حکم نماز و روزه فرزندان در زادگاه والدین چیست؟

فرزندانی که در شهری غیر از زادگاه والدین متولد شده‌اند، هنگام سفر به زادگاه والدین، حکم مسافر دارند و برای ادای نماز کامل و روزه، باید قصد اقامت ده روز داشته باشند. اولین نماز چهار رکعتی، موجب تحقق قصد می‌شود و تا زمان حضور در آن مکان، عبادات صحیح است. حتی اگر به دلیل اضطرار زودتر محل قصد ترک شود، مادامی که قصد اولیه‌، ماندن ده روز کامل بوده باشد، نماز و روزه‌ صحیح خواهد بود.

کد خبر: ۶۹۴۹۸۷

تاریخ: ۰۵ فروردين ۱۴۰۴ - ۲۰:۵۸

به گزارش صراط نیوز، در ماه مبارک رمضان، هر روز با «راهنمای رمضان» همراه شما هستیم؛ این مجموعه با بیان احکام شرعی مربوط به ماه مبارک رمضان به همراه نظرات مراجع عظام تقدیم شما فرهیختگان می‌شود.

* حکم نماز و روزه فرزندان در زادگاه والدین

بسم الله الرحمن الرحیم؛ برخی از عزیزان سؤال می‌کنند:

«فرزندان ما که در شهری دیگر متولد شده‌اند و در آنجا رشد و نمو کرده‌اند، اگر در ایام نوروز و ماه مبارک رمضان همراه ما به زادگاه ما بیایند، آیا نماز و روزه‌ی آنها از باب تبعیت از ما کامل (تمام) است یا خیر؟»

در پاسخ به این پرسش باید عرض کنیم:

خیر، فرزندانی که در شهری دیگر متولد شده و در همان شهر رشد و نمو کرده‌اند و هیچ ارتباط مستقیمی با زادگاه والدین خود نداشته‌اند، صرفاً به دلیل همراهی با شما یا بازدید از زادگاه شما، آن مکان برای آنان وطن شرعی محسوب نمی‌شود.

بنابراین، این فرزندان در زادگاه والدین خود حکم مسافر را دارند و چنانچه بخواهند نماز کامل بخوانند و روزه بگیرند، حتماً باید قصد اقامت ده روز کامل را داشته باشند و این مدت را کاملاً در آنجا بمانند.

* شرایط اقامت ده روزه و احکام نماز و روزه مسافر

برای افرادی که قصد دارند در شهری که برایشان حکم سفر دارد اقامت کنند و مایلند نماز و روزه‌شان صحیح باشد، احکام ذیل قابل توجه است:

چنانچه در طول روز وارد شهر مورد نظر می‌شوید و تصمیم دارید از زمان ورود تا خروجتان مدت دویست و چهل ساعت (معادل ده روز کامل) در آنجا بمانید، این مدت به عنوان قصد اقامت ده روز محسوب می‌شود.

با خواندن اولین نماز چهار رکعتی، قصد شما محقق می‌گردد و تا زمانی که در آن مکان هستید، نماز و روزه‌تان صحیح خواهد بود.

پس از ترک آن شهر، مجدداً حکم مسافر بر شما جاری می‌شود.

در خصوص افرادی که از ابتدا قصد قطعی داشته‌اند که ده روز تمام در محل اقامت کنند، اما به هر دلیلی بین این مدت منصرف شده‌اند یا مشکلی پیش آمده که ناچار به بازگشت هستند، حکم متفاوت است.

در این حالت، تا زمانی که در آن مکان حضور دارند، نماز و روزه‌شان صحیح است، زیرا از ابتدا قصد ماندن ده روز داشته‌اند.

اما اگر از همان ابتدا در مورد ماندن یا نماندن مردد بوده‌اید، حکم اقامت ده روز بر شما جاری نمی‌شود و باید احکام مسافر را رعایت کنید.