چرا هرگز نباید اسیر وسوسه خرید گیم استیک شوید

گیم استیک را در اینستاگرام به بهانه اجرای بازی‌های نوستالژیک آتاری، میکرو، سگا و پلی استیشن پنج تبلیغ می‌کنند. بعضی‌ها پیازداغ ماجرا را زیاد می‌کنند و می‌گویند گیم استیک قادر است بازی‌های قدیمی را با کیفیت ۴k اجرا کند. اگر احتمال دارد خام چنین وعده پوچی شوید، این نوشته را بخوانید

کد خبر: ۶۶۲۲۹۹

تاریخ: ۳۰ خرداد ۱۴۰۳ - ۲۲:۴۸

به گزارش صراط به نقل از

فرارو؛ گیم استیک نام کنسول‌های قابل حمل است که در یکی، دو سال اخبر معروف شده‌اند و اینفلوئنسر‌های دنیای بازی معمولا بدون عذاب‌وجدان تبلیغش می‌کنند. گیم استیک شکل دانگل است، به پورت HDMI تلویزیون متصل می‌شود، دوتا دسته بی‌سیم دارد و مثلا قرار است بازی‌های خاطره‌انگیز کنسول‌های قدیمی از جمله آتاری، سگا، میکرو و پلی‌استیشن یک را اجرا کنند. قیمت دستگاه زیاد نیست و با پرداخت ۱.۵ میلیون تا دو میلیون تومان می‌توان یک گیم استیل خرید. معمولا آدم‌ها در همین قسمت مرتکب اشتباه می‌شوند و آتش به مالشان می‌زنند. در این نوشته تمام تلاشک را به کار می‌گیرم تا نظرتان را درباره خرید گیم استیک تغییر دهم.

تجربه خرید گیم استیک؛ سمتش نروید یا فرار کنید!

خرید گیم استیک اشتباه بزرگی است، اما حتی با خواندن کلی نوشته منفی، حجم تبلیغات اینفلوئسر‌های اینستاگرامی می‌تواند وسوسه‌تان کند مرتکب اشتباه شوید. خود من پنجشنبه هفته قبل همین اشتباه را مرتکب شدم. گذرم به میدان امام خمینی افتاده و یاد بچگی کردم. یاد دوره‌ای که برای خرید کارتریج کنسول آتاری، خرید بازی‌های چند لبه میکرو و سگا، خرید دیسک PS1، خرید مموری PS2، تعویض دیسک PS3 و تعمیر دسته‌های PS4 به توپخانه می‌آمدم. فروشگاه‌های خاطره‌انگیز دوران کودکی حالا به‌نظرم ترسناک می‌آیند، چون کنسول پلی استیشن ۵ را با قیمت ۳۰ میلیون تومان می‌فروشند.

قیمت پلی استیشن ۵ شاید برای شما که دل شیر دارید عادی به نظر برسد، اما برای کسی که اولین کنسول بازی خود را در سال ۱۳۶۹ پنج هزار تومان خریده و با دسته‌های خلبانی و گوشت‌کوبی آتاری کلی خاطره دارد، رسما عددی هولناک است.

گیم استیک پشت ویترین مغازه‌ای چشمم را گرفت و با اینکه خوانده بودم نباید سمتش رفت، تحت تاثیر تبلیغات اینستاگرامی قرار گرفتم و وارد مغازه شدم. فروشنده سرگرم جوش دادن معامله یک دستگاه پلی‌استیشن ۵ بود، اما تا فهمید دنبال چی هستم کارش را نصف‌و‌نیمه رها کرد و با رویی گشاده به استقبالم آمد. وقایع بعدی در مدتی زیر سه دقیقه رخ داد و تا به خودم بیایم، یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان کارت کشیده بودم. همکار فروشنده دستگاه را به تلویزیون وصل کرد و سالم سلامت داخل جعبه گذاشت. دو جفت باتری هم گذاشتند کف دستم و گفتند مبارک باشد!

