افشای سانسور گسترده در سریال محبوب صداوسیما

حدود سی سال بعد از تولید و پخش و موفقیت سریال “در پناه تو” برای اولین بار تهیه‌کننده سریال اطلاعات جالب و دست نخورده‌ای درباره سریال را فاش کرد.

کد خبر: ۶۹۴۵۴۷

تاریخ: ۰۱ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۹:۵۶

به گزارش صراط نیوز، منوچهر شاهسواری گفت: «سریال «در پناه تو» سومین سریالی بود که ما تولید کردیم و اولین سریالی بود که ایده مرکزی آن از خودمان بود. در تولید این سریال سعی کردم-فقط سعی کردم- مفهوم تهیه کننده مولف را متبادر کنم.»

او ادامه داد: «علیرضا طالب زاده-نویسنده- تازه سربازی را تمام کرده بود و از طریق بهرام دهقانی به من معرفی شد و ایده‌ای داد که خام بود، چون خودش تجربه دانشگاه را نداشت و نتیجتا با همکاران دیگر آن ایده را ورز دادیم و بعد ایده را به حسین سلیمی-فیلم و سریال شبکه دو- ارائه دادم و با همفکری ایشان، خط اصلی سریال شکل گرفت.»

شاهسواری درباره کارگردانی سریال بیان داشت: «حمید لبخنده مشغول بازی در سریال «جاده» بود و ما در راه شمال بودیم که ایده «در پناه تو» را برایش، تعریف کردم و او خوشش آمد و آن قدر پیگیری کرد که خودش هم، چون آدم منضبطی بود برای کارگردانی انتخاب شد.»

فیلمو_F داخلی موبایل

این تهیه‌کننده درباره جذب بازیگران بیان داشت: «شش هفت ماه وقت صرف انتخاب بازیگران شد و الویت انتخاب بازیگر هم دانشجویان دانشکده هنر‌های نمایشی بود و فقط پارسا پیروزفر بود که از دانشکده هنر‌های تجسمی آمد.»

شاهسواری با بغض ناشی از ممیزی سریال گفت: «در پناه تو» ۴۶ قسمت بود ولی فقط ۲۶ قسمت پخش شد و خودم البته هیچ وقت سریال را ندیدم! اینکه چرا حدود بیست قسمت سانسور شد را نمیدانم. ما فقط سعی کرده بودیم از نظر پوشش قدری زیبایی شناسانه حرکت کنیم و مثلا چادر لعیا زنگنه چادر زیبای مادر خودم بود.»

او درباره حذف دو بازیگر سرشناس گفت: «داود رشیدی و محبوبه بیات بازی‌های خوبی در سریال داشتند ولی اپیزود‌های آنها کلا حذف شد! سریال چندین بار ممیزی خورد و بخشی از فیلمنامه اصلا اجازه تولید نگرفت و بخش‌هایی در پخش حذف شد. عجیب ولی واقعی است که در ابتدا یازده قسمت را برای پخش به شبکه دادیم ولی فقط سه قسمت را پخش کردند و مابقی حذف شد و ما گرفتار فشار کاری بدی شدیم و از نظر اقتصادی هم ضربه بدی خوردم در حالی که این سریال به یکی از بهترین ملودرام‌های تلویزیون بدل شد و حالا بعد از سی سال در بازپخش هم کلی مخاطب دارد و به واسطه آن آگهی می‌گیرند، اما سود اقتصادی برای خودمان نداشت.»