اندیشکده شورای آتلانتیک:

حمله به زیرساخت‌های ایران می‌تواند به شکست استراتژیک منجر شود

اندیشکده شورای آتلانتیک با اشاره به تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران نوشت که تخریب زیرساخت‌ها می‌تواند به شکست استراتژیک منجر شود.

کد خبر: ۷۳۲۹۸۱

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۴:۰۰

به گزارش صراط به نقل از باشگاه خبرنگاران، اندیشکده شورای آتلانتیک در گزارشی با اشاره به تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران نوشت: یک تحلیل جدید هشدار می‌دهد که هدف قرار دادن زیرساخت‌های حیاتی مانند انرژی و آب، نه‌تنها به تضعیف تهران منجر نمی‌شود بلکه می‌تواند آتش یک بحران گسترده منطقه‌ای را شعله‌ور کند.

در بخشی از گزارش این اتاق فکر آمریکایی آمده است: حمله به زیرساخت‌های انرژی و آب ایران، هرچند ممکن است از نظر نظامی قابل اجرا باشد، اما در نهایت یک راهبرد برنده محسوب نمی‌شود. تحلیلگران معتقدند که چنین اقداماتی بیش از آنکه به تضعیف ایران منجر شود، خطر تشدید درگیری و بی‌ثباتی گسترده منطقه‌ای را افزایش می‌دهد.

شورای آتلانتیک در ادامه با تشریح پیامد‌های نخستین اینچنین اقدامی، می‌افزاید: مشکل اصلی در پیامد‌های ثانویه این حملات نهفته است. ایران به احتمال زیاد در پاسخ، سطح و شدت حملات خود را افزایش خواهد داد. همه موشک‌ها و پهپاد‌های ایرانی قابل رهگیری نخواهند بود و زیرساخت‌های حیاتی انرژی و آب در منطقه در معرض خطر قرار می‌گیرند.

این اندیشکده آمریکایی دیگر گزینه‌های احتمالی گسترش ابعاد جنگ در منطقه را بررسی و اضافه می‌کند که شرایط پیش رو می‌تواند بر صادرات نفت و گاز کشور‌های منطقه تاثیر منفی بگذارد و میلیون‌ها بشکه از تولید روزانه را برای ماه‌ها از بازار جهانی حذف کند. این امر نه‌تنها اقتصاد کشور‌های منطقه را تحت فشار قرار می‌دهد، بلکه باعث شوک شدید در بازار‌های جهانی انرژی خواهد شد.

شورای آتلانتیک می‌افزاید که در واقع، این راهبرد یک تناقض اساسی دارد: موفقیت تاکتیکی در تخریب زیرساخت‌ها می‌تواند به شکست استراتژیک منجر شود. به‌جای تضعیف ایران، چنین اقداماتی ممکن است انسجام داخلی را تقویت کرده و انگیزه برای مقابله را افزایش دهد. علاوه بر این، پیامد‌های انسانی گسترده از جمله بحران آب، قطع برق و آوارگی جمعیت می‌تواند هزینه‌های سیاسی و اخلاقی سنگینی برای طرف مهاجم به همراه داشته باشد.

این اتاق فکر آمریکایی تاکید می‌کند: هرچند هدف قرار دادن زیرساخت‌های حیاتی ممکن است در کوتاه‌مدت مؤثر به نظر برسد، اما در بلندمدت نه‌تنها به پایان درگیری کمک نمی‌کند، بلکه احتمال گسترش آن به یک بحران منطقه‌ای و حتی جهانی را افزایش می‌دهد.