اولین اظهارات پسر پزشکیان پس از حواشی اخیر درباره ویزا

یوسف پزشکیان نوشت: صهیونیست‌ها پلن ایجاد اغتشاش و اختلاف در داخل ایران از خیلی وقت پیش پیگیری می‌کردند. در ۱۴۰۱ عزم خود را جزم کردند که کار را یکسره کنند.

کد خبر: ۷۱۳۶۳۹

تاریخ: ۰۳ مهر ۱۴۰۴ - ۱۳:۵۱

به گزارش صراط، یوسف پزشکیان، فرزند رئیس جمهوری در کانال تلگرامی خود یاددشاتی با عنوان؛ «درباره طرح پلید نتانیاهوی خبیث (قسمت اول)» نوشت:

صهیونیست‌ها از هر کشور مستقل و قدرتمند در منطقه متنفرند. هر صدایی را بر علیه خویش می‌پندارند و به دنبال خفه‌کردن آن هستند. هیچ قدرتی را که حتی ذره‌ای احتمال داشته باشد روزی بر علیه آن‌ها اقدامی انجام بدهد تحمل نمی‌کنند. ایران در راس این کینه و دشمنی قرار دارد.

اصل خبر رد شدن درخواست ویزا برای تعدادی از هیات همراه رئیس جمهور در سفر نیویورک واقعیت دارد ولی اسم یوسف پزشکیان در میان تقاضاها نبوده است.

صهیونیست‌ها پلن ایجاد اغتشاش و اختلاف در داخل ایران از خیلی وقت پیش پیگیری می‌کردند. در ۱۴۰۱ عزم خود را جزم کردند که کار را یکسره کنند. یک عملیات مفصل برای ضربه زدن به کشور از طریق تحریک مردم و اختلاف داخلی را اجرا کردند. به خواسته‌هایشان نرسیدند، هرچند آسیب بسیاری به کشور وارد شد. نمی‌شود انکار کرد که گاهی دست روی نقطه ضعف‌ها و خطاهای سهوی ما می‌گذارند.

منابع رسانه‌ای از اجتناب پرواز هواپیمای حامل نخست وزیر رژیم صهیونیستی از آسمان فرانسه و اسپانیا به دلیل هراس از حکم بازداشت لاهه و تنش‌ها با بروکسل خبر دادند.

بعد از ۱۴۰۱ نتانیاهو و صهیونیست‌ها به این جمع‌بندی رسیدند که از بین بردن ایران با ایجاد اغتشاش داخلی سرعت لازم را ندارد، مضاف بر اینکه مخالفت‌های داخلی به قدری نیست که بتواند ایران را از صحنه خارج کند. همین باعث شد که به سراغ حمله نظامی بروند. پیشتر هم گزینه نظامی روی میزشان بود اما از واکنش‌ ایران و عدم همراهی آمریکا می‌ترسیدند. آمدن ترامپ و شهادت رهبران حزب الله و سقوط دولت اسد در سوریه، اسرائیل را برای حمله تشویق کرد.

در تجاوز ۱۲ روزه اسرائیل به ایران خسارت‌های بزرگی به کشور وارد شد. اما دو تا تحلیل اشتباه و شاید تعدادی عملیات ناموفق باعث ناکامی نقشه شد. احتمالا تحلیل اول این بود که می‌توانند با حمله غافلگیرانه، چنان ضربه‌ای بزنند که ایران دیگر نتواند پاسخ بدهد. تصمیم سریع رهبری در تعیین جانشین برای فرماندهان نظامی و آغاز پاسخ موشکلی ایران نشان داد که برآوردشان از توان پاسخ ایران دقیق نبود. تحلیل دوم این بود که مردم به قدری ناراضی هستند که با شروع حمله نظامی، مردم به خیابان خواهند آمد و کار حکومت یکسره خواهد شد. برآورد آن‌ها از عشق مردم به ایران بسیار دور از واقع بود. آنها به تدابیر هوشمندانه رهبری در یک سال گذشته هیچ توجهی نداشتند و احتمالا جو ایران را فقط از طریق فضای مجازی رصد می‌کردند و تحلیل‌های براندازان خارج نشین را ملاک عمل گرفتند.

در روزهای آخر جنگ به نظرم مهمات پدافند صهیونیست‌ها تمام شده بود و هر موشکی که از طرف ایران شلیک می‌شد به هدف اصابت می‌کرد. اسرائیل ناچار دست کمک به سوی آمریکا دراز کرد. با نفوذی که در آمریکا داشتند توانستند ترامپ را راضی کنند مستقیم به ایران حمله کند. حتما صهیونیست‌ها علاقه داشتند که آمریکا حملات را ادامه دهد و کار را یکسره کند. ترامپ احتمالا عاقل‌تر از نتانیاهو است.

اولا متوجه است که اسرائیل با جنایت‌هایی که در غزه مرتکب شد، به کشوری منفور در نزد افکار عمومی جهانیان تبدیل شده است. حتی اگر نتانیاهو تمام کارهایش را با هماهنگی آمریکا انجام داده باشد، آمریکا ترجیح می‌دهد یک فاصله گذاری حداقلی با اسرائیل داشته باشد تا وجهه خودش کمتر آسیب ببیند.

ثانیا تحلیل آمریکا این بود که می‌شود دستاوردها را بدون جنگ به چنگ آورد. وقتی راه کم‌هزینه‌تری وجود دارد چرا این همه هزینه بدهیم؟ ثالثا مسئله برای نتانیاهو حیثیتی است و زمان برایش خیلی حیاتی است اما آمریکا به اندازه نتانیاهو برای نابودی ایران عجله ندارد. اسرائیل توان ادامه جنگ به تنهایی را نداشت، آمریکا علاقه به جنگ مستقیم نداشت. این بود که پلن نظامی را متوقف کردند و دوباره برگشتند به سراغ پلن اغتشاش داخلی. البته به نظر می‌رسد که آمریکا و غرب به نتانیاهو وعده‌هایی هم دادند. مثل فعال کردن مکانیسم ماشه و شدت بخشیدن به تحریم‌ها و افزایش فشار اقتصادی به ایران.

در جنگ غیر نظامی، برای اینکه دشمن را شکست بدهی به لشگر و تجهیزات نیاز نداری. گاهی کافی است دشمن را خوب بشناسی تا او را به دست خودش نابود کنی: با اختلاف افکنی و نارضایتی تراشی. اجزای چنین نقشه‌ای چه می‌تواند باشد؟ ۳ جزء به ذهن من خطور می‌کند:

۱- فشار اقتصادی به نحوی که شرایط زندگی برای مردم سخت شود و صدایشان بلند شود.

۲- ساختن انگاره‌هایی در ذهن مردم جامعه که نشان دهد حکومت عامل همه بدبختی‌هاست و هرآنچه بر سرشان می‌آید تقصیر حاکمان است.

۳- نگه داشتن چماقِ جنگ بالای سر کشور برای تهدید و ایجاد ترس

در یادداشت بعدی می‌خواهم درباره جنگ رسانه‌ای و ایجاد انگاره‌های ذهنی غلط در جامعه صحبت کنم.