به این دلیل کودک شما همیشه عصبانی می شود

برخی کودکان در مدیریت خشم و عصبانیت مشکل دارند و این رفتار می‌تواند برای خانواده و خود کودک استرس‌زا باشد. شناخت علل عصبانیت، نشانه‌های هشداردهنده و راه‌های کمک به فرزندتان می‌تواند به تنظیم بهتر احساسات و روابط سالم‌تر کمک کند.

کد خبر: ۷۲۰۸۷۹

تاریخ: ۲۳ آذر ۱۴۰۴ - ۰۹:۲۶

به گزارش صراط به نقل از سلامت نیوز، عوامل متعددی می‌توانند باعث عصبانیت کودک یا ابراز خشم به روش‌های چالش‌برانگیز شوند:

احساسات حل‌نشده: غم و اندوه ناشی از طلاق یا از دست دادن یکی از عزیزان.

سابقه ضربه یا تجربه قلدری که می‌تواند عصبانیت را تحریک کند.

مشکلات سلامت روان: افسردگی، اضطراب، اختلال نافرمانی مقابله‌ای، یا اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی که توانایی تنظیم احساسات را کاهش می‌دهند.

همچنین برخی کودکان به طور طبیعی تحمل کمتری نسبت به ناامیدی دارند و همیشه پشت عصبانیت، یک مشکل واضح محیطی یا روانی وجود ندارد.

نشانه‌هایی که نشان می‌دهد کودک نیاز به کمک دارد

مشکل در روابط

کتک زدن خواهر و برادر یا دعوای مکرر ممکن است طبیعی باشد، اما اگر طغیان خشم مانع ایجاد روابط دوستانه یا سالم با اعضای خانواده شود، نیاز به بررسی دارد.

اختلال در زندگی خانوادگی

اگر رفتارهای عصبی کودک فعالیت‌های روزمره خانواده را مختل کند، نادیده گرفتن یا دادن امتیاز برای جلوگیری از فروپاشی، راه حل‌های موقتی است و مشکلات طولانی‌مدت ایجاد می‌کند.

پرخاشگری

برخی کودکان از پرخاشگری برای حل مشکلات یا جلب توجه استفاده می‌کنند. آموزش مهارت‌های جدید می‌تواند به آنها کمک کند تا راه‌های مناسب‌تری برای برطرف کردن نیازهای خود بیاموزند.

رفتار نابالغ

رفتارهایی مانند افتادن روی زمین و لگد زدن ممکن است برای کودکان ۲ ساله طبیعی باشد، اما برای کودکان بزرگ‌تر (مثلاً ۸ ساله) این رفتار هشداردهنده است و نشان می‌دهد کودک در تنظیم احساسات مشکل دارد.

ناامیدی مکرر

کودکان با رشد بیشتر، باید توانایی بیشتری برای تحمل فعالیت‌های ناامیدکننده پیدا کنند. پرتاب اشیا یا مچاله کردن کاغذ هنگام شکست‌های کوچک، نشان می‌دهد که کودک نیاز به کمک در ایجاد تحمل ناامیدی دارد.

چگونه به فرزند خود کمک کنیم؟

در نظر بگیرید که یک متخصص سلامت روان به آموزش راهبردهای مدیریت خشم به فرزندتان کمک کند.

متخصص می‌تواند مشکلات اساسی که کودک با آن مواجه است را شناسایی و درمان کند.

با پزشک اطفال فرزندتان درباره نگرانی‌ها صحبت کنید. پزشک می‌تواند مشکلات پزشکی مؤثر بر رفتار را رد کرده و در صورت نیاز، کودک را به یک متخصص سلامت روان ارجاع دهد.