جنگ دیپلماتیک در سازمان ملل: آیا فلسطین به عضویت کامل می‌رسد؟

در پی موج شناسایی دولت فلسطین توسط کشورهای مختلف، از جمله اسپانیا، ایرلند و نروژ، بحث درباره مشروعیت بین‌المللی تشکیلات خودگردان فلسطینی و جایگاهش در سازمان ملل داغ است. این در حالی است که رژیم اسررائیل با گسترش شهرک‌های غیرقانونی در کرانه باختری و عملیات نظامی در غزه، عملاً هرگونه امکان تحقق راه‌حل دو‌دولتی را تضعیف می‌کند

کد خبر: ۷۰۸۴۲۶

تاریخ: ۱۸ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۸:۳۰

به گزارش صراط به نقل از  تابناک،  با وجود فشارهای بین‌المللی، ایالات متحده و متحدان غربی آن همچنان مانع اصلی بر سر راه به‌رسمیت‌شناسی کامل فلسطین هستند. این تحولات چه تأثیری بر معادلات سیاسی منطقه خواهد گذاشت؟ آیا این حرکت نمادین می‌تواند به بهبود شرایط زندگی فلسطینی‌ها بینجامد یا تنها یک پیروزی دیپلماتیک ظاهری است؟ در این خصوص با علیرضا کمیلی کارشناس مسائل جهان اسلام و فلسطین، تحلیل‌گر منطقه، دبیر اتحادیه بین المللی امت واحده گفتگو کرده ایم.

متن این گفتگو بدین شرخ است:

شناسایی دولت فلسطین توسط کشور‌های بیشتر چه تأثیری بر مشروعیت بین‌المللی تشکیلات خودگردان فلسطینی و جایگاه آن در سازمان ملل خواهد داشت؟

ما در شرایط خیلی خاصی هستیم. از طرفی به رسمیت شناختن فلسطین است که دولت مورد پذیرش جهان، تشکیلات خودگردان است و از طرفی هم اشغال تدریجی آنچه فلسطین نامیده می‌شود و از دست دادن عملی حاکمیت دولت خودگردان بر آن مناطق را شاهد هستیم که به تضعیف جایگاه و تحقیر او منجر می‌گردد. به عبارتی، چون یک طرف معامله یعنی رژیم صهیونی با حمایت آمریکا برای این امر اعتباری قایل نیست ما شاهد تبعات عملی جدی برای دولت خودگردان نخواهیم بود هر چند در مجامع بین المللی ارتقا جایگاه ظاهری پیدا کند.
آینده وضعیت حماس بدون سلاح هم روشن خواهد بود! نکته مهم دیگر عدم اجرای هیچ کدام از تصریحات قوانین بین الملل توسط رژیم صهیونی است که یعنی عملا در میدان اتفاق خاصی نمی‌افتد

چه موانع سیاسی و حقوقی عمده‌ای در مسیر به رسمیت شناختن دولت فلسطین توسط قدرت‌های بزرگ غربی، به‌ویژه ایالات متحده، وجود دارد؟

یک مانع که خود ایالات متحده است که عملا ترامپ طرح دو دولت را به تمسخر میگیرد وقتی میگوید اهالی غزه باید جای بهتری برای زندگی پیدا کنند یا اسراییل کشور کوچکی است و این نقص باید برطرف بشود و امثالهم. شرطی که برای خلع سلاح حماس می‌گذارند نیز یک مانع دیگر است چرا که با تجربه تلخ دولت خودگردان که حتی حق ندارد برای خودش تصمیم بگیرد که تا اردن با یک هلیکوپتر برود، آینده وضعیت حماس بدون سلاح هم روشن خواهد بود! نکته مهم دیگر عدم اجرای هیچ کدام از تصریحات قوانین بین الملل توسط رژیم صهیونی است که یعنی عملا در میدان اتفاق خاصی نمی‌افتد. البته فرصت‌هایی هم دارد که می‌تواند منجر به پیگیری قانونی تخطی‌های رژیم باشد که متاسفانه وقتی دولت‌های اروپایی همزمان در حال تحویل سلاح به رژیم هستند این حکم هم کم اثر خواهد بود!

شناسایی دولت فلسطین چه جناح‌هایی در فلسطین را قدرتمند خواهد کرد؟ چه تاثیری بر حماس خواهد داشت؟ نقش گروه‌هایی مانند حماس و اختلافات داخلی بین حماس و فتح در موفقیت یا شکست فرآیند به رسمیت شناختن دولت فلسطین چیست؟ بهترین سیاست ممکن توسط حماس در این مقطع چه می‌تواند باشد؟

عملا تاثیر زیادی در داخل فلسطین ندارد چرا که باید دولت خودگردان بتواند خدمات جدیدی به مردم ارایه بدهد تا بگوید اینها از تبعات به رسمیت شناخته شدن ماست ولی وقتی در میدان دایما وضعیت بدتر می‌شود و رژیم قصد اشغال کردن کرانه و خصوصا بخش «ج» که حدود ۶۰ درصد اراضی آن هست را دارد دیگر معنای برتری فتح از دست رفته است!

شناسایی دولت فلسطین چگونه می‌تواند بر مذاکرات صلح و راه‌حل دو کشوری بین اسرائیل و فلسطین تأثیر بگذارد؟

در شرایط کنونی جز فشاری که از طریق برخی کشور‌های اروپایی می‌تواند اعمال کند اثر دیگری ندارد که رژیم صهیونی هم نشان داده فعلا توجهی به هیچ کدام از آن فشار‌ها نمی‌کند و با مصوبه کنست، حتی آماده می‌شود که قدس و کرانه را نیز کاملا مدیریت کند و این یعنی از بین رفتن چیزی بنام سیادت دولت خودگردان بر اراضی فلسطینی!

چه فرصت‌هایی برای فلسطینی‌ها از نظر اقتصادی، سیاسی و اجتماعی با به رسمیت شناخته شدن دولت فلسطین ایجاد می‌شود؟

به دلیل اینکه شرایط جنگی حاکم است و تاجران و دولت‌ها در این شرایط از سرمایه گزاری ابا می‌کنند تغییر خاصی در لایه اقتصادی هم رخ نخواهد داد مگر آنکه برخی وام‌های جهانی به جیب دولت خودگردان ریخته بشود تا بتواند پذیرش ذلت دولتی که نه سلاح دارد، نه اختیارات امنیتی و سیاسی را به مردم کرانه بقبولاند! که بی فایده خواهد بود.

شناسایی دولت فلسطین چه چالش‌های امنیتی برای اسرائیل ایجاد می‌کند و چگونه ممکن است به سیاست‌های این کشور در کرانه باختری و غزه تأثیر بگذارد؟

فعلا به دلیل عدم اجرای هیچ بندی که مستلزم پذیرش استقلال یک دولت بنام فلسطین باشد تاثیری بر وضعیت امنیتی نخواهد گذاشت و بلکه درگیری‌ها در کرانه را تشدید خواهد کرد چرا که بدنه فتح هم خواهد دید هیچ چیز از اسلو اجرا نمی‌شود و دولت صهیونیستی در حال توسعه حاکمیت خود بر این مناطق است و تحمل آن حتما سخت است. مثل تجمع بزرگ چند هزار نفری که این روز‌ها یهودی‌ها در قدس انجام دادند که در تاریخ این منطقه بی سابقه بود و عملا نقض همه توافقات با دولت خودگردان محسوب می‌شد.
تجربه تلخ تحقیر دولت خودگردان فلسطین در این سال‌ها و عدم تحقق هیچ کدام از حقوق فلسطینی‌ها و نیز اشغال تدریجی کرانه باختری تا حدی که حدود یک میلیون نفر اسراییلی در این اراضی زندگی میکنند و حتی عدم پایبندی به اسلو نشان داده است که چیزی بنام نظریه دو دولت به عنوان راه حل مسأله فلسطین وجود خارجی ندارد

فکر می‌کنید اسرائیل در صورت شناسایی رسمی فلسطین چه سیاست جدیدی را در قبال فلسطین در پیش بگیرد؟

بنظر من چنانچه در اظهار نظر‌ها می‌بینیم با آن مخالفت می‌کنند چرا که بالاخره از نظر قانونی امکان پیگیری حقوقی برخی مسایل را به دولت فلسطین خواهد داد هر چند رای بیش از ۱۴۰ عضو سازمان ملل برای او مهم نیست و حتی نماینده رژیم منشور سازمان ملل را پاره می‌کند!

چگونه شناسایی دولت فلسطین می‌تواند توازن قدرت در منطقه خاورمیانه، به‌ویژه روابط بین کشور‌های عربی و اسرائیل، را تغییر دهد؟ چه اثری بر پیمان ابراهیم خواهد گذاشت؟

باید بگوییم که حتی می‌تواند برای جریان مقاومت مضر باشد چرا که شرط پذیرش تحویل سلاح مقاومت است چنانچه در بیانیه چندین کشور عربی چند روز قبل دیدیم و همچنین کشور‌هایی که تا کنون رژیم را به رسمیت نشناختند را نیز تشویق به پذیرش هر دو طرف ماجرا کنند و این یک نوع سرعت گرفتن در عادی سازی نیز خواهد بود.

آیا شناسایی دولت فلسطین می‌تواند به کاهش بحران انسانی در غزه و بهبود شرایط زندگی فلسطینی‌ها منجر شود، و اگر بله، چگونه؟

بنظر می‌رسد که نتانیاهو هیچ توجهی به این مسأله ندارد و مسیر خود را در منطقه و غزه جلو خواهد برد که همانا از بین بردن همه دشمنان اوست و آمریکای ترامپ هم پشت او در این ماجرا ایستاده است.

سیاست جمهوری اسلامی ایران در قبال این موضوع چه باید باشد؟

تجربه تلخ تحقیر دولت خودگردان فلسطین در این سال‌ها و عدم تحقق هیچ کدام از حقوق فلسطینی‌ها و نیز اشغال تدریجی کرانه باختری تا حدی که حدود یک میلیون نفر اسراییلی در این اراضی زندگی میکنند و حتی عدم پایبندی به اسلو نشان داده است که چیزی بنام نظریه دو دولت به عنوان راه حل مسأله فلسطین وجود خارجی ندارد و یک شوخی بیش نیست لذا جمهوری اسلامی باید نسبت به این مسأله موضع خود یعنی تاکید بر حق مردم فلسطین بر سرنوشت خودشان از طریق همه پرسی را مطرح کند.

البته ما باید از نقاط مثبت این طرح دفاع کنیم و آن را مورد مطالبه قرار بدهیم که دولت‌های غربی مجبور بشوند به ملزومات حقوقی و تبعات آن در قبال فلسطین پایبند باشند ولی در عمل رژیم صهیونی به هیچ کدام توجهی نخواهد کرد و همه آن حقوق را نقض میکند!