وقتی جنایت هیچ حد و مرزی ندارد؛

نگاهی به کارنامه سیاه امریکا در حمله به بیمارستان‌ها و مراکز درمانی

دولت تروریستی-صهیونی ایالات متحده، در تبلیغات ایران‌-ستیزانه‌ی خود، ارتش جنایتکار خود را «ُسفیر آزادی» برای مردم کشورهای ناهمسو معرفی می کند، در حالی که کارنامه متعفنی از جنگ کثیف دارد.

کد خبر: ۷۲۸۴۴۷

تاریخ: ۱۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۰:۳۰

به گزارش صراط به نقل از مشرق، دولت تروریستی-صهیونی ایالات متحده، در تبلیغات ایران‌-ستیزانه‌ی خود، ارتش جنایتکار خود را «ُسفیر آزادی» برای مردم کشورهای ناهمسو معرفی می کند. متاسفانه مغزشویی سیستماتیک رسانه‌ای روی بخش‌های بعضا قابل‌ملاحظه‌ای از جوامع هدف تاثیر گذاشته و آنان جنایتکاران تروریست آمریکایی را همچون "رزمندگان راه آزادی ملت‌ها" می بینند. ارتش جنایتکار آمریکا به همدستی رژیم صهیونی، در شروع تهاجم تروریستی خود به ایران، یک مدرسه دخترانه را عامدانه هدف قرار داد و ده‌ها فرشته معصوم را به شهادت رساند. چندین بیمارستان، مراکز درمانی و کادرهای درمانی و امدادی تا به این‌جا هدف قرار گرفته‌اند و بیمارستان گاندی تهران عملا به طور کامل از دور خدمت خارج شد. کارنامه‌ی جنگ کثیف و سیاه به سبک آمریکایی، طولانی است. در ادامه، فهرستی را از حملات ارتش تروریست آمریکا به مراکز درمانی و بیمارستانی در اقصی نقاط دنیا در چند دهه اخیر مرور می کنیم.

فهرست حملات آمریکا به بیمارستان‌ها و مراکز امدادی

بمباران بیمارستان دیگفر (Digfer Hospital) در موگادیشو، سومالی (خرداد ۱۳۷۲ / ژوئن ۱۹۹۳): سربازان آمریکایی در چارچوب عملیات سازمان ملل، با خمپاره به بیمارستان دیگفر در موگادیشو حمله کردند. در این حمله، بخش پذیرش بیمارستان تخریب شد و به بخش‌های دیگر نیز آسیب جدی وارد آمد. منابع از کشته شدن شمار نامعلومی از سومالیایی‌ها در این حمله خبر دادند.

حمله به کارخانه داروسازی الشفا (Al-Shifa) در خارطوم، سودان (شهریور ۱۳۷۷ / اوت ۱۹۹۸): در واکنش به حملات القاعده به سفارت‌خانه‌های آمریکا، رئیس‌جمهور بیل کلینتون دستور حمله با موشک‌های کروز به کارخانه داروسازی الشفا را صادر کرد. اگرچه این مرکز یک بیمارستان نبود، اما بزرگترین تولیدکننده دارو در سودان بود و نیمی از داروهای این کشور از جمله آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای مالاریا را تأمین می‌کرد. تخمین زده می‌شود که در پی این حمله و کمبود دارویی ناشی از آن، ده‌ها هزار نفر جان خود را از دست داده باشند.

بمباران پناهگاه هوایی العامریه (Amiriyah) در بغداد، عراق (بهمن ۱۳۶۹ / فوریه ۱۹۹۱): نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا یک پناهگاه هوایی در بغداد را با دو بمب ۲۰۰۰ پوندی مورد هدف قرار دادند که منجر به کشته شدن حداقل ۴۰۸ غیرنظامی عراقی شد.

بمباران بیمارستان زادگاه صلیب سرخ (Red Crescent Maternity Hospital) در بغداد، عراق (فروردین ۱۳۸۲ / آوریل ۲۰۰۳): در جریان حمله به عراق، موشک‌های آمریکایی به مجتمع مرکزی شهر که بیمارستان صلیب سرخ را در خود جای داده بود، اصابت کرد. در این حمله چندین نفر کشته و حداقل ۲۵ نفر زخمی شدند. این بیمارستان نقش حیاتی در ارائه مراقبت‌های بهداشتی مقرون‌به‌صرفه به عراقی‌های کم‌درآمد داشت.

حمله به مجتمع صلیب سرخ در کابل، افغانستان (مهر ۱۳۸۰ / اکتبر ۲۰۰۱): در جریان حمله به افغانستان، آمریکا ابتدا به مجتمع کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در کابل حمله کرد. سپس با وجود هماهنگی‌های دقیق با این سازمان برای اطلاع از موقعیت تأسیسات آن، همان مجتمع را بار دیگر بمباران کرد. در حمله دوم، انبارهای حاوی مواد غذایی و پتو برای پناهجویان ویران شد.

بمباران بیمارستان شهر نیس (Nis) در صربستان (اردیبهشت ۱۳۷۸ / می ۱۹۹۹): هواپیماهای ناتو به رهبری آمریکا در بمباران شهر نیش، از مهمات خوشه‌ای علیه یک بازار در فضای باز و یک بیمارستان استفاده کردند که به کشته شدن حداقل ۱۵ نفر و زخمی شدن ۶۰ نفر انجامید.