تست یک دقیقه‌ای گیم استیک برای کسی که می‌خواست متوجه اشتباه بزرگش شود کفایت می‌کرد، اما احتمالا عشق کورم کرده بود. کیفیت پایین بسته‌بندی و شکل ابتدایی منو، داد می‌زد دارم اشتباه می‌کنم. رسیدم خانه رسیدم و گیم استیک را طبق دستورالعمل پیچیده فروشنده به تلویزیون وصل کردم. داخل منو‌ها گشتم و متوجه شدم انتخاب‌هایم کمتر از ۱۰ تا بازی نوستالژیک به‌دردبخور است.

گول ظاهر دسته‌ها را نخورید؛ ظاهر کنترلر پلی‌استیشن پنج را دارند اما کیفیت ساختشان با جارودستی برابری می‌کند

مشکل اصلی گیم استیک دسته‌های کنترلر هستند که اگر سالم باشند، در بهترین حالت با تاخیر عمل می‌کنند و به‌سرعت خراب می‌شوند. انرژی مورد نیاز دسته گیم استیک از باتری قلمی تامین می‌شود. راهکاری پرخرج و غیرمنصفانه است. تلاش کردم بفهمم با هر جفت باتری، چقدر می‌توان از گیم استیک استفاده کرد، اما در همان تجربه اول، بدون اینکه کار به آزمایش کشیده شود، گیم استیک من خراب شد و از کار افتاد.

معایب پرشمار دستگاه گیم استیک

گیم استیک به صورت دانگل با کابل HDMI به تلویزیون وصل می‌شود. دو دسته بدون‌سیم دارد که باتری قلمی می‌خورند. طرفداران بازی‌های قدیمی سگا و میکرو پلی‌استیشن یک و نوستالژی‌باز‌ها اولین نفراتی هستند که در دام گیم استیک خواهند افتاد، اما با وجود سروصدایی که این دستگاه‌ها کرده‌اند، گزارش خریداران نشان می‌دهد عملکردشان مملو از عیب و ایراد است.

گیم استیک با مشکل کند بودن دسته‌های کنترلر روبرو است. کنترلر‌ها کیفیت ندارند و عملکردشان حتی وقتی در سلامت کامل به سر می‌برند ناامیدتان می‌کند. یکی از کسانی که این کنسول‌ها را تهیه کرده می‌گوید با اینکه بازی‌های خیلی قدیمی مربوط به دهه ۹۰ میلادی را دارد و از کیفیت در حد گوشی ۱۱۰۰ برخوردار است، آن را فقط به خاطر دو دسته بودن یعنی بازی برای دو نفر خریدم، ولی در عمل متوجه شدم ۹۹ درصد بازی‌ها با یک دسته کار می‌کنند و دونفره نیستند.

گیم استیک بازی‌های کهنه و قدیمی دارد، اما اسمشان را گذاشته‌اند نوستالژیک تا گولمان بزنند. بچه‌های امروزی حالشان از گرافیک بازی‌های قدیمی به هم می‌خورد. کاربری که برایش فرزند کوچکش گیم استیک خریده می‌گوید بچه خیلی زود خسته شد و به نظرم با موبایل مدل پایین راحت‌تر کنار می‌آید.

گیم استیک به طور متوالی هنگ می‌کند. کاربران می‌گویند دستگاه ناگهان برای دقایقی از کار می‌ایستد. دسته‌ها هنگ می‌کنند و ناچار می‌شوید اتصال دستگاه را قطع کنید.

اگر گیم استیک را به‌صورت آنلاین خریداری کنید، کارتان ساخته است، چون قرار نیست کسی شما را برای کار کردن یا راه‌اندازی راهنمایی کند. در بسته‌بندی گیم استیک فقط دو دسته و یک دنگل وجود دارد و خبری از راهنما نیست. راه چاره در رجوع به اینترنت خلاصه می‌شود.

گیم استیک دسته‌های ارزان و بی‌کیفیت دارد. اگر خراب شوند، جز اینکه آن‌ها را دور بیندازید یا یک‌بار دیگر از اول برای خرید کنسول پول بدهید، پیش‌رو نخواهید داشت.

قیمت گیم استیک ثابت ندارد و همه‌چیز به انصاف فروشنده بستگی دارد. اغلب آن‌ها بین یک تا دو میلیون و ۵۰۰ هزار تومان فروخته می‌شوند، اما امکان دارد یکی از آن‌ها را با قیمت یک میلیون و ۹۰۰ هزار تومان بخرید و بعد متوجه شوