کمبود ویتامین B باعث عصبانیت می‌شود؟

ویتامین‌های گروه B در خلق و خو به‌ دلیل نقشی که در متابولیسم بدن دارند بسیار تاثیرگذارند. اگر کسی دارای مقادیر کم ویتامین B و به ویژه B۱۲ باشد، احتمال دارد علائم افسردگی را تجربه کند. به ویژه B۱۲ در کاهش خستگی شناخته شده است.

کد خبر: ۷۲۲۷۶۲

تاریخ: ۱۴ دی ۱۴۰۴ - ۰۹:۱۹

به گزارش صراط به نقل از صد آنلاین، کمبود ویتامین‌های گروه B می‌تواند یکی از عوامل مؤثر در بروز عصبانیت، تحریک‌پذیری و سایر اختلالات خلقی باشد. این ویتامین‌ها به دلیل نقش حیاتی که در عملکرد سیستم عصبی، تولید انرژی و ساخت انتقال‌دهنده‌های عصبی (مثل سروتونین و دوپامین) ایفا می‌کنند، تأثیر مستقیمی بر سلامت روان و ثبات خلق و خو دارند. در ادامه به بررسی دقیق این ارتباط و ارائه راهکار می‌پردازیم.

مکانیسم تأثیر ویتامین‌های B بر خلق و خو

ویتامین‌های گروه B که شامل ۸ ویتامین محلول در آب هستند، به‌عنوان کوفاکتور آنزیم‌ها در واکنش‌های بیوشیمیایی کلیدی بدن عمل می‌کنند. کمبود آنها می‌تواند از چند مسیر منجر به اختلالات خلقی شود:

اختلال در تولید انتقال‌دهنده‌های عصبی: ویتامین‌هایی مانند B۶ (پیریدوکسین)، B۹ (فولات) و B۱۲ (کوبالامین) برای ساخت سروتونین، دوپامین و نوراپینفرین ضروری هستند. این مواد شیمیایی مغز مستقیماً بر احساس شادی، آرامش، تمرکز و مدیریت استرس تأثیر می‌گذارند. کمبودشان با افسردگی و اضطراب مرتبط است.

اختلال در تولید انرژی سلولی: ویتامین‌های B۱، B۲، B۳ و B۵ در تبدیل غذا (کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها، پروتئین‌ها) به انرژی قابل‌استفاده برای سلول‌ها (ATP) نقش دارند. کمبود انرژی در سلول‌های عصبی و مغزی می‌تواند به صورت خستگی مزمن، کند شدن عملکرد ذهنی و در نهایت تحریک‌پذیری بروز کند.

آسیب به ساختار عصبی: ویتامین B۱۲ برای ساخت و حفظ غلاف میلین (پوشش محافظتی رشته‌های عصبی) حیاتی است. کمبود آن می‌تواند به آسیب عصبی و اختلال در انتقال پیام‌های عصبی منجر شود که با علائمی مانند زودرنجی و تغییرات رفتاری همراه است.

افراد دارای رژیم غذایی نامتعادل: مانند مصرف کنندگان زیاد غلات تصفیه‌شده (نان سفید، برنج سفید) به جای انواع سبوس‌دار.

افراد با شرایط گوارشی خاص: مانند بیماری سلیاک، کرون یا جراحی‌های کاهش وزن که جذب مواد مغذی را مختل می‌کنند.

گیاهخواران و وگان‌ها: به ویژه در معرض کمبود ویتامین B۱۲ هستند.

سالمندان: به دلیل کاهش جذب مواد مغذی از رژیم غذایی.

افراد دارای مصرف مزمن الکل: الکل جذب و ذخیره ویتامین‌های B (به ویژه B۱) را به شدت مختل می‌کند.

زنان باردار و شیرده: به دلیل نیاز افزایش‌یافته بدن.

کمبود ویتامین B و عصبانیت در کودکان

این ارتباط در کودکان نیز به وضوح دیده می‌شود. کودکان در حال رشد برای سوخت‌وساز انرژی، رشد سلول‌های عصبی و ثبات خلق‌وخو به این ویتامین‌ها وابسته هستند. کمبود ویتامین‌های گروه B می‌تواند یکی از دلایل عصبی‌بودن، بی‌حوصلگی یا کاهش تمرکز در کودکان باشد. برای کودکان نیز دریافت این ویتامین‌ها از طریق یک رژیم غذایی متنوع شامل گوشت، تخم‌مرغ، لبنیات، حبوبات و غلات کامل ارجحیت دارد.

راهکار‌های عملی و توصیه‌های پایانی

اگر عصبانیت یا تحریک‌پذیری غیرمعمول همراه با علائمی مانند خستگی مفرط، کاهش حافظه یا بی‌حسی اندام‌ها را تجربه می‌کنید، مراحل زیر را در نظر بگیرید:

اصلاح رژیم غذایی: پایه اصلی پیشگیری و درمان خفیف، تغذیه صحیح است. بر مصرف منابع غذایی ذکر شده در جدول بالا تمرکز کنید. از آنجا که این ویتامین‌ها محلول در آب هستند و در اثر حرارت از بین می‌روند، روش‌های پخت ملایم و مصرف سبزیجات خام یا نیم‌پز را در نظر بگیرید.

مشورت با پزشک و آزمایش: برای تشخیص قطعی کمبود، به ویژه در موارد شدید یا مستمر، خوددرمانی با مکمل‌ها توصیه نمی‌شود. با مراجعه به پزشک و انجام آزمایش خون می‌توان سطح ویتامین‌های B (به ویژه B۱۲ و فولات) را بررسی کرد.

دریافت مکمل تحت نظر پزشک: اگر کمبود تشخیص داده شود، پزشک ممکن است بسته به نوع و شدت کمبود، مکمل‌های B-کمپلکس یا انواع خاصی از ویتامین‌ها را تجویز کند.

در نظر گرفتن عوامل دیگر: عصبانیت و اختلالات خلقی معمولاً ریشه‌های چندعاملی دارند. کمبود ویتامین می‌تواند یکی از عوامل باشد. استرس مزمن، مشکلات تیروئید، عدم تعادل هورمونی و مسائل روان‌شناختی نیز باید توسط متخصص بررسی شوند.

کمبود ویتامین‌های گروه B، به ویژه B۱، B۶، B۹ و B۱۲، از طریق اختلال در تولید انرژی عصبی، آسیب به ساختار عصبی و مختل کردن تولید مواد شیمیایی مسئول خلق‌وخو، می‌تواند به صورت عصبانیت، تحریک‌پذیری، افسردگی و خستگی ظاهر شود. اصلاح رژیم غذایی اولین و مهم‌ترین گام است، اما برای تشخیص قطعی و درمان مناسب، مشورت با پزشک ضروری است. یک سیستم عصبی سالم نیازمند سوخت مناسب است، و ویتامین‌های گروه B از ارکان اصلی این سوخت به شمار می‌روند.

اگر تمایل دارید در مورد تأثیر یک ویتامین خاص (مانند B۱۲) یا ارتباط سایر مواد معدنی (مانند آهن یا منیزیم) با خلق و خو اطلاعات بیشتری کسب کنید، سؤال خود را مطرح کنید.