روایت‌هایی از سارقین ۱۸ تا ۷۲ سال!

حیاط پلیس آگاهی آینه‌ای از واقعیتی تلخ است؛ بسیاری از سارقان بارها بازداشت و زندانی شده‌اند، اما همچنان به چرخه جرم بازمی‌گردند، این تکرار نشان می‌دهد بازدارندگی واقعی تنها از مسیر برخوردهای پلیسی نمی‌گذرد.

کد خبر: ۶۹۸۰۵۴

تاریخ: ۱۱ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۵:۲۵

به گزارش صراط نیوز، صبح یک روز شلوغ در اداره پلیس آگاهی تهران، فضای حیاط پر است از مردانی که لباس آبی راه‌راه به تن دارند، نگاه‌هایشان خسته است و دستبند در دستانشان وصل شده است، هر کدام در سکوتی نشسته‌اند که پر از فریاد ناگفته است، سارقانی با سن و ظاهر‌های متفاوت؛ از نوجوان ۱۸ ساله تا مردی که ۷۳ سال از عمرش گذشته است، همگی حالا روبه‌روی قانون نشسته‌اند.

پنجاه‌بار زندان رفتم؛ ولی باز برگشتم

پیرمردی با مو‌های سپید و چهره‌ای خسته می‌گوید: «۷۳ سالمه، آره...، سرقت، چند فقره، اولین بارم نبود، پنجاه بار رفتم زندان، باز برگشتم، چون شیشه می‌کشیدم، نمی‌فهمیدم.»، او اعتیاد را دلیل تکرار جرم‌هایش می‌داند و ادامه می‌دهد: «زندان که میری، گرسنه میای بیرون، کسی کاری بهت نمی‌ده، دوباره مجبور می‌شی، منم مثل بقیه...، قصاب بودم، ماشین خریدم و فروختم، ولی آخرش برگشتم سر همون راه.»

پرسیدیم از او؛ زندان واقعاً بازدارنده است یا نه؟ شانه بالا انداخت و گفت: «خودتون قضاوت کنین، پنجاه بار!»

یک گردنبند، یک عمر پشیمانی

جوان‌تری که کمی آن‌طرف‌تر نشسته، اولین سرقتش را با گردنبندی آغاز کرده که از گردن رهگذری در چهارراهی شلوغ قاپیده است، خودش می‌گوید: «با برادرم از مغازه بیرون اومدیم، چشمم افتاد به طلا، گرفتم و فرار کردم.»، حالا منتظر است طلا به صاحبش برگردد، توصیه‌اش به مردم ساده است: «اشتباه فایده نداره، نکنید.»

سارق ۱۸ ساله: غلط کردم!

نوجوانی با صورت بچه‌گانه ولی رفتار‌هایی دور از سنّش، ماجرای خودش را این‌طور روایت می‌کند: «بالاشهر بودیم، گوشی خانمی رو زدم، ولی رزمی بلد بود، یه لگد زد زمین خوردم، گوشی رو گرفتم و پریدم پشت موتور.»، او با خنده تلخی ادامه می‌دهد: «قرص خورده بودیم، خودمون نبودیم، سه بار بیشتر این کارو نکردم، غلط کردم.»

او توصیه‌ای عجیب ولی واقعی دارد: «مردم گوشی رو تو خیابون نگه ندارن، شیشه ماشین رو ندن پایین، ما که می‌چرخیدیم ببینیم کی حواسش پرته و...».

پلیس: شاید دیر و زود داشته باشه، ولی سوخت و ساز نداره

در همین فضا، سردار عباسعلی محمدیان، فرمانده انتظامی پایتخت، در جمع خبرنگاران حاضر شد و با صدایی قاطع گفت: «مردم نگران بودند که برخورد‌ها مقطعی باشد، ما ثابت کردیم که اقدامات‌مان شبانه‌روزی است، فقط در ۴۸ ساعت گذشته، ۲۶۴ سارق و مالخر در قالب ۵۶ باند دستگیر شدند.»

او تأکید کرد که همه این افراد به جرم‌شان اقرار کرده‌اند و اموال مسروقه از آنها کشف شده است.

محمدیان به مالخران هشدار جدی داد: «ممکن است دستگیری‌شان دیر و زود داشته باشد، ولی سوخت‌وسوز ندارد، حتی تعمیرکاران موبایلی که قطعات گوشی‌های سرقتی را می‌خرند، بدانند که نه‌تنها دستگیر می‌شوند، بلکه واحد صنفی‌شان هم پلمب می‌شود.»

به‌گفته او، برخی از سارقان با وجود داشتن پابند الکترونیکی باز هم اقدام به سرقت کرده‌اند، اما با ردیابی دیجیتال، پلیس توانسته است محل سرقت و مخفیگاه را شناسایی و اموال مسروقه را کشف کند.

بازدارندگی با تداوم، نه مقطع‌نگری

حیاط پلیس آگاهی، آینه‌ای از واقعیتی تلخ است؛ بسیاری از سارقان بار‌ها بازداشت و زندانی شده‌اند، اما همچنان به چرخه جرم بازمی‌گردند، این تکرار نشان می‌دهد که بازدارندگی واقعی تنها از مسیر برخورد‌های پلیسی نمی‌گذرد، بلکه به بستری از اصلاح، درمان اعتیاد، و بازتوانی اجتماعی نیز نیاز دارد.

با این حال، تلاش پلیس تهران بزرگ در اجرای شبانه‌روزی طرح‌های مقابله با سرقت، پیام روشنی دارد: «امنیت شوخی نیست». سردار محمدیان با تکیه بر آمار‌های شفاف و هشدار‌های صریح، نشان داد که پلیس نه‌تنها به‌دنبال سارقان است، بلکه مالخران، تعمیرکاران متخلف و همه زنجیره جرم را هدف قرار داده است.

اگرچه بخشی از مسیر اصلاح در گروی اقدامات فرهنگی، اجتماعی و قضایی است، اما پلیس به وظیفه خود در اجرای قانون با قاطعیت ادامه می‌دهد؛ حتی اگر این قاطعیت، پنجه در پنجه کسانی بیندازد که سال‌هاست خلاف را راه زیستن خود می‌دانند.