کارنامه ی یک سالگی دولت چهاردهم

تکوین دولت چهاردهم در بستری استثنایی و در پی سانحه دلخراش سقوط بالگرد حامل شهید آیت‌الله رئیسی و همراهان وی رقم خورد. با در نظر گرفتن این زمینه‌های استثنایی، می‌توان اذعان داشت که دولت چهاردم در سال نخست، توفیقاتی در کنار کاستی‌هایی داشته است.

کد خبر: ۷۰۷۹۸۷

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۴۰۴ - ۲۳:۲۶

به گزارش صراط به نقل از همشهری آنلاین،  علی جعفری‌آذر-نماینده مجلس شورای اسلامی: ۱. ساحت دولت، گسترده و چندوجهی است؛ نهادی پیچیده با شاخه‌ها و انشعاباتی فراوان که تحلیل کارنامه آن مستلزم نگاهی موشکافانه و همه‌جانبه‌نگر است. از این منظر، داوری کلی و اجمالی درباره عملکرد دولت، چه در بُعد حقوقی و چه در بُعد سیاسی، نمی‌تواند حق مطلب را به‌درستی ادا کند. با این حال، نمی‌توان از لزوم ارزیابی واقع‌بینانه مسیر طی‌شده توسط دولت در سال نخست فعالیت خود غفلت ورزید.

۲. تکوین دولت چهاردهم در بستری استثنایی و در پی سانحه دلخراش سقوط بالگرد حامل شهید آیت‌الله رئیسی و همراهان وی رقم خورد؛ رخدادی که کشور را در التهابی عمیق فروبرد و در پی آن، انتخاباتی خارج از زمان‌بندی پیش‌بینی‌شده برگزار گردید. از همین رو، دولت برآمده از آن انتخابات، واجد مختصاتی ویژه و تا حدی «اضطراری» است. همزمان با آغاز به کار رسمی دولت جدید، سلسله‌ای از تحولات شتاب‌زده، در سطح منطقه و به‌ویژه در جبهه مقاومت به وقوع پیوست که با ترور فرزند مجاهد شهید هنیه در تهران آغاز گردید و تا امروز نیز با فراز و فرود ادامه یافته است.

۳. با در نظر گرفتن این زمینه‌های استثنایی، می‌توان اذعان داشت که دولت چهاردم در سال نخست، توفیقاتی در کنار کاستی‌هایی داشته است. در زمره نقاط قوت، باید به گفتمان وفاق‌آفرین دولت اشاره کرد که توانست در میانه شکاف‌های اجتماعی و سیاسی، موجد نوعی همگرایی و انسجام نسبی در سطح جامعه ایران گردد. این فضا، بی‌تردید متأثر از منش و گفتار شخص آقای پزشکیان است؛ او که کوشید ادبیات سیاسی خود را با آموزه‌های اسلامی و ارزش‌های دینی آمیخته سازد. رهبر معظم انقلاب نیز در بیاناتی، با اشاره به لزوم حمایت از دولت، فرمودند که موفقیت آن، به‌منزله موفقیت نظام است؛ سخنی که از یک‌سو هشدار نسبت به تضعیف دولت بود و از سوی دیگر، تأکیدی بر اهمیت وفاق ملی در این شرایط حساس.

۴. با این همه، در کنار این امتیازات، نمی‌توان از برخی گزینش‌های دولت چشم پوشید. در میان مدیران میانی و حتی در سطوح بالادستی، افرادی به‌کار گماشته شده‌اند که هم از نظر سابقه اجرایی و هم از حیث مواضع گذشته‌شان، دارای ابهاماتی هستند. برخی از این انتصابات، در تضاد با معیار‌های گفتمان‌های اصلی نظام بوده‌اند و امروز آثار آن در عملکرد برخی دستگاه‌ها و بروز چالش‌های اجرایی، مشهود است. البته باید تأکید کرد که شخص رئیس‌جمهور، در موضوعاتی همچون عدالت اجتماعی و محرومیت‌زدایی، رویکردی صریح و روشن دارد که مایه امیدواری است.