گزارش یک خداحافظی موسیقایی؛

در کنسرت «نامیرا» چه گذشت؟ + تصاویر

تازه ترین کنسرت ارکستر سمفونیک تهران با همکاری مرکز موسیقی «مأوا» که با حضور ۹ خواننده و هنرمند در قالب «نقش خوان» همراه بود، شب متفاوتی را برای مخاطبان موسیقی ارکسترال رقم زد.

کد خبر: ۷۰۹۷۶۴

تاریخ: ۲۹ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۱:۰۸

ارکستر سمفونیک تهران از مجموعه‌های تحت پوشش بنیاد فرهنگی هنری رودکی شامگاه روز سه شنبه بیست و هشتم مرداد به رهبری نصیر حیدریان تازه ترین اجرای زنده خود را با نام «نامیرا» به آهنگسازی بهزاد عبدی پیش روی مخاطبان قرار داد.

کنسرتی که این بار در قالب یک اثر مشارکتی با مرکز موسیقی «مأوا» و همراهی برخی دیگر از مجموعه ها از جمله صندوق اعتباری هنر و موسسه کمک به توسعه فرهنگ و هنر در تالار وحدت اجرا شد و با حال و هوایی که مبتنی بر ایام سوگواری ماه های محرم و صفر طراحی شده بود، شرایطی را فراهم آورد که شنوندگان چنین کنسرت‌هایی، شاهد یک اجرای متفاوت با حضور چند نقش‌خوان و خواننده باشند.

از جمله نکات ویژه ای که این کنسرت را از دیگر اجراهای ارکستر سمفونیک تهران متمایز می‌کرد، حضور تعدادی از خوانندگان مطرح موسیقی ایرانی در قالب «نقش خوان» بود که شنوندگان آثار این هنرمندان، تاکنون کمتر شاهد چنین سبک اجرایی بودند. مسیری که بی تردید با اشکالات و انتقاداتی هم همراه شد اما دربرگیرنده تجربه متفاوتی بود که می تواند در صورت استمرار ارائه دهنده قالب متفاوتی از کنسرت هایی باشد که مخاطبان تاکنون از ارکسترهای دولتی دیده بودند.

یکی دیگراز نکات بارز تازه ترین کنسرت ارکستر سمفونیک تهران، حضور وحید تاج از خوانندگان شناخته شده موسیقی ایرانی در جمع خوانندگان بود. چرا که وی طی ماه های گذشته در صحنه های اجرای زنده کشورمان غیبت طولانی داشت و حضور دوباره وی روی صحنه، فضای متفاوتی برای این خواننده گزیده کار موسیقی کشورمان رقم زد.

آنچه در کنسرت شب گذشته ارکستر سمفونیک تهران با نام «نامیرا» به صحنه رفت، روایتی موسیقایی از آزادگی و جاودانگی واقعه عاشورا بود که این بار از نگاه و ذهن آهنگسازی چون بهزاد عبدی برای یک اجرای ارکسترال آماده شده بود.

چارچوبی که شباهت هایی هم با موسیقی «اپرای عاشورا» به عنوان یکی دیگر از آثار عاشورایی عبدی داشت اما هرچه بود تلاش می کرد که این بار در فضایی که کوششی برای متفاوت بودن داشت، ارائه دهنده یک روایت موسیقایی - نمایشی از واقعه عاشورا باشد. مسیری که به دلیل قرار گرفتن در روزهای پایانی ماه صفر به نوعی یک خداحافظی موسیقایی با این ایام عزیز و گرانقدر به حساب می‌آمد و دربرگیرنده حس و حال کمتر تجربه ای شده بود که مدیران محتوایی ارکسترها آن را در قالب یک پروژه مشترک با مرکز موسیقی «ماوا» تعریف کرده بودند.

«کاروان امام در کربلا بار می افکنند»، «خطابه امام با یاران، اصحاب و سپاه کوفه»، «شهادت جناب حر»، «شهادت حضرت علی اکبر (ع)»، «شهادت حضرت علی اصغر (ع)»، «رجزخوانی شمر، عمر، شهادت اصحاب و یاران امام»، «شهادت حضرت عباس (ع)»، «شهادت حضرت امام حسین (ع)»، «کاروان کربلا و مویه حضرت زینب (س)» از جمله آثاری بودند که در قالب ۹ پرده با نقش خوانی وحید تاج به عنوان راوی، حسین علیشاپور در نقش امام، مجتبی عسگری در نقش حضرت عباس (ع) و حبیب ابن مظاهر، هادی فیض آبادی در نقش حضرت علی اکبر (ع)، محمود صالحی در نقش جناب حر، محسن زرآبادی در نقش شمر، حسین میرزاییان در نقش عمر سعد، بهناز نادری در نقش حضرت زینب (س)، سعید بحرالعلومی در نقش خولی پیش روی مخاطبان قرار گرفتند.