حمله به بخش زایمان بیمارستانی در بلگراد، صربستان (خرداد ۱۳۷۸ / می ۱۹۹۹): دو هفته پس از حادثه نیش، ناتو بیمارستانی را در بلگراد هدف قرار داد. موشک‌ها بخش عمدهای از زایشگاه را تخریب کردند و دست‌کم سه نفر کشته شدند.

بمباران بیمارستان نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا (FARC) در السالوادور (فروردین ۱۳۶۸ / آوریل ۱۹۸۹): خلبانانی که با جت‌ها و هلیکوپترهای آمریکایی پرواز می‌کردند، یک بیمارستان متعلق به نیروهای چریکی فارابوندو مارتی را در سن ایلدفونسو بمباران کردند که منجر به کشته شدن پنج نفر شد. در ادامه، نیروهای چترباز که با هلیکوپترهای آمریکایی آمده بودند، به کادر پزشکی حمله و آنها را ربودند. یک پرستار فرانسوی به نام مادلین لاگادک پس از ساعتها شکنجه و تجاوز به قتل رسید.

حمله به بیمارستان روانی ریچموند هیل (Richmond Hill Mental Hospital) در گرنادا (مهر ۱۳۶۲ / اکتبر ۱۹۸۳): در جریان حمله ایالات متحده به گرنادا، جنگنده‌های آمریکایی به بیمارستان روانی ریچموند هیل حمله کردند. دولت آمریکا ابتدا این حمله را انکار کرد اما بعداً به آن اذعان نمود. دست‌کم ۲۰ نفر در این رویداد کشته شدند و ده‌ها نفر دیگر زخمی شدند.

بمباران بیمارستان اضطراری کوندوز (Kunduz) در افغانستان (مهر ۱۳۹۴ / اکتبر ۲۰۱۵): هواپیمای نظامی آمریکا بیمارستان سازمان پزشکان بدون مرز (MSF) را در شهر کوندوز افغانستان بمباران کرد. این بیمارستان به‌طور مکرر و با دقت مورد اصابت قرار گرفت. تحقیقات بعدی نشان داد که کادر پروازی با وجود آگاهی از موقعیت بیمارستان، آن را هدف قرار داده بودند. دست‌کم ۴۲ نفر از جمله کارکنان و بیماران در این حمله کشته شدند. پنتاگون بعداً این رویداد را یک "اشتباه" خواند و اعلام کرد که "جنایت جنگی" نبوده است.

بمباران بیمارستان الراسول الاعظم (Al Rasool Al-Azam) در یمن (اسفند ۱۴۰۳ / مارس ۲۰۲۵): ایالات متحده یک مرکز درمانی تازه‌تأسیس سرطان به نام بیمارستان الراسول الاعظم را در استان صعده یمن هدف حملات هوایی متعدد قرار داد و آن را به کلی ویران کرد. این حملات طی چند روز انجام شد و منجر به کشته شدن دست‌کم دو نفر و زخمی شدن ۱۳ نفر دیگر گردید. مقامات بهداشتی یمن این حملات را "جنایت جنگی" توصیف کردند.

بمباران بیمارستان الرقه (Raqqa) در سوریه (مرداد ۱۳۹۶ / اوت ۲۰۱۷): دولت ترامپ بیمارستانی در الرقه سوریه را نه تنها بمباران کرد، بلکه گزارش شده است که در این حمله از مهمات فسفر سفید نیز استفاده کرده است. نیروهای هلال احمر گزارش دادند که آمریکا ۲۰ حمله جداگانه به این بیمارستان انجام داد و به‌طور سیستماتیک ژنراتورها، آمبولانس‌ها و بخش‌های آن را هدف قرار داد. در این حملات دست‌کم ۳۰ غیرنظامی کشته شدند.

حملات به مراکز درمانی در نیکاراگوئه (دهه ۱۹۸۰): در طول دهه ۱۹۸۰، نیروهای مرگبار "کنترا" که توسط آمریکا آموزش دیده و تأمین مالی می‌شدند، به‌طور عمدی بیمارستان‌ها و مراکز درمانی را در نیکاراگوئه هدف قرار می‌دادند. هدف از این حملات، ایجاد رعب و وحشت در میان مردم و تضعیف حمایت آن‌ها از دولت سوسیالیستی بود. یک مطالعه نشان داد که بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۴، حداقل ۶۳ مرکز درمانی به دلیل این حملات مجبور به تعطیلی شدند.

حملات به بیمارستان‌ها در ویتنام (جنگ ویتنام): یک متخصص سابق اطلاعات ارتش آمریکا به نام آلن استیونسون شهادت داد که در طول مأموریت خود در استان کوانگ تری ویتنام، به‌طور منظم بیمارستان‌ها را برای حمله توسط جنگنده‌های آمریکایی شناسایی می‌کرده است. او گفت که این یک رویه غیرعادی و پنهانی نبوده است. یک خلبان سابق نیروی هوایی نیز این اظهارات را تأیید کرد و گفت که هدف قرار دادن بیمارستان‌ها یک سیاست رسمی بوده است