حمایت برخی از مجلس نشینان از مدیرعامل معزول و حاشیه‌دار چوب و کاغذ مازندران؛

افت تولید، بدهی 1700 و زیان انباشته 1300 میلیارد تومانی و مدیریت سیاسی| ثمره عملکرد 9 ماهه "قاسم محمدی" در چوب و کاغذ مازندران

در کمتر از یک سال مدیریت قاسم محمدی بر شرکت صنایع چوب و کاغذ مازندران، این مجموعه که روزگاری مهم‌ترین تولیدکننده کاغذ تحریر در کشور بود، با نوسانات جدی در تولید، انتقادات سیاسی و رسانه‌ای و اظهارات درباره وضعیت مالی بحرانی مواجه شده است. در حالی که قاسم محمدی مستمرا بر نیاز به حمایت دولتی تأکید دارد، شواهد نشان می‌دهد مجموعه نیازمند اقدامات ساختاری، شفاف‌سازی و برنامه‌ریزی صنعتی است که تا کنون اجرا نشده است.

کد خبر: ۷۱۹۶۹۵

تاریخ: ۰۸ آذر ۱۴۰۴ - ۱۵:۱۵

به گزارش صراط، در کمتر از یک سال مدیریت قاسم محمدی بر شرکت صنایع چوب و کاغذ مازندران، این مجموعه که روزگاری مهم‌ترین تولیدکننده کاغذ تحریر در کشور بود، با نوسانات جدی در تولید، انتقادات سیاسی و رسانه‌ای و اظهارات درباره وضعیت مالی بحرانی مواجه شده است. در حالی که قاسم محمدی مستمرا بر نیاز به حمایت دولتی تأکید دارد، شواهد نشان می‌دهد مجموعه نیازمند اقدامات ساختاری، شفاف‌سازی و برنامه‌ریزی صنعتی است که تا کنون  اجرا نشده است.

کاهش تولید و افت محسوس عملکرد عملیاتی
گزارش‌ها و واکنش‌ها حاکی از آن است که در دوره‌ قاسم محمدی  تولید شرکت به‌شدت کاهش یافته و این موضوع نگرانی همه دلسوزان  را برانگیخته است. افت تولید، اگر علت آن صرفاً عوامل بیرونی (مثل برق، آب یا تحریم) باشد، نیاز به برنامه‌های جایگزین و مدیریت ریسک دارد  نه فقط اعلام مشکل. رسانه‌ها و پست‌های عمومی نیز به کاهش تولید اشاره کرده‌اند.

تکرار درخواست «حمایت دولت» به‌جای ارائه برنامه

در مصاحبه‌ها، محمدی بارها به نیاز به حمایت دولت و تسهیلات اشاره کرده است و وضعیت شرکت را نزدیک به «ورشکستگی» توصیف کرده است. اتکا گسترده به کمک بیرونی می‌تواند استراتژی مخاطره‌آمیزی باشد؛ قبلاً نیز کارشناسان و نمایندگان مجلس خواستار ارزیابی مدیریتی و برنامه‌های احیا شده‌اند. یک مدیرعامل باید همزمان دلایل ساختاری بحران را شفاف کند و مسیرهای درونی (کاهش هزینه، بهینه‌سازی خط تولید، فروش دارایی‌های غیر‌ضروری، جذب سرمایه‌گذار خصوصی یا فناوری‌محور) را ارائه دهد.

تغییرات مدیریتی و حواشی سیاسی

آسیب به ثبات سازمانی، کنار رفتن مدیران پیشین و انتصاب‌های سریع منجر به حواشی سیاسی و اعتراض نمایندگان محلی شده است؛ چنین ناپایداری مدیریتی در شرایط بحرانی می‌تواند برنامه‌ریزی بلندمدت تولید و جذب سرمایه را مختل کند. نمایندگان و رسانه‌ها نسبت به «تغییرات نابهنگام» هشدار داده‌اند.

نبود نشانه‌های واضح از نوسازی فنی و صنعتی

در گزارش‌ها اشاره به فرسودگی خطوط تولید و چالش‌های تأمین چوب شده است؛ با این حال به جز وعده‌ها و کلی‌گویی‌هایی درباره «نوآوری» و «همکاری با دانش‌بنیان‌ها»، شواهد مکتوبی از برنامه سرمایه‌گذاری مشخص، جدول زمان‌بندی پروژه‌های نوسازی یا قراردادهای فناورانه توسط مدیرعامل معزول کارخانه چوب و کاغذ مازندران منتشر نشده است. بدون برنامه فنی-مالی شفاف، ادعای احیا قابل سنجش نیست.

شفافیت و اطلاع‌رسانی ناکافی

در شرایطی که وضعیت شرکت و تأثیر آن بر اشتغال منطقه حساس است، اطلاعات دقیق مالی، تولیدی و برنامه‌های اصلاحی باید در دسترس سهامداران، کارکنان و عموم قرار گیرد. گزارش‌های رسانه‌ای و اظهارنظرهای پراکنده جای اطلاع‌رسانی منظم و شفاف را پر نکرده است؛ این خلأ اعتماد را تشدید می‌کند.

عدم تامین به موقع سوخت برای تولید فصل زمستان و خرید چند برابری آن، عدم تامین به موقع منابع مالی برای پرداخت چک‌های صادره شرکت و بسته شدن طولانی مدت حساب‌های کارخانه، قرارداد 130 میلیارد ریالی تعویض لامپ‌ها، خسارت 50 میلیاردی به شرکت به واسطه حکم تعزیرات حکومتی، عدم پرداخت به موقع بیمه کارکنان و قطع شدن 23 روز بیمه   کارگران، انتخاب عجیب و خاص یک بیم  برای درمان تکمیلی، بدهی 840 میلیاردی به اداره برق و ... بخشی از کارنامه عملکردی قاسم محمدی در دوران حضور 9 ماهه در شرکت چوب و کاغذ مازندران است.

بنابر مطالب پیش گفته و برای جلوگیری از ضرر و زیان به بیت المال و سهامداران مجموعه و با توجه به زیان انباشته 1.3 همت کارخانه چوب و کاغذ و ضرورت رفع آن و بدهی1.7 همتی و استخدام عجیب و غریب حدود 400 نفر در دوره مدیریت کوتاه قاسم محمدی در چوب و کاغذ مازندران، وی برکنار شد تا آرامش به کارخانه بازگردد و از فضای سیاسی ای که وی بر کارخانه حاکم کرده بود کاسته شود.

حال، وی برای بازگشت به منصب قبلی به هر دری می‌زند؛ سراغ نمایندگان مجلس می‌رود، مصاحبه می‌کند و خود را در مجامع و جلسات، مدیرعامل چوب و کاغذ معرفی می‌کند! از طرفی آنچه تعجب و تاسف را بیشتر می‌کند حمایت برخی از نمایندگان مجلس از جمله رییس یکی از کمیسیون‌های اقتصادی مجلس از وی است. آیا حامیان وی حاضر به افت تولید و زمین‌گیر شدن کارخانه هستند؟ آیا از انتصابات سیاسی محمدی دفاع می کنند؟ آیا خود ایشان از این انتصابات بهره می برند؟