حزب محافظه کار انگلیس در آستانه فروپاشی

یک رسانه غربی در مطلبی حزب محافظه کار انگلیس با قدمت طولانی در تسلط بر مسائل سیاسی کشور را در جدالی نفس گیر با حزب افراطی در آستانه فروپاشی ارزیابی کرد.

کد خبر: ۷۱۴۹۳۷

تاریخ: ۱۶ مهر ۱۴۰۴ - ۱۶:۳۰

به گزارش صراط به نقل از تسنیم، ان‌تی‌وی در مطلبی به شرایط وخیم و بحرانی حزب محافظه کار انگلیس پرداخته و نوشت: این حزب در آستانه فروپاشی است.

رأی‌دهندگان و اعضای این حزب در حال روی آوردن به حزب راست‌گرای پوپولیست اصلاحات به رهبری نایجل فاراق هستند.

رهبر حزب محافظه‌کار در این شرایط برای حفظ موجودیت سیاسی خود تلاش کرده و به دنبال جلب حمایت با اقدامات ضد مهاجرتی مانند اخراج‌های گسترده و خروج از کنوانسیون اروپایی حقوق بشر است.

در اینجا این پرسش مطرح است که آیا در این شرایط مارگرت تاچر بانوی آهنین انگلیس در گور می‌لرزد؟ اینکه تاچر در مورد وضعیت فعلی حزب محافظه‌کار خود که در حال حاضر در کنفرانسی در منچستر تشکیل جلسه داده است، چه فکری خواهد کرد، هنوز در حد گمانه‌زنی است.

اما دیوید دیویس، وزیر سابق برگزیت و از پیشکسوتان این حزب، اطمینان دارد که نخست‌وزیر پیشین انگلیس کمی قبل از صدمین سالگرد تولدش، در گور دوباره خواهد مرد.

مسئله این است که حزب محافظه‌کار که در تاریخ خود بسیاری رهبران انگلیسی را جا داده است حالا در نظرسنجی‌ها از حزب پوپولیست راست‌گرای اصلاحات و حزب حاکم کارگر سوسیال دموکرات بسیار عقب مانده است.

در سیستم انتخابات مستقیم بریتانیا، که مبتنی بر رقابت بین دو حزب اصلی است، این شرایط می‌تواند برای محافظه‌کاران سرنوشت‌ساز باشد.

به این ترتیب حزبی که در قرن بیستم بیش از هر حزب دیگری بر سرنوشت کشور انگلیس مسلط بود، در آستانه‌ زوال و نابودی است.

پروفسور جان کرتیس از دانشگاه استراتکلاید در گلاسکو، که به عنوان یکی از برجسته‌ترین کارشناسان نظرسنجی بریتانیا شناخته می‌شود، اخیراً هشدار داده است: محافظه‌کاران ممکن است نقش خود را به عنوان یک حزب حاکم مهم از دست بدهند.

هیچ حزب دیگری در تاریخ انگلیس تا این حد بر سرنوشت کشور تسلط نداشته است. محافظه‌کاران به تاریخی تقریباً 200 ساله نگاه می‌کنند. آنها اولین بار در سال 1834 به قدرت رسیدند. اما سنت سیاسی آنها به قرن هفدهم زمانی که چشم‌انداز سیاسی تحت سلطه ویگ‌ها و توری‌ها بود برمی‌گردد و از این رو این لقبی است که هنوز هم بر آنها باقی مانده است.

محافظه کاران رأی‌دهندگان خود را عمدتاً به پوپولیست‌های راست‌گرای طرفدار برگزیت به رهبری نایجل فاراژ، که در حال حاضر در مسیر نخست وزیری بعدی بریتانیا است، باخته اند.

فاراژ، که پیش از این با شعارهای ضد مهاجرتی خود، به همه‌پرسی خروج از اتحادیه اروپا دامن زده بود، همچنان با موفقیت بر مسئله مهاجرت تمرکز دارد. او با این رویکرد خود، بسیاری از رأی‌دهندگان را به خود جذب می‌کند.

در حالی که کنفرانس حزب محافظه کار در حال برگزاری است، نزدیک به بیست و چهار عضو شورای محلی محافظه‌کاران جدایی خود از این حزب و پیوستن به اصلاحات را اعلام کرده اند.

در این این شرایط کمی بادنوچ، رهبر حزب محافظه‌کار انگلیس سلاح‌های بزرگی را رو می‌کند. وی در  آغاز کنفرانس این حزب با صدای بلند گفت: ما باید با معضل مهاجرت غیرقانونی به بریتانیا مبارزه کنیم و مرزهای خود را ایمن کنیم.

او اعلام کرد که سالانه 150 هزار نفر را با استفاده از رویکردهایی که از روش‌های اداره مهاجرت ایالات متحده، ICE، الگوبرداری شده است، اخراج خواهد کرد.

وی همچنین اعلام کرده که  می‌خواهد کشور را از کنوانسیون حقوق بشر اروپا خارج کند تا از شکست پرونده های اخراج‌ بیشتر در این دادگاه جلوگیری شود.

کارشناسان در این باره تردید دارند که آیا محافظه‌کاران می‌توانند با رقابت با حزب اصلاحات در مهم‌ترین مسائل این حزب، جایگاه خود را در عرصه سیاست بازپس بگیرند یا خیر. حزب اصلاحات  به ویژه در اقتصاد توانمند تلقی می شود.

آناند منون، استاد علوم سیاسی از کالج کینگ لندن، می‌گوید: فکر می‌کنم جلب مجدد رأی‌دهندگان فعلی اصلاحات تقریباً غیرممکن خواهد بود. او معتقد است که محافظه‌کاران باید در عوض سعی کنند رأی‌دهندگانی را که در سوی دیگر طیف محافظه‌کاران قرار دارند، جذب کنند. این به معنای رأی‌دهندگانی از طبقه متوسط است که طرفدار اروپا هستند.

اما این حزب  از  زمان بوریس جانسون، که منتقدان اتحادیه اروپا را از اردوگاه‌های سیاسی مختلف پشت سر خود با یک برگزیت بدون مصالحه متحد کرد، تا حد زیادی این رای دهندگان را کنار گذاشته است. این رأی‌دهندگان اکنون به صورت روزافزون به سمت اصلاحات روی آورده‌اند.

کرتیس، کارشناس نظرسنجی، در کنفرانس حزب محافظه کاران اظهار داشت: مشکل شما اکنون این است که اساساً نه موضع طرفدار اروپا دارید و نه موضع ضد اروپا.

در این شرایط فعلا راه نجاتی دیده نمی شود. در این شرایط برخی در سخنرانی خود خطاب به نمایندگان در کنفرانس کم‌جمعیت حزب محافظه کار، ایده پیمان یا ائتلاف با حزب اصلاحات فاراژ را چندان دور از ذهن ندانستند.