مینو محرز: پزشکان را برای کشورهای دیگر تربیت می کنیم نه برای کشور خودمان

محرز گفت: خوشبختانه جایگاهی که کادر پزشکی دارد باعث می شود که بتواند به راحتی مهاجرت کند، اما برای ما سنگین تمام می شود. هر چقدر پزشک خوب تربیت می کنیم مهاجرت می کنند و استفاده را کشورهای دیگر می بردند. اینگونه بگویم که پزشکان را برای کشورهای دیگر تربیت می کنیم نه کشور خودمان.

کد خبر: ۶۷۱۸۵۱

تاریخ: ۲۰ شهريور ۱۴۰۳ - ۱۹:۲۰

به گزارش صراط به نقل از جماران ، دبیر انجمن بیماری های عفونی درباره مهاجرت پزشکان گفت: پزشکان را برای کشورهای دیگر تربیت می کنیم، نه کشور خودمان. می دانید چقدر هزینه تحصیل یک پزشک و پرستار می شود تا به صورت متخصص در رشته خود در بیایند؟! و این برای هر کشوری که مهاجر زیاد داشته باشد سنگین است.

مینو محرز دبیر انجمن بیماری های عفونی درباره علل افزایش خودکشی در جامعه پزشکی گفت: آمار خودکشی در ایران بالا رفته و فقط مخصوص جامعه پزشکی نیست. قبل از آغاز اپیدمی کووید میزان افسردگی در جامعه بالا بود و بعد از کووید هم مشکلات روحی و دیپرشن در همه جای دنیا بالاتر رفت که این پدیده تدریجا باعث می شود میزان خودکشی بالا برود. بالطبع آمار مربوط به پزشکان را بیشتر می شنویم. در تقسیم بندی شادی، متأسفانه ایران جزو کشورهای پایین است و میزان شادی در جامعه بسیار کم به چشم می‌آید.

وی ادامه داد: در حال حاضر پزشکان بعد از تحصیل به وارد کار سنگین درمان می شوند و دریافتی که دارند بسیار کم و ناچیز است. متأسفانه آنطور که باید به آنها توجه نمی شود و خودکشی در جامعه پزشکی بسیار چشمگیرتر است. به نظر من، به دلیل اینکه میزان خودکشی در جامعه بالا رفته طبیعتا در کادر پزشکی هم بالاتر رفته حتی پزشکان متخصص هم در این چندسال اخیر شاهد بودیم خودکشی کردند که جای تأسف دارد.

محرز با اشاره به افزایش مهاجرت کادر درمان گفت: خوشبختانه جایگاهی که کادر پزشکی دارد باعث می شود که بتواند به راحتی مهاجرت کند، اما برای ما سنگین تمام می شود. هر چقدر پزشک خوب تربیت می کنیم مهاجرت می کنند و استفاده را کشورهای دیگر می بردند. اینگونه بگویم که پزشکان را برای کشورهای دیگر تربیت می کنیم نه کشور خودمان. می دانید چقدر هزینه تحصیل یک پزشک و پرستار می شود تا به صورت متخصص در رشته خود در بیایند؟! و این برای هر کشوری که مهاجر زیاد داشته باشد، سنگین است.

این پزشک متخصص افزود: شوق و امنیت شغلی و درآمد مسأله اصلی است و هر چقدر کار کنند نمی توانند مایحتاج اولیه را بخرند و خرج زندگی شان را بدهند. در نتیجه مهاجرت می کنند. متأسفانه میزان شادی کم شده و دیپرشن در جامعه بسیار زیاد شده است.