راهبرد سه گانه ایران در سوریه

در یک نگاه کلان غرب بدنبال تبدیل تهدید خیزش مردم مسلمان منطقه خاورمیانه علیه منافع نامشروعش به فرصت بوده و از طریق عوض کردن رژیم در سوریه سعی در تغییر معادلات منطقه دارد.

کد خبر: ۷۴۲۷۰

تاریخ: ۱۵ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۶:۱۳

به گزارش صراط به نقل از خبر آنلاین : در یک نگاه کلان غرب بدنبال تبدیل تهدید خیزش مردم مسلمان منطقه خاورمیانه علیه منافع نامشروعش به فرصت بوده و از طریق عوض کردن رژیم در سوریه سعی در تغییر معادلات منطقه دارد.
هدف اصلی نیز کاهش حضور و کند کردن ابزار تاثیر گذاری ایران درمسائل منطقه خاورمیانه است تا بعد به مسئله مقاومت در سوریه و لبنان پرداخته و عنصر ایدئولوژیک و نیز حساسیت جهان اسلام را از قضیه فلسطین و قدس حذف و با قطع این پشتوانه سپس با راحتی اسوده به مسئله فلسطین و رژیم صهیونیستی بپردازد. در حقیقت در صورت موفقیت در این راه مسئله فلسطین را از دغدغه مسلمانان خارج و تبدیل به یک مسئله حقوقی بین دو واحد در صحنه روابط بین الملل می نماید. البته به موازات این امر ایران نیز از ترکشهای این روندی که غرب و کشورهائی همچون عربستان و ترکیه در پیش گرفته اند در امان نخواهد بود و لذا جا دارد ایران نسبت به مسائلی که در سوریه میگذرد با حساسیت بیشتری فارغ ار مسئله داخلی سوریه و انتظاراتی که مردم این کشور از حکومت و دولت خود دارند برخورد نماید. البته اگر چه امریکا و دوستانش قائل به دخالت موثر و مسئولانه ایران در مسئله سوریه نیستند ولی کتمان حقایق و نقشی که ایران میتواند در مصالحه در این کشور ایفا کند بر کسی پوشیده نیست.
البته مسائل داخلی و حقوق مردم سوریه برای داشتن حکومتی فراگیر که همه اقشار و گروهها بتوانند آزادانه در انتخابات شرکت نموده و نمایندگان خود را به نهادهای قانونگذاری و اجرائی گسیل دارند و دولت و یا به عبارت صحیح تر که به سیاق عربی ان هم نزدیکتر است حکومت ( قوه مجریه) با خرد جمعی اداره شود خواسته ائی مشروع است چنانچه توسط خود مردم سوریه و بدون دخالت خارجی صورت پذیرد. زیرا یکی از مهمترین کاربردهای ضرب المثل گربه به خاطر رضایت خدا موش نمیگیرد در علم سیاست است و مخصوصا از مهمترین مشخصه های روابط بین الملل در دنیای کنونی.
هر جا دولتهای خارجی و مخصوصا دولتهای استعمارگر پا بگذارند پاکترین و اصیلترین جنبشهای اجتماعی را آلوده و از مسیر خود در دستیابی به اهداف پاک و حقه خویش منحرف میکنند. لذا حتی خواسته های مشروع مردم سوریه با آنچه که در سوریه در جریان است تا حدی متفاوت بوده و برنده تداوم این وضع رژیم صهیونیستی، عربستان و ترکیه خواهند بود و نه مردم سوریه که حتی ممکن است تا مرز جنگ داخلی نیز پیش بروند. در حقیقت با این توضیح به پیچیدگی صحنه سوریه و آنچه در جریان است پی میبریم.
ایران به دلیل نقش و معرفی الگوئی که در به پا خاستن مردم منطقه برای کسب هویت واقعی و استقلال خویش بازی و ارائه کرده است تحرکاتش چنانچه در موقع مناسب باشد تاثیر بسزا و تعیین کننده در خاورمیانه دارد. متاسفانه ایجاد مشغولیت بیش از حد سیاست خارجی به مسئله انرژی هسته ائی از سوی غرب در چند سال اخیر توان بسیار زیادی از کارشناسان و دست اندرکاران ما را مستهلک کرده است که این خود یکی از اهداف ایجاد درگیری برای سیاست خارجی ایران از سوی غرب بوده تا توان و توجه جمهوری اسلامی ایران از مسائل اصلی که رابطه تنگاتنگی با منافع و امنیت ملی مان دارد منحرف نماید. آنچه که از دورادور نیز ملاحظه میشود علاوه بر سنگینی چنین باری بر دوش سیاست خارجی محاسبات غلط بین المللی و منطقه ائی و نشناختن پارامترهای تاثیر گذار، نداشتن ابتکار عمل و سرعت مناسب در برخورد با مسائل حیاتی منطقه است که یک فرد ناظر از دور احساس میکند که از سرعت روند تحرکات عقب هستیم و نتوانسته ایم از اهرمهای خود در منطقه بخوبی استفاده کنیم.
سرعت و جهت حوادث و اتفاقاتی که در سوریه افتاده و حجم تخریب و نیز کشتار افراد بی گناه که فاصله دولت و مردم را زیادتر میکند به نظر میرسد اگر ایران زودتر نجنبد و دولت سوریه هم دقت نکند به دامی که برایش گسترده اند افتاده و هر روز حلقه بر گردنش تنگتر میشود و تنها غرب و دوستانش در منطقه یعنی رژیم صهیونیستی، ترکیه و عربستان از این وضعیت خشنود هستند و سرزمین سوخته و نا امنی در منطقه که زخمهایش خود سالها طول میکشد تا التیام یابد بر جای میماند. اگرچه روسیه و چین تا اکنون به حمایت خود از دولت سوریه ادامه داده اند ولی در پرتو روند یکجانبه گرائی غرب و سعی در تغییر رژیمهای منطقه که با منافعش سازگار نیست و در یکسال اخیر شدت گرفته است یک اقدام خارج از اجماع از سوی غرب و یا رژیم صهیونیستی در صورتیکه نتوانند این اجماع را در مجامع جهانی و یا در مذاکره و زد و بند بدست بیاورند خیلی دور از ذهن نیست و این ایران است که باید بیش از گذشته نسبت به عواقب این روندی که در جریان است هشیار باشد.
لذا ایران باید یک راهبرد سه محوری را دنبال کند. کار با قدرتهای موثر برای ایستادن مقابل یکه تازی آمریکا و دوستانش در منطقه و قطع کمک تسلیحاتی آنها به مخالفین دولت سوریه تا دو طرف بتوانند در یک فضای سیاسی به گفتگو و حل مسائل خود بپردازند، تماس و همکاری با مخالفین وطن پرست و دولت سوریه برای ایجاد زمینه گفتگوی ملی و نیز فشار بر کشورهای حلقه غرب در منطقه از طریق فعال ساختن حرکتهای مردمی جهت استیفای حقوق خود در این کشورها و از بین بردن برخورد دوگانه امریکا با مسائل منطقه از جمله یمن و بحرین و اردن. با اجرای این راهبرد ایران به دنیا نشان خواهد داد که برخلاف غرب و دوستانش در منطقه که با سیاستهای غیر شفاف به دنبال جنگ افروزی هستند ایران به دنبال مصالحه ملی در سوریه از طریق گفتگو است.