اهل بیت

خواهر داغدیده

برادرش به او گفت مرا در نماز شبت فراموش نکن خواهـر. مثل مادرش باکیـه(گریان)، مظلومة وحیـدة و قرینة النوائب یعنی همدم ناگواری‌ها بود.

کد خبر: ۶۶۸۸۲

تاریخ: ۱۸ خرداد ۱۳۹۱ - ۰۹:۴۷

به گزارش سرویس وبلاگ صراط، نویسنده وبلاگ اهل بیت در آخرین مطلب وبلاگش نوشت:

بلاغت نبـوی‌ و فصاحت علـوی‌گونه‌ی خودش را بـروز داد و فرمود: سینه ما صندوق علم خدا و ظرفِ فهم و حکمت آن است. ما در زمین حجت خدائیم برای بلاد و عباد او.[1] مثل پدرش آیاتی از آیات خدا بود. فاضله بود. پدرش أمین الله و خودش أمینة الله بود. شیر خورده‌ی دامان حضرت صدیقه‌کبری فاطمه‌زهرا ـ‌سلام‌الله‌علیهاـ و پرورده‌ی مکتب یعسوبُ‌المؤمنیـن(فرمانده‌و‌امیر مؤمنین) مولی‌الموحـدین علی ـ‌علیه‌السلام‌ـ بود که سُلالة الولایةیعنی عصاره ولایت بر القابش افزوده شد.میان بنی هاشم و زنان، عقیله بود. فهمیده‌ای بدون آموزگار و عالمه‌ای بدون معلم بود.

میان آل‌علی ـ‌علیهم السلام‌ـ عابده بود که برادرش به او گفت مرا در نماز شبت فراموش نکن خواهـر.[2] مثل مادرش باکیـه(گریان)، مظلومة وحیـدة و قرینة النوائب یعنی همدم ناگواری‌ها بود. نائبة الزهراء بود که توانست حامی و پیرو ولی زمان خودش باشد. مثل مادرش که اولیـن مدافع ولایت بود سرسپار امر برادرش حسین ـ علیه‌السلام ـ بود. خلاصه آنکه زینب‌کبری ـ‌سلام‌الله‌علیها‌ـ صدیقةصغری بود.

چه علقه‌ای میان این خواهر و برادر بود که آتشی از غم برادر از قلب خواهر داغدیده شعله کشید و با سوز دل خطاب به ابن‌مرجانة(ابن‌زیاد) ملعون گفت: به جان خودم قسم که تو بزرگ و سالار مرا کشتی، شاخه مرا قطع نمودی، ریشه مرا ازبیخ و بن درآوردی![3] زینب ـ سلام‌الله‌علیها ـ بندگی را از پدرش آموخته. در برابر این همه مصیبت که مصیبةً ما أعظمها و أعظم رزیّتها فی الإسلام و فی جمیع السماوات و الأرض بود فرمود: جز زیبایی چیزی ندیدم.[4] ( مصیبتی از مصیبت شما آل‌محمد ـ ص ـ در روز عاشورا در اسلام و بلکه در تمام آسمان‌ها و زمین بزرگ‌تر نبود ـ زیارت عاشورا)

بی دلیل نیست به او می‌گوینـد أم‌المصائب. زینب دختر همان مادری‌ست که فرمود: مصیبت‌هایی که بر من وارد شد که اگر بر روز روشن وارد می‌شد؛روز روشن به شب تاریک تبدیل می‌شد.[5]

میوه قلب پیامبر رو به پدر کرد و گفت: پدر جان پاداش کسی که بر مصائب دخترم زینب گریه کند چیست؟ جناب رسول الله ـ‌صلی الله علیه و آله‌ـ لب به سخن گشوده و فرمودنـد: پاداش او همچـون پاداش کسی است که برای مصائب حسن و حسين ـ‌ سلام‌الله‌علیهما‌ـ گريه می‌کند.[1]

[1] ـ بحار الانوار ـ ج 45 ـ ص 110

[2] ـ سيماي حضرت زينب ـ ص 89

[3]و 4 ـ بحار الانوار ـ ج 45 ـ ص 116

[5] ـ بحار الأنوار ـ ج 79 ـ ص 106

[6] ـ 4 ـ خصائص الزینبیه ، ص 155