نحوه نام‌گذاری عملیات وعده صادق از زبان فرزند شهید سلامی

فرزند شهید سلامی در جمع اهالی قرآن به نحوه نام‌گذاری عملیات وعده صادق توسط این شهید بزرگوار با مشورت از قرآن اشاره کرد.

کد خبر: ۷۱۸۹۷۵

تاریخ: ۳۰ آبان ۱۴۰۴ - ۲۲:۲۰

به گزارش صراط به نقل از فارس، آیین پایانی نشست شورای عالی قرآن با حضور جمعی از فعالان قرآن کریم و همچنین خانواده شهید حسین سلامی در حسینیه الزهرا(س) برگزار شد.

در این برنامه دختر شهید سلامی طی سخنانی ضمن تسلیت ایام شهادت حضرت زهرا گفت: این جلسه برای من بسیار دلنشین بود و نواهای قرآنی من را یاد نوای قرآن پدر انداخت.

وی ادامه داد: ما هر روز صبح با صدای زیبای قرآن ایشان از خواب بیدار می‌شدیم، معمولا قبل از اذان صبح بیدار می‌شدند، نماز شب می‌خواندند و نماز می‌خواندند و یک جز قرآن می‌خواندند و لباس سبز پاسداری برتن می‌کردند و در حال خواندن زیارت عاشورا خانه را ترک می‌کردند و در ماشین هم سوره حمد را ۴۱ مرتبه تلاوت می‌کردند و اذکار قرآنی از دهانشان نمی‌افتاد. به این اعمال بسیار مقید بودند و هیچگاه این کار را ترک نمی‌کردند.

فرزند شهید سلامی ادامه داد: محافظانش می‌گفتند ایشان به هیچ وجه اجازه نمی‌دادند که از خط ویژه تردد کنند و برای جلوگیری از تأخیر در رسیدن ذکر می‌گفتند و به محافظان می‌گفتند که آن شا الله به موقع می‌رسیم.

وی با بیان اینکه پدر قرآن را در جبهه حفظ کردند، گفت: بعد از انتصاب ایشان به فرماندهی کل سپاه اولین کار ایشان این بود که تنها یک ماه بعد قرارگاه قرآنی نور را تشکیل دادند. اولویت ایشان قرآن بود و اولین اقدام برای قرآن بود و برای افتتاح ساختمان قرارگاه قرآنی نور همه فرماندهان را فراخواندند، این قدر ایشان برای قرآن شان قائل بودند.

خانم سلامی با اشاره به نحوه نام‌گذاری عملیات وعده صادق گفت: برای نام‌گذاری عملیات وعده صادق به جای مشورت با افراد و فرماندهان، از قرآن برای عملیات مشورت گرفتند. آیه ۵۴ سوره مریم شامل: وَ اذْکُرْ فِي الْکِتابِ إِسْماعيلَ إِنَّهُ کانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ کانَ رَسُولاً نَبِيًّا آمد و این عملیات، وعده صادق نام‌گذاری شد.

وی با اشاره به احترام شهید سلامی به اهالی قرآن گفت: اگر در مراسمی قاری قرآنی به تلاوت می‌پرداخت به احترام قاری می‌ایستاد و قاری قرآن را تکریم می‌کرد. شخصیتی بود که تمام معنی مفسر قرآن بود و برای همه امور از آیات قرآن استفاده می‌کرد و قرآن برای او مشاور، همراه، همنشین و فرمانده بود. همیشه قرآن همراهش بود و در همه جای خانه قرآن می‌گذاشتیم که هرگاه می‌خواست به قرآن دسترسی داشته باشد. با قرآن می‌خوابید و با قرآن بر می‌خواست.

خانم سلامی ادامه داد: پدر با موشک و با سلاح نمی‌جنگید با نور قرآن می‌جنگید و قرآن را زندگی می‌کرد و در تمام شئون و رفتار و اخلاق قرآن و دستورات قرآن سرلوحه کارش بود.

فرزند شهید سلامی به توجه پدرش به برنامه محفل اشاره کرد و گفت: ماه رمضان که محفل پخش می‌شد علاقه خاصی به برنامه داشت، اگر منزل بود برنامه را تماشا می‌کرد و اگر برنامه مهمان خاصی داشت من را صدا می‌کرد که بیا و برنامه را ببین. اگر هم منزل نبودند تکرار محفل را می‌دیدند.

وی در پایان گفت: یک قرآنی را آقا به ایشان هدیه داده بودند و پدر آن را خیلی دوست داشت و همیشه از این قرآن مسألت می‌گرفت. هرگاه نزد آقا می‌رفت از پدر می‌پرسیدند که از قرآن بگو و با هم دقایقی از قرآن سخن می‌گفتند.