پاداش‌مدال‌آوران‌المپیک سایرکشورها

روزنامه "ساندی تایمز" انگلستان در جریان برگزاری رقابت‌های المپیک 2012 لندن به بررسی میزان پاداش کشورها به مدال آوران طلا پرداخته است و نکته جالب توجه پرداخت اندک پاداش از سوی آمریکایی‌ها و آلمانی‌هاست.

کد خبر: ۷۳۵۲۰

تاریخ: ۰۹ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۶:۴۲

به گزارش صراط به نقل از مهر، ورزشکاران بریتانیایی که در المپیک لندن صاحب مدال طلا می‌شوند برای همیشه خود را در خاطره ملی جاودانه خواهند کرد اما برای شرکت کنندگان دیگر کشورها، این افتخار نمی‌تواند انگیزه‌ای کافی برای پیش راندن آنها باشد.

تمام کمیته‌های ملی المپیک کشورها به ورزشکاران خود که مدال طلا می‌برند پاداش‌هایی اهدا خواهند کرد. البته بریتانیا شامل این موضوع نمی‌شود، چراکه خود پیروزی برای این ورزشکاران جنبه پاداش دارد.

یک مدال‌آور طلا از کشور مالزی به عنوان مثال 400 هزار پوند پاداش دریافت خواهد کرد. حال اگر مدال‌آور در رشته بدمینتون به این موفقیت برسد از آنجا که این ورزش اول کشور مالزی است، علاوه بر این میزان، یک شمش طلا به ارزش تقریبی 380 هزار پوند، دریافت خواهند کرد.

بر پایه گزارش ساندی تایمز، یک مدال آور طلا از منطقه دورافتاده "چلیابینسک" روسیه، 600 هزار پوند جایزه خواهد گرفت.

پاداش ستارگان بریتانیا به طور بسیار محسوسی دور از کشورهای دیگر است. از زمانی که یک ورزشکار بریتانیایی مدال طلا می‌گیرد، "رویال میل" تصویر وی را روی تمبر حک می‌کند و روز بعد 500 دفتر پست اقدام به فروش این تمبرها می‌کنند.

این تمبرها در دسته‌های شش‌تایی به قیمت 60/3 پوند و یا به طور تکی تا 60 پوند به معرض فروش گذاشته می‌شود. این تمبرها می‌توانند در نزد تمبربازها به یادگار باقی بمانند. اما ورزشکاران بریتانیایی به میزان پاداش‌های رقبای بین المللی خود با حسادت نگاه می‌کنند که این می‌تواند آنها را به دست فراموشی بسپارد.

براساس این گزارش، "آجای ماکن"، وزیر ورزش هند گفته است که مدال‌آوران طلای هند در سمت مربیگری مشغول به کار می‌شوند. از میان کشورهایی که در میان 10 تیم برتر المپیک 2008 پکن قرار گرفتند، ایتالیاست که با اهدای 116 هزار پوند، نسبت به ستارگان خود بذل و بخشش دارد.

آمریکا به ورزشکاران خود که مدال طلا کسب می‌کنند 15 هزار پوند پاداش می‌دهد و اتریش و آلمان زیر 13 هزار پوند.

ستارگان بریتانیایی با اینکه ممکن است با کسب این مدال‌ها بتوانند با حامیان مالی قراردادهای پرو پیمانی ببندند و یا بتوانند در آینده به عنوان مفسر با شبکه‌ها کار کنند با این حال آنها بعید است که تشنه موفقیت در سال‌های پیش رو باشند.