چینش نحوه اجرای خوانندگان نیز به شکلی بود که بسته به محتوای در نظر گرفته شده برای پرده های مختلف و نت های مورد نظر آهنگساز، خوانندگان در قالب اجراگرانی که عمدتا در مجالس شبیه خوانی تجربه شده بود، نقش‌های خود را بر اساس دانش موسیقایی خود اجرا و براساس تاکیدها و لهجه‌های منحصر به خودشان اجرا می‌کردند. مسیری که مخاطب در کمتر کنسرت و اجرای ارکسترالی آن را تجربه کرده بود و فضایی را فراهم ساخت که شنوندگان چنین کنسرت‌هایی تماشاگر یک اجرای متفاوت باشند. اجرایی که قطعا کیفیت موسیقایی‌اش از نگاه منتقدان و کارشناسان این حوزه برای تحلیل و نقد دور نخواهد ماند اما تجربه‌ای بود که می‌تواند در بسترهای موضوعی مختلف و متنوع بار دیگر روی صحنه پیاده سازی شود.

محمدرضا کریمی نوازنده ویولن و کنسرت مایستر، فرزاد صیدی، احسان شامی، عرفان شریف‌زاده، فرمهر حسین بیگلو، هومان جلالت، سینا صالحی، فرید ذاکری، سجاد صالح آبادی، آناهیتا عظیمی، سارا قاسمی، کوروش علی محمدی، درسا میناسازی، پارسا معین، هورام ترابی، حسین ملکی نوازندگان ویولن یک، مونیکا لران، مهوش عسگری، پیمان شامی، عرفان وکیلی، سارا بیرامزادگان، موژان میرزایی، علیرضا گلستانه، ملیکا زاده محمدی، سینا افتخارنیا، فرناز زندیه، عرفان جاویدنیا، امیرمهزیار قاسمی، نوازندگان ویولن دو، امین زمان خان نوازنده، پژمان اختیاری، زهرا عبدالله زاده، آتنا زنگنه، مسعود پوربخت، آریان زمانی، روشا گواهی، فرگل ساکت نوازندگان ویولا، مجید اسماعیلی، ماکان خویی نژاد، کیانمهر کشاورز، بهرنگ معتمدی، زهرا کتابی، هلیا پورکریمی، روژان فلاح بردبار، هستی علیزاده، عرفان فیجان نوازندگان ویولنسل، مهدی کلانتری، پروانه انارکی، محمدرضا جبار، آوا پویا کاشانی، کوروش ملکی، نازنین احمدی، ستاره ناموری راد نوازندگان کنترباس بخش سازهای زهی ارکستر سمفونیک تهران را تشکیل می دادند.

در بخش سازهای بادی نیز ماه سیما فلاحی، غزاله میرزاده، فرزانه اسدی نوازندگان فلوت، فراز فراست پور نوازنده پیکولو، آرین قیطاسی و نازنین احمدزاده نوازندگان ابوا، مینلی دانلیان، پگاه ولی خانی نوازندگان کلارینت، علیرضا متوسلی داراب، فرشاد محمدی نوازندگان فاگوت، فاطمه یوسفی نژاد، روژینا صادقی، هومان باقی، امیرحسین گرگین نوازندگان هورن، علی ضرابی، کامیار ماندگاریان نوازنده ترومپت، سپهر عباسی، نسیم حسینی نوازنده ترومبون، رامین براتی نوازنده ترومبون باس، بابک میردادیان نوازنده توبا حضور داشتند.

دیبا والی نوازنده هارپ، محمدرضا پناهی‌نژاد نوازنده تیمپانی، عرفان فرشی زاده، ماهان ببری، مهیار منتظم صدیقی، سینا اسکندری نوازندگان پرکاشن نیز دیگر هنرمندان نوازنده ارکستر سمفونیک تهران در کنسرت «نامیرا» را تشکیل می دادند.

در بخش گروه کُر نیز، ویدا محمودی، راضیه السادت موسوی، آیما داودی، شهرزاد اصلانی، پریا رباط، مهرآذین مهرآذر، فائزه ساکی، مهگل صفدری، مهناز حیدری خوانندگان سوپرانو، فریبا قنادی اسدی، نرگس میردادیان، نفیسه شریعتی، زهرا شیخ رضایی، آناهیتا آریانا، یگانه محمدلو، ترانه ظاهری اردبیلی، سمیه کنعانی، مریم اسدی، سلماز جوان بخت، طراوات باباخانلو، مهشید خیرالدین، فرناز ساحری خوانندگان آلتو، شاهرخ شیردوست، بهروز اسلامی، فرشاد فولادوند، محمدرضا قراتپه، امیریوسفی، هامون هاشمی، فرزین مهاجرتهرانی، حامد لک، امیرحسین مزارعی، شایان زرزا، یاسین فرخی، نوید اسکندری خوانندگان تنور، جاوید عسگری، غلامرضا بابائیان فر، جواد مرادیون، متین مهراد منش، محمد احمدی، علیرضا عابدی، اشکان صدیقی، ابراهیم قائدی، وحید آقاجری خوانندگان باس گروه اجرایی را تشکیل می‌دادند.