گفت‌وگو با همسر شهید داریوش ‏رضایی‌نژاد ‏

خادم گمنام وطن...

یکم مردادماه سال گذشته ‏داریوش رضایی‌نژاد از دانشمندان ‏کشورمان در مقابل منزلش و در ‏برابر چشمان همسر و دختر ‏خردسالش به ضرب گلوله ‏تروریست‌ها به شهادت رسید.

کد خبر: ۷۱۹۲۱

تاریخ: ۳۱ تير ۱۳۹۱ - ۱۰:۰۴

به گزارش صراط به نقل از همشهری :

سایت وزارت خارجه رژیم ‏صهیونیستی در آن زمان در ‏خبری که به سرعت آن را از ‏سایت حذف کرد، از قول رئیس ‏ستاد کل ارتش این رژیم نوشت ‏با ترور دانشمندان ایران می‌توان از تبدیل‌‌شدن ایران به یک ‏قدرت منطقه‌ای جلوگیری کرد. به بهانه سالگرد ترور این ‏شهید با شهره پیرانی همسر ‏شهید گفت‌وگو کرده‌ایم:‏

یک سالی که از سالگرد ترور شهید ‏رضایی‌نژاد می‌گذرد، چگونه بر شما ‏گذشت؟

روزهای سختی بود که شاید ‏نتوان به حرف توصیف کرد. ‏صحنه ترور در یک‌سال گذشته ‏مرتب جلوی چشمان من و دخترم ‏بود. با دیدن کوچک‌ترین تصویر از ‏یک موتورسوار با عینک آفتابی و ‏شبیه به مشخصات تروریست ‏ضارب همسرم، ناخودآگاه روز تلخ را به یاد می‌آورم. ‏گذشته از اینها امکان ندارد ‏شبی بخوابیم و کابوس صحنه ترور را نبینیم. اینها را اضافه ‏کنید به درد بزرگ‌تر فقدان ‏همسرم. نبودنش، نداشتنش و این ‏تصور که هیچ وقت او را نمی‌‏بینیم آزاردهنده است.

آرمیتا - دختر خانم کوچک ‏شما - از نزدیک شاهد ترور ‏پدرش بوده است. وضعیت ‏روحی ایشان در این یک‌سال ‏چگونه بود؟

از همان هفته اول، با دو دکتر ‏روانشناس به‌طور مرتب در ‏ارتباط بودم و چندماه اخیر هم با ‏خانم دکتر روانشناسی وضعیت ‏روحی آرمیتا را کنترل می‌‏کردیم. روش‌های مختلفی را به‌کار ‏گرفتیم. خدا را شکر آرمیتا این ‏را درک کرده است که پدرش با ‏افتخار رفته و آن افتخاری را که ‏پشت این قضیه است، می‌فهمد. مثلا توصیه ‏کرده‌اند حتما نقاشی بکشد. تأکید ‏داشته‌اند هرچه بیشتر ‏حادثه را بیان کند که از ‏ناخودآگاهش بیرون بیاید. ولی ‏انکار نمی‌شود کرد که هنوز ‏ذهنش با این موضوع درگیر است ‏و هنوز در خواب‌هایش درگیر ‏است یا با کوچک‌ترین صدایی ‏گوش‌های خودش را می‌گیرد. ‏او در نقاشی‌هایش هم صحنه ترور را می‌کشد.

برخورد مسئولان با خانواده ‏شهید رضایی‌نژاد چگونه بود؟ ‏

بعد ‏از حضور حضرت آقا در منزل ما بود که شهید رضایی‌نژاد هم ‏مورد توجه قرار گرفتند و مسئولان ‏دیدند که شهید رضایی‌نژاد هم ‏از دانشمندان هسته‌ای بوده است. ‏ما واقعا توقعی از کسی نداریم؛ ‏چون معتقدم همسرم در راه ‏اعتقاد و ایمانش جانش را گذاشت. ‏واقعا هم در نهایت گمنامی، عاشقانه برای کشور کار کرد و ‏همین برای من و دخترم و بقیه ‏خانواده کافی است. ‏

احساستان از خبر دستگیری عوامل ترورو دانشمندان هسته‌ای چیست؟

خیلی خوشحالم برای بقیه ‏خانواده‌ها که انتظارشان سرآمد و ‏عوامل ترور جگرگوشه‌هایشان ‏دستگیر شدند. کسانی که در ‏مراحل ابتدایی اینگونه فجایع ‏هستند بدانند که سرنوشتی جز ‏اعدام در انتظارشان نیست، ولی ‏این را می‌خواهم بگویم که اعدام ‏ضارب همسرم از آلام ما نخواهد ‏کاست چون کسی که همسرم را ‏ترور کرده است هم ‌شأن همسرم ‏نبوده است. او یک فرد وطن‌‏فروش در مقابل یک فرد وطن‌‏پرست و خادم به کشور و ملتش ‏است. اینها قابل مقایسه نیستند. ‏من شاید زمانی آرام شوم که ‏عوامل اصلی این ترور و ‏دولت‌های دخیل در این قضیه ‏مجازات شوند.