شورای آتلانتیک:

کاندیداتوری مسعود پزشکیان به این دلایل قابل توجه است

کاندیداتوری پزشکیان بارقه‌ای از امید را برای کسانی که به دنبال تغییر در ایران هستند می‌دهد، اما مسیر پیروزی او مملو از چالش‌ها است. برای تغییر واقعی بازی در انتخابات ریاست جمهوری، او باید در چشم انداز پیچیده سیاسی حرکت کند، از رأی دهندگان متنوع درخواست همراهی کند و چشم‌اندازی روشن برای آینده ارائه دهد.

کد خبر: ۶۶۲۴۰۵

تاریخ: ۳۱ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۷:۳۲

به گزارش صراط به نقل از فرارو، شورای آتلانتیک در گزارشی به معرفی مسعود پزشکیان یکی از شش نامزد انتخابات ریاست جمهوری ایران پرداخت و با اشاره به سوابق وی نوشت: مسعود پزشکیان در ۷ مهر ۱۳۳۳ در مهاباد، شهری در استان آذربایجان غربی به دنیا آمد. پزشکیان با وجود اینکه بخشی از اقلیت ۲ درصدی آذری‌زبان در یک شهر عمدتاً کردنشین سنی‌مذهب است، همیشه به میراث آذری خود افتخار کرده است.

ادامه گزارش شورای آتلانتیک آمده است: پس از پایان خدمت به استان خود بازگشت و وارد دانشکده پزشکی شد و در رشته پزشکی عمومی فارغ التحصیل شد. پزشکیان در طول جنگ ایران و عراق مکرراً به خط مقدم سر می‌زد و در آنجا مسئولیت اعزام تیم‌های پزشکی و کار رزمنده و پزشک را بر عهده داشت. پس از جنگ تحصیلات خود را در رشته جراحی عمومی در دانشگاه علوم پزشکی تبریز ادامه داد. او بعداً متخصص جراحی قلب شد و در سال ۱۳۷۳ به ریاست دانشگاه علوم پزشکی تبریز رسید و به مدت پنج سال در این سمت بود.

پزشکیان در همان سال در یک سانحه رانندگی همسر و یکی از فرزندانش را از دست داد. او دو پسر و دختر باقی مانده خود را به تنهایی بزرگ کرد و هرگز دوباره ازدواج نکرد. این داستان شخصی از دست دادن و فداکاری باعث جلب همدردی و احترام بسیاری از جامعه ایرانی شده است که او را شخصیتی دلسوز و مقاوم می‌دانند.

سال‌ها بعد، سفر سیاسی پزشکیان با پیوستن او به دولت اصلاح طلب محمد خاتمی به عنوان معاون وزیر بهداشت در سال ۱۹۹۷ آغاز شد. او چهار سال بعد به عنوان وزیر بهداشت منصوب شد و از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ این سمت را بر عهده داشت. از آن زمان تاکنون پنج بار به نمایندگی مجلس ایران انتخاب شده است. نماینده تبریز و از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ به عنوان نایب رئیس اول مجلس فعالیت می‌کرد.

پزشکیان که به مواضع اصلاح طلبانه اش معروف است، از برخورد دولت با مخالفان سیاسی انتقاد کرده است.

پزشکیان در دوران ریاست جمهوری حسن روحانی به شدت از توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ حمایت کرد و بار‌ها در مجلس به نفع آن صحبت کرد.

کاندیداتوری پزشکیان به چند دلیل قابل توجه است. برخلاف بسیاری از سیاستمداران ایرانی، او از طریق روابط خانوادگی با نفوذ یا فساد به قدرت نرسید. سابقه بی‌نقص و زندگی شخصی غم انگیز او را از رقبای خود متمایز می‌کند. علاوه بر این، او به دلیل زبان ساده فارسی و مواضع ضد فساد، پتانسیل جذب رای از طرفداران محمود احمدی نژاد را دارد.

علیرغم این نقاط قوت، پزشکیان با چالش‌های مهمی مواجه است. او فاقد برنامه‌های مشخص و مستند برای اداره کشور است، به‌ویژه در سیاست خارجی.

پزشکیان مورد حمایت اصلاح طلبان از جمله محمد خاتمی رئیس جمهور سابق قرار گرفته است. احزاب و چهره‌های کلیدی این جناح سیاسی تلاش خود را برای پیروزی پزشکیان در انتخابات ریاست جمهوری بسیج کرده اند. همچنین محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه سابق، به عنوان مشاور سیاست خارجی پزشکیان انتخاب شده و در کارزار انتخاباتی وی حضور فعال دارد.

توانایی او در جلب توجه اقلیت‌های قومی، به ویژه آذری‌ها، می‌تواند عامل مهمی در مبارزات انتخاباتی پزشکیان باشد. آذری‌ها اکثریت جمعیت استان‌های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل و زنجان را تشکیل می‌دهند

بر اساس آخرین سرشماری سال ۲۰۱۶، مجموع جمعیت این استان‌ها کمتر از ده میلیون نفر است که حدود یک هشتم کل جمعیت ایران را تشکیل می‌دهد. زادگاهش مهاباد، با جمعیت کُرد و آذری، و طرفداری از حقوق اقلیت‌ها، او را به‌عنوان چهره‌ای متحد می‌سازد.

در اولین مناظره انتخاباتی که در ۱۷ ژوئن برگزار شد، پزشکیان تلاش کرد تا رأی دهندگان بلاتکلیف را برای شرکت در آن ترغیب کند. برخی از کاربران شبکه‌های اجتماعی استدلال کردند که مصطفی پورمحمدی، با چندین دهه تجربه در امنیت، در تأثیرگذاری بر افکار عمومی مؤثرتر از پزشکیان بوده است.

پزشکیان پتانسیل تغییر بازی در انتخابات ریاست جمهوری آینده را دارد، اما با موانع مهمی روبروست. او برای موفقیت باید به نگرانی‌های اصلاح طلبان و رأی دهندگان وسیع‌تر رسیدگی کند. سوابق او در خدمات عمومی، انعطاف پذیری، و حمایت از شفافیت و پاسخگویی از عوامل کلیدی در مبارزات انتخاباتی او خواهد بود.

اگرچه بسیاری هنوز مطمئن نیستند که چگونه شورای نگهبان به او اجازه شرکت در انتخابات را داده است، اما باور عمومی بر این است که این شورا مطمئن بود که پزشکیان پیروز نخواهد شد. با تأیید نامزدی او، به نظر می‌رسد که هدف شورا افزایش مشارکت رای دهندگان بوده است.