بچه‌ها را چگونه در جنگ آرام کنیم؟

کسانی که فرزندان خردسال در خانه دارند، این روزها یک سؤال مهم دارند؛ چگونه در شرایط جنگی، کودکان را در خانه آرام کنیم؟ دکتر «مریم فرضی» کارشناس تربیتی پاسخ می‌دهد.

کد خبر: ۷۲۸۹۵۵

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۴۰۴ - ۲۰:۳۹

به گزارش صراط، کسانی که فرزندان خردسال در خانه دارند، این روزها یک سؤال مهم دارند؛ چگونه در شرایط جنگی، کودکان را در خانه آرام کنیم؟ دکتر «مریم فرضی» کارشناس تربیتی پاسخ می‌دهد.

اول خودتان نترسید

اولین، مهم‌ترین و اصولی‌ترین نکته در آرامش دادن به کودکان در وضعیت جنگی برمی‌گردد به رفتار و تعامل پدر و مادر.

فرضی در این باره می‌گوید «مادرهای عزیز و پدرهای محترم باید بدانند اگر می‌خواهیم فرزندمان از نظر روحی در امان باشد و خدای ناکرده بعداً با مشکلات ناشی از ترس مواجه نشود، اول باید خودمان یاد بگیریم بر ترس‌هایمان غلبه کنیم. باید بدانیم نقش ما بسیار مهم است و روی تمام اعضای خانواده اثر می‌گذارد.»

پدرها حمایتگر و آرام بمانند

این کارشناس تربیتی توصیهٔ ویژه‌ای هم برای پدرها دارد؛ «مخصوصاً پدرهای بزرگوار که نقش حمایتگری آنها اهمیت بیشتری دارد، باید تلاش کنند هیجان‌زده و عصبانی نشوند؛ و زیاد در خانه و در حضور فرزندان کم‌سن‌شان تحلیل نداشته باشند.»

او دلیل این توصیه را در این نکته می‌داند که بچه‌ها به شدت پدر و مادرشان را زیر نظر دارند. والدین باید بگذارند که آنها در فضای امن خودشان بمانند و متوجه نشوند که پدر و مادر مدام در حال چک کردن و مرور کردن اخبار هستند.

تلویزیون را در شبکه‌های خبری نگه ندارید

در چنین شرایطی دادن احساس امنیت به بچه‌ها مهم‌ترین مسئله‌ای است که باید به آن توجه داشته باشیم. فرضی با بیان این نکته می‌گوید «مثلاً اگر بچه‌ها عادت داشته‌اند برنامه‌های کودک را از فضای تلویزیون ببینند، ما همچنان باید آن فضا را برایشان فراهم کنیم، نه اینکه مدام تلویزیون را روی شبکه‌هایی تنظیم کنیم که اخبار جنگ را پخش می‌کنند و بچه‌ها هم آنها را ببینند.»

بچه‌ها را متناسب با سن‌شان روشن کنید

لازم است به بچه‌ها توضیحاتی ساده و متناسب با سن‌شان بدهیم که بدانند در اطرافشان چه اتفاقی در حال وقوع است. در این زمینه، توجه به سن بچه‌ها نکتهٔ بسیار مهمی است.

فرضی می‌گوید «ما معمولاً توصیه می‌کنیم والدین برای کودکان ۳ تا ۶ سال از جملاتی قابل درک استفاده کنند. مثلاً اگر صدای انفجار شنیده می‌شود، بگوییم “پسرم یا دخترم، این صدا مثل صدای یک طوفان بلند است که رفع شده، ولی ما الان حالمان خوب است، احساس امنیت داریم و مشکلی نیست”.» البته والدین باید از قبل آرامش لازم را در وجود خود ایجاد کرده باشند.

با کودکان بین ۷ تا ۱۲ سال می‌توان گفت‌وگوی پیشرفته‌تری هم داشت. «مثلاً بگوییم این صداهایی که شما شنیدید از یک جای دورتری آمده. بزرگترهای شما مراقبتان هستند و نمی‌گذارند بترسید. ما همه قوی هستیم. این صداها نمی‌تواند به شما آسیب بزند و باعث ناراحتی و ترس شما بشود.»

چرا توضیح ساده؟

چرا توضیحات سادهٔ والدین دربارهٔ وضعیت در آرامش کودکان مؤثر است؟ فرضی در پاسخ به این سؤال می‌گوید «چون این توضیحات باعث می‌شود تخیلات ترسناکی که در ذهن بچه‌ها شکل می‌گیرد، کمتر شود. از این جهت که بعضی از اصطلاحات، مثل صدای طوفان، رعد و برق، و... برای بچه‌ها آشناست. بنابراین ما برای طرح موضوع و التیام دادن به فضای ذهنی بچه‌ها می‌توانیم به جای صدای انفجار، بمب و اصطلاحات پیچیده و خطرناک و حساسی از این دست، از اصطلاحاتی مثل طوفان و رعد و برق استفاده کنیم تا ذهنشان بیشتر درگیر نشود و احساس ناخوشایندی به آنها دست ندهد.»