نوزدهمین سالگرد اعدام دیکتاتور خون‌آشامی به نام صدام

نوزده سال پیش در چنین روزهایی بود که طناب چوبه دار به زندگی صدام پایان داد، اما جنایاتش هرگز از یادها نمی‌رود.

کد خبر: ۷۲۲۴۸۶

تاریخ: ۱۰ دی ۱۴۰۴ - ۱۶:۳۶

به گزارش صراط به نقل از تسنیم،‌ روز شنبه سی ام دسامبر 2006 میلادی(نهم دی 1385) صدام دیکتاتور جنایتکار عراق  به دار مجازات آویخته شد.

اگرچه صدام و همدستانش جنایات زیادی بهویژه علیه مردم ایران مرتکب شدند، اما تنها به سبب دست داشتن در کشتار کرد‌ها موسوم به انفال (در سال‌های 1987 و 1988) محاکمه شدند.

نام دیکتاتور سابق عراق یادآور جنایات وحشیانه‌ای است که رژیم بعث در طول جنگ تحمیلی علیه ملت ایران مرتکب شده است. رژیم بعث عراق به سرکردگی صدام طی هشت سال جنگ تحمیلی جنایات وحشیانه‌ای را با حمایت همهجانبه ده‌ها کشور غربی علیه ملت ایران مرتکب شد. بسیاری از جنایات رژیم صدام در دوران جنگ تحمیلی افشا شده، اما برخی از ابعاد این جنایات کمتر شنیده شده است.

ارتش رژیم بعث در طول جنگ تحمیلی شهر‌هایی را که در تیررس موشک‌های این رژیم قرار داشتند بار‌ها و بار‌ها بمباران کرد و انوع زیرساخت‌های حیاتی از مراکز درمانی گرفته تا مدارس، هدف این حملات بودند. بمباران شیمیایی شهر‌های ایران و استفاده از سلاح‌های ممنوعه تنها گوشه‌ای از جنایت‌های رژیم بعث عراق به‌شمار می‌رود.

البته صدام به مردم عراق هم رحم نمی کرد و جنایات هولناکی را علیه آنها مرتکب شد که اوج آنها، بمباران شیمیایی مردم مظلوم حلبچه و کشتار فجیع آنها بود.

صدام بعثی پس از برگزاری 41 جلسه محاکمه در ارتباط با جنایت هولناک در الدجلیل، سرانجام ساعت 6 بامداد شنبه 30 دسامبر 2006 میلادی(نهم دی 1385) در یکی از مراکز خودساخته اطلاعاتی‌ ـ امنیتی‌اش (شعبه پنجم مقر استخبارات کاظمین) با طناب دار آویخته شد. حکم اعدام وی توسط شخص نوری المالکی، نخست‌وزیر وقت عراق به شماره 342 در 29 دسامبر 2006 امضا و برای اجرای فوری به مقامات ذیربط ابلاغ شد.

شیرازه رژیم سرکوبگر و خون آشام صدام سرانجام نهم آوریل 2003 میلادی( 20 فروردین 1382 هجری) فرو ریخت، آن هم در حملات همه جانبه اربابان آمریکایی خود که سالها حامی جنایات هولناکش علیه ملتهای ایران و عراق بودند و به حمایتهای گسترده تسلیحاتی، مالی و سیاسی از وی می پرداختند، تا اینکه تاریخ مصرف رژیم وی از نظر آمریکایی ها تمام شد و عمر حاکمیت سراسر ظلم و توحش رژیمش پس از سه دهه و نیم پایان یافت.

دیکتاتور مغرور و خودکامه که توهم سردار قادسیه شدن و رهبری ام‌المعارک را در سر داشت و مانند هر طغیانگر دیگری از میزان پوشالی بودن حکومت خود بی‌خبر بود به سوراخی خزید، اما هشت ماه بعد، در 12 دسامبر 2003 در لانه‌ای زیرزمینی در تکریت که به عنوان مخفیگاه از آن استفاده می‌کرد به طرز حقارت‌بار و خفت‌آوری به اسارت در آمد.

بازخوانی جنایات هولناک صدام دیکتاتور سابق عراق

صدام، دیکتاتور سابق عراق، با پشتیبانی همه‌جانبه و مستقیم ده‌ها کشور، جنایات بیشماری را علیه ملت ایران طی 8 سال جنگ تحمیلی مرتکب شد.

ارتش رژیم بعث در طول جنگ تحمیلی شهر‌هایی را که در تیررس موشک‌های این رژیم قرار داشتند بار‌ها و بار‌ها بمباران کرد و انوع زیرساخت‌های حیاتی از مراکز درمانی گرفته تا مدارس، هدف این حملات بودند. بمباران شیمیایی شهر‌های ایران و استفاده از سلاح‌های ممنوعه تنها گوشه‌ای از جنایات رژیم بعث عراق به‌شمار می‌رود.

فاجعه حمله‌‎های شیمیایی رژیم صدام به شهرهای ایران

رژیم بعث عراق در طول 8 سال جنگ تحمیلی علیه ایران به‌صورت گسترده‌ از سلاح‌های شیمیایی در مناطق عملیاتی و شهر‌های مرزی ایران و عراق استفاده کرد؛ حاج‌عمران، زرده، نساردیره، نساردیره سفلی، شاهماردیره، باباجانی، دودان و شیخ صله، مریوان، بانه و روستا‌های مجاور، پیرانشهر، نودشه، سردشت، اشنویه، سومار، طلائیه، جزایر مجنون و مناطق عملیاتی والفجر 2 در شمال غرب (29 تیر تا 13 مرداد 1362)، عملیات والفجر 4 (27 مهر تا30 آبان 1362)، عملیات رمضان (22 تیر -7مرداد 1361) و عملیات خیبر (3 تا 22اسفند 1362) در ایران و حلبچه کردستان عراق، ام‌الرصاص، بصره، فاو، حتی نجف و کربلا در خاک عراق مناطقی بودند که هدف بمباران شیمیایی رژیم بعث قرار گرفتند.

میزان استفاده رژیم بعث عراق از جنگ‌افزار‌های شیمیایی در طول 8 سال جنگ تحمیلی به قدری بود که می‌توان اعلام کرد ایران پس از ژاپن دومین کشور آسیب‌دیده جهان از نظر مواجهه با سلاح‌های کشتار جمعی است.

سردشت، شهری در استان آذربایجان غربی، میراث‌دار تمدن پر رمز و راز 8 هزار ساله با طبیعتی بکر است که بخش مهمی از هویت ایران را تشکیل می‌دهد؛ این شهر در 7 تیر 1366 شاهد جنایتی بود که زخمی ماندگار بر آن وارد کرد.

جنایات بی‌شمار صدام علیه ملت‌ها

دیکتاتور سابق عراق، جنایات زیادی را علیه مردم عراق، ایران و کویت مرتکب شد. او با تحریک مستقیم غرب به‎ویژه آمریکا و حمایت‌های همه‌جانبه مالی، تسلیحاتی، اقتصادی و نظامی اروپایی‌ها و به‎‎ویژه آلمان و برخی رژیمهای مرتجع عرب منطقه به ویژه حاشیه خلیج فارس، فرسایشی‌ترین جنگ منطقه‌ای را در سال 1980 میلادی (31 شهریور 1359) علیه ایران به راه انداخت.

در جنگ تحمیلی، صدام جنایات هولناکی را علیه ملت ایران مرتکب شد و همزمان در داخل عراق نیز جنایات زیادی را علیه مخالفانش که اکثریت جمعیت این کشور (شیعیان) را تشکیل می‌دادند، انجام داد.

حمله شیمیایی ارتش رژیم بعث به شهر حلبچه از شهرهای عراق با دریافت این سلاح‌های ممنوعه از آلمان مصداق بارز نسل‌کشی بود و در 17 و 18 مارس 1988 میلادی (اسفند 1366) به دستور صدام، شهر کردنشین حلبچه با سلاح‌های شیمیایی بمباران شد که در نتیجه آن هزاران انسان بی‌گناه قتل‌عام شدند.

حمله به کویت و اشغال آن از دیگر جنایات صدام معدوم علیه ملتهای منطقه بود. به دستور صدام، ارتش بعث در مدت کوتاهی کویت، این کشور کوچک، را به اشغال خود درآورد و دیکتاتور سابق عراق، کویت را نوزدهمین استان این کشور اعلام کرد.

به گفته وی، اما در ادامه در سال 1991 ارتش بعث شکست خورد و از کویت خارج شد و متعاقب آن سازمان ملل، تحریمی را علیه عراق وضع کرد که 13 سال طول کشید.

بازخوانی روند محاکمه صدام در دادگاه عراق

اگرچه صدام و همدستانش جنایات زیادی به‎ویژه علیه مردم ایران مرتکب شدند، اما تنها به سبب دست داشتن در کشتار کرد‌ها موسوم به انفال (در سال‌های 1987 و 1988) محاکمه شدند.

در 19 ژوئن 2006 (29 خرداد 1385)، دادستان دادگاه عالی جنایی عراق، خواستار صدور حکم اعدام علیه صدام، برزان تکریتی و طه یاسین رمضان در پرونده کشتار شیعیان در منطقه  الدجیل شد.

بیست و یکم آگوست 2006 (مرداد 1385)، محاکمه صدام به سبب ارتکاب جنایت کشتار کرد‌ها موسوم به پرونده انفال آغاز شد؛ در این جنایت، صدام ده‌ها هزار کرد را قتل عام کرد.

در نهایت در تاریخ 5 نوامبر 2006 (آبان 1385)، دادگاه عالی جنایی عراق، صدام و برزان تکریتی و عواد البندر را به سبب محکوم شدن در قتل شیعیان در منطقه الدجیل در سال 1982 به اعدام محکوم کرد.

آخرین لحظات زندگی ننگین صدام به روایت موفق الربیعی

مشاور سابق  امنیت ملی عراق در گفتگوی اختصاصی با تسنیم، آخرین لحظات پیش از اجرای حکم اعدام صدام معدوم را اینگونه روایت کرده بود:

هنگامی که امام خمینی(ره) می‌گفتند صدام کافر است،‌ در قلبم نوعی اعتراضی داشتم،‌ با خودم می‌گفتم از کجا می‌دانند صدام کافر است؟ تا اینکه روز اعدام برایم روشن شد که صدام واقعا کافر است. وی هرگز ذکر به زبان نمی‌آورد. هر انسانی هنگامی که طناب دار به گردانش آویخته شود، می‌داند که پس از چند دقیقه خواهد مرد،‌ معمولا می‌گوید خدایا مرا ببخش من دارم به سوی تو می‌آیم،‌ یا می‌گوید لا اله الا الله، محمد رسول‌الله، در حالی که صدام هرگز چنین مطالبی را بر زبان نیاورد، تا اینکه بر روی سکوی اعدام رفت،. ما به وی گفتیم ذکر بگوید، اما او اعتنایی نکرد و آن را تکرار نکرد، این ما بودیم که این مسئله را به وی یادآوری کردیم. واقعا صدام یزید کافر بود.