بهانه های موسیمانه؟ حرفه ای ها بهانه نمی آورند

هر گردی گردو نیست، هر خارجی هم لزوما مربی خوبی نیست؛ مرور آنچه استقلال های تهران و خوزستان در شروع دوباره لیگ برتر رقم زدند خالی از لطف نیست، آنجا که بوژوویچ بدون بازیکن و تمرین نمی بازد و موسیمانه با این همه ستاره، دنبال بهانه است!

کد خبر: ۶۸۷۳۸۳

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۴۰۳ - ۰۸:۱۶

درست در همان روزی که استقلال در تهران، در خانه خود، پیش چشم هوادارانش به شمس آذر پایین جدولی باخت و موسیمانه در کنفرانس خبری بعد از بازی سی مدل بهانه آورد، استقلال خوزستان از تیمی که در جدول رده بندی بالاتر از خودش است، در خانه حریف، امتیاز گرفت، آن هم بدون بازیکن، بدون تمرین و در هوای سردی که نسبت به دمای شهر اهواز بیست درجه پایین تر بود!

یک لحظه تصور کنید اگر موسیمانه جای بوژوویچ بود چه می کرد و چه می گفت؟ واقعیت این است که اگر بوژوویچ می خواست مدل موسیمانه رفتار کند، باید از زمین و زمان ایراد می گرفت و می گفت؛ من فقط سه جلسه تیم را تمرین دادم، در تمام تعطیلات، ویزای سفر به تهران نداشتم، بازیکنان خارجی تیم من در کیش در به در بودند، بازیکنان داخلی ام به خاطر مطالبات شان نصف و نیمه تمرین می کردند، در زمینی که جای سگ های ولگرد بود، تمرین کردیم و ... و ... و ...

اما بوژوویچ بدون هیچ بهانه ای استقلال خوزستان را در غیاب دو بازیکن خارجی و چند بازیکن داخلی اش تنها با یک بیفوما به مصاف آلومینیوم اراک فرستاد، آن هم در حالی که خودش تنها و تنها سه جلسه تیم را تمرین داده بود. او بازی یک بر صفر باخته مقابل میزبان را با مساوی ارزشمند یک - یک تمام کرد و امتیازی گرفت که قطعا در آینده خیلی به کار خوزستانی ها خواهد آمد. مرد جدی صرب، بلد نیست وقتش را با بهانه های الکی و آبکی تلف کند. او همیشه می خواهد بهترین کیفیت را ارائه بدهد و برایش مهم نیست دستش تا چه حد خالی باشد، او یاد گرفته از داشته هایش بیشترین بهره را ببرد.

اما بشنوید از موسیمانه؛ مرد آفریقایی که هر چه جلوتر می رویم بیشتر به حرفه ای بودنش شک می کنیم. مردی که وقتی می خواست با شمس آذر بازی کند، هشت روز تمرین تیمش را تعطیل کرد و وقتی هم از او ایراد گرفتند و پرسیدند تیمی که بدنی عقب است چرا باید تمرینش یک هفته و یک روز تعطیل باشد، شاکی شد و منت قهوه نخوردن خود را سر استقلال گذاشت در حالیکه در تنها عکس منتشر شده از سفرش به افریقای جنوبی در حال تماشای فیلم بازی بازیکنان، فنجان قهوه روی میزش است!

موسیمانه بعد از باخت هم بهانه های الکی و آبکی آورد و از نداشتن بازیکن روی نیمکت حرف زد در حالی که گران ترین ستاره لیگ برتر ایران را روی نیمکت نشانده بود!

دقیقا تفاوت حرفه ای ها و آماتورها در همین است؛ حرفه ای ها طوری کار می کنند که ناکام نشوند و آماتورها طوری حرف می زنند که ناکامی را گردن نگیرند.