این زن پدر و مادر شوهرش را با قارچ سمی کشت

در تمام مدتی که هیئت منصفه نظرش را داشت اعلام می‌کرد و او را در سه فقره قتل و اقدام به یک قتل دیگر گناهکار می‌دانست، ارین پترسون که ممکن است به حبس ابد محکوم شود با چشمانی خیره در سکوت به آنها نگاه می‌کرد و خونسرد گوش می‌داد. /عکس: ارین پترسون با عینک و تاپ بافتنی خاکستری به دوربین نگاه می‌کند

کد خبر: ۷۰۴۰۹۹

تاریخ: ۱۷ تير ۱۴۰۴ - ۱۵:۲۸

به گزارش صراط هیئت منصفه دادگاهی در استرالیا دوشنبه، ۷ ژوئیه / ۱۶ تیر، در مهم‌ترین مرحله محاکمه‌ای که توجه جهانیان را به خود جلب کرده است، یک زن استرالیایی را در مسموم کردن سه نفر از بستگان شوهرش با آلوده کردن ناهار به قارچ‌های سمی گناهکار شناخت.

ارین پترسون دوسال پیش چهار مهمان داشت: پدر و مادر شوهرش، خاله و شوهرخاله شوهرش.

چهار مهمان در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۳ / ۷ مرداد ۱۴۰۲ در منزل او در روستایی در استرالیا برای صرف ناهار نشستند. ظرف یک هفته، سه نفرشان جان باختند و نفر چهارم هم به‌سختی جان به‌در برد. میزبان هم به اتهام مسموم کردن عمدی مهمانانش با قارچ‌ وحشی تحت پیگرد قانونی قرار گرفت.

در طول محاکمه‌ای که بیش از دو ماه طول کشید، خانم پترسون مدعی بود که غذا به‌طور تصادفی با مهلک‌ترین قارچ جهان مسموم شده است.

هیئت منصفه ۱۲ نفره اما امروز دوشنبه (۱۶ تیر/ ۷ ژوئیه) این زن ۵۰ ساله را در قتل سه نفر و تلاش برای قتل نفر چهارم گناهکار شناخت.

اعضای خانواده قربانیان پس از صدور حکم از صحبت خودداری کردند و در بیانیه‌ای که از طریق پلیس صادر شد، خواستار حفظ حریم خصوصی شدند.

پلیس اعلام کرد: «ما پس از این تصمیم [دادگاه] به هر طریقی که ممکن باشد از آنها [خانواده قربانیان] حمایت خواهیم کرد.»

مهمانان ناهار ارین پترسون در آن بعدازظهر دان و گیل پترسون، والدین مسن همسر ارین، سایمون، بودند و خاله سایمون، هدر ویلکینسون، و همسرش ایان ویلکینسون که یک کشیش سرشناس در کلیسای محلی است.

خانم پترسون از سایمون برای ناهار دعوت کرده بود اما او به دلیل «معذب بودن» امتناع کرده بود.

ارین پترسون و همسرش سایمون مدت‌ها بود که جدا از هم زندگی می‌کردند ولی رسما جدا نشده بودند.

رابطه ارین پترسون با سایمون رو به وخامت گذاشته بود. این زوج که هنوز زن و شوهر قانونی بودند، بر سر کمک‌های مالی سایمون برای فرزندان دعوا و مجادله داشتند.

در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۳، ارین پترسون میز ناهار صمیمانه‌ای را در خانه روستایی‌اش که در سایه درختان قرار داشت، چید.

او قطعات گران‌قیمت گوشت گاو خرید و با قارچ‌های چرخ‌کرده مخلوط کرد و بیف ولینگتون درست کرد.

مهمانان قبل و پس از صرف غذا دعا کردند؛ هدر هم بعدا از غذای «خوشمزه و عالی» تعریف کرد.

قارچ‌های مشهور به «کلاهک مرگ» از کشنده‌ترین قارچ‌های چتری هستند و به‌راحتی با سایر گونه‌های خوراکی اشتباه می‌شوند.

گفته می‌شود که طعم شیرین آنها سمیت قوی‌شان را پنهان می‌کند و کسی که این قارچ را بخورد «جان سالم به‌در نمی‌برد.» خون مهمانان بلافاصله بعد از ناهار با آماتوکسین کشنده، سمی که از قارچ‌های کلاهک مرگ تولید می‌شود، آلوده شد.

دان و گیل و هدر ظرف یک هفته بر اثر نارسایی اعضای داخلی درگذشتند.

استیون واریلو، متخصص مراقبت‌های ویژه، در جلسه محاکمه گفت: «کاملا واضح بود که از این [بیماری] نمی‌شد جان به‌در برد.»

کارآگاهان خیلی زود نشانه‌هایی یافتند که خانم پترسون که خودش یک علاقه‌مند و خوره موضوعات مربوط به جرم و جنایت بود، غذا را با نیت قتل درست کرده بود.

به گفته دادستان‌ها، خانم پترسون به مهمانان گفته بود که برایش تشخیص سرطان داده شده است و برای دادن این خبر به فرزندانش نیاز به مشورت با آنها دارد.

اما سوابق پزشکی ارین پترسون نشان داد که پزشکان چنین تشخیصی نداده بودند.

دادستانی گفت که این دروغی بود که او برای فریب دادن مهمانان و کشاندنشان به صرف ناهارش ساخته بود.

پلیس همچنین یک دستگاه غذاساز در سطل زباله پیدا کرد که آزمایش‌های پزشکی قانونی نشان داد حاوی آثاری از قارچ‌های مهلک بود.

پلیس همچنین کامپیوتری را در منزل خانم پترسون توقیف کرد که نشان می‌داد او یک سال قبل از مهمانی ناهار، وبسایتی را مرور کرده بود که محل رویش قارچ‌های کلاهک مرگ را در فاصله کمی از خانه‌اش مشخص می‌کرد.

ایان ویلکینسون، کشیش کلیسای باپتیست، تنها مهمانی بود که زنده ماند و پس از هفته‌ها بستری در بیمارستان با پیوند کبد جان به در برد.

او به دادگاه گفت که چگونه غذای مهمانان در چهار بشقاب خاکستری سرو شد در حالیکه خانم پترسون خودش از یک ظرف نارنجی کوچک‌تر غذا خورد.

آقای ویلکینسون اما توضیحی برای انگیزه ارین پترسون نداشت و این که چرا می‌خواست او را بکشد.

ارین پترسون مادر دو فرزند بود و علاقه‌ی زیادی به جامعه‌ کوچک و خودمانی محل زندگی‌اش داشت و داوطلبانه خبرنامه روستا را ویرایش می‌کرد و از مراسم کلیسا فیلم می‌گرفت.

او همچنین به عنوان علاقه‌مند به موضعات جنایی شناخته می‌شد و به یک گروه فیسبوکی پیوست تا درمورد جزئیات قتل‌های معروف استرالیا بحث و گفتگو کند.

کریستین هانت، دوست ارین پترسون، به هیئت منصفه گفت که او حتی به عنوان یک «کارآگاه فوق‌العاده» شهرتی هم پیدا کرده بود.

ارین پترسون گفت که غذا به‌طور تصادفی به قارچ‌های کلاهک مرگ آلوده شد، وکلایش هم اظهارات او را تکرار کردند که این چیزی بیش از یک «تصادف وحشتناک» نبود. ارین می‌گفت هیچ‌گاه به‌عمد دنبال قارچ‌های کلاهک مرگ نبوده است.

در جلسه دادگاه، پزشکان، کارآگاهان، متخصصان کامپیوتر و متخصصان قارچ‌شناسی، ضمن بررسی جزئیات مربوط به ناهار گوشت گاو ولینگتون، نظر خود را بیان کردند.

هیئت منصفه پس از یک هفته شنیدن و بررسی ساعت‌ها شهادت‌ پیچیده کارشناسان، تشخیص داد که ارین پترسون گناهکار است.

دادستان‌ها انگیزه مشخصی را برای این قتل‌ها تعیین نکرده‌اند.

وکلای او هم در دفاع همین نکته را در دادگاه برجسته کردند و گفتند که خانم پترسون انگیزه‌ای برای کشتن مهمانانش نداشت.

در تمام مدتی که هیئت منصفه نظرش را داشت اعلام می‌کرد و او را در سه فقره قتل و اقدام به یک قتل دیگر گناهکار می‌دانست، ارین پترسون که ممکن است به حبس ابد محکوم شود با چشمانی خیره در سکوت به آنها نگاه می‌کرد و خونسرد گوش می‌داد.

مجازات او بعدا اعلام می‌شود