هرم بزرگ مصر چطور ساخته شد؟ +یک نظریه جدید

مصریان فقط با طناب و سنگ هارا نکشیدند؟ آیا قرقره‌های سازه‌ای می‌توانستند شگفتی بزرگ جهان را در دو دهه بسازند؟ پاسخ تازه دانشمندان ممکن است فهم ما از مهندسی باستان را بازنویسی کند.

کد خبر: ۷۲۶۱۵۱

تاریخ: ۲۳ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۶:۰۹

به گزارش صراط به نقل از خبرآنلاین، سیمون آندریاس شِورینگ از مرکز پزشکی ویل کرنل در نیویورک و همکارانش یک مدل جدید برای توضیح چگونگی ساخت هرم بزرگ خوفو ارائه کرده‌اند که خلاف مدل رایج تاریخی است. این مدل پیشنهاد می‌کند که پیمان‌کاران باستانی مصر نه تنها از رمپ‌های بیرونی، بلکه از سیستم‌های قرقره و وزنه‌های متوازن بهره برده‌اند تا قطعات عظیم سنگ را بالا ببرند.

هرم بزرگ شامل حدود ۲.۳ میلیون بلوک سنگ آهکی است کوچک‌ترین حدود ۲ تن و بزرگ‌ترین بیش از ۶۰ تن وزن دارند. طبق محاسبات این تیم، ساخت این بنا حدود ۲۰ سال طول کشیده است، یعنی چیزی نزدیک به این که تقریباً یک بلوک در هر دقیقه قرار گرفته باشد. این سرعت به‌هیچ‌وجه با استفاده از رمپ‌های ساده قابل توجیه نیست.

مدل رایج پیشین بر این فرض استوار بود که کارگران بلوک‌ها را با رمپ‌های خاکی یا سنگی به بالا می‌کشیدند و هرم را لایه به لایه بنا می‌کردند. این رویکرد به‌ویژه برای بخش‌های میانی و بالایی ساختار بسیار دشوار بود، زیرا باید انرژی و نیروی عظیمی برای جابه‌جایی سنگ‌ها فراهم می‌کردند.

برخلاف این تفسیر سنتی، شِورینگ و تیمش معتقدند که معماران باستانی از فضاهای داخلی هرم به عنوان راه‌های شیب‌دار (مثل گالری بزرگ و مسیر صعودی) استفاده کرده‌اند تا وزنه‌های متقابل را بر روی آنها بلغزانند. این وزنه‌ها مانند قدرت‌ محرکه سیستم‌های قرقره‌ای داخلی عمل می‌کردند و نیروی لازم را برای بلند کردن سنگ‌ها به نقاط بالاتر تأمین می‌کردند.

شواهد درونی هرم

چند ویژگی معماری هرم می‌تواند از این نظریه پشتیبانی کند:

سطوح صاف و ساییده شده در گالری بزرگ که شاید نشان‌دهنده حرکت مکرر وزنه‌ها باشند نه عبور انسان.

کشف فضایی که ممکن است در واقع بخشی از ساختار مکانیکی قرقره‌ای بوده باشد.

چینش نامتقارن برخی فضاهای داخلی، که طبق پژوهش می‌تواند نتیجه محدودیت‌های مکانیکی این سیستم باشد.

اگر این نظریه درست باشد، ساخت هرم از درون به بیرون انجام شده است یعنی تمرکز بر طراحی داخلی برای تسهیل بلند کردن سنگ‌ها، سپس رشد سازه به سمت بالا با کمک همین سیستم‌های پیوسته نه فقط حرکت توده‌ای کارگران روی رمپ‌های ساده.

هرچند این طرح توانسته برخی شکاف‌های نظری را پر کند، هنوز چالش‌هایی باقی است:

فقدان شواهد مستقیم ابزارهای قرقره‌ای در حفاری‌های باستان‌شناسی رسمی.

بحث درباره این که آیا مصریان باستان می‌توانستند چنین سیستم پیچیده‌ای بسازند یا خیر.

پژوهش جدید یک گام بزرگ در بازاندیشی روش‌های سنتی در مورد ساخت هرم‌های مصر برداشته است. گسترش این نظریه ممکن است ما را هرچه بیشتر به فهم دقیق مهندسی و سازمان کار در مصر باستان نزدیک کند. اینکه چگونه انسان‌ها بدون فناوری مدرن توانستند یکی از شگفتی‌های جهان را بسازند.