کار به وزارت اقتصاد آمد و حمیدرضا برادران شرکاء که در مقایسه با ستاریفر، معتدل تر و منعطف تر بود، رییس سازمان مدیریت شد.

2- مرداد سال 1374، مسعود روغنی زنجانی، رییس سازمان برنامه و بودجه، از سوی هاشمی رفسنجانی، رییس جمهور وقت برکنار شد و حمید میرزاده، سکان مدیریت این نهاد را تا پایان عمر دولت دوم سازندگی بر عهده گرفت. روغنی زنجانی از مدافعان برنامه تعدیل ساختاری بود که اجرای آن در پی کاهش درآمدهای نفتی، افزایش نرخ ارز، افزایش شدید نرخ تورم و بحران بدهی‌های خارجی و در پی آن فشار افکار عمومی، متوقف شد. پیش از روغنی زنجانی، محمدحسین عادلی که در دوره ریاست او بر بانک مرکزی، سقوط ارزش ریال رقم خورده بود ناچار به ترک این سمت شده بود.

الف- حال یکسال بیشتر به پایان دولت دوم محمود احمدی نژاد باقی نمانده و طرح های عمرانی بسیاری نیمه تمام است. طرح هایی که در قالب  پروژه های "مهرماندگار" باید اجرای آنها تسریع شود. اجرای این پروژه ها که بسیاری از آنها یادگار سفرهای استانی است برای رییس جمهوری چنان حیثیتی است که وزیر سابق صنایع را مسوول پیگیری آنها قرار داده است.

ب- طی هفته های اخیر اختلاف های میان وزیر صنعت، معدن و تجارت و رییس کل بانک مرکزی نمایان شده است. مهدی غضنفری، از بانک مرکزی به دلیل تلاش برای افزایش نرخ مرجع ارز انتقاد کرد و در مقابل هم محمود بهمنی، وزارت صنعت را مسوول ارایه طرح غیرکارشناسی افزایش بهای ارز تخصیصی به کالاهای اساسی اعلام کرد. پیشتر نیز اختلاف این دو نهاد در زمینه نحوه اختصاص ارز به واردات بروز کرده بود. احمدی نژاد هم نشان داده که در موارد مشابه همچون اختلاف نظرهای محمد جهرمی، وزیر سابق کار و طهماسب مظاهری، رییس کل بانک مرکزی چندان پر حوصله نیست و اهل ترمیم کابینه است.

پ- ادامه اجرای طرح هدفمندسازی یارانه ها که نتایج مشابه طرح تعدیل ساختاری تجویز شده توسط دولت هاشمی را به بار آورده، با اما و اگرهای بسیاری مواجه شده است. همچنین افکار عمومی از احمدی نژاد انتظار ایجاد یک تحول اساسی را در نحوه مدیریت اقتصادی کشور دارند.
پس شواهدی وجود دارد که ترمیم تیم اقتصادی دولت دهم را محتمل می نمایاند. اما این که این ترمیم کی و با تغییر چه کسانی رخ خواهد داد، باید همچنان انتظار کشید و به شایعه ها سرگرم بود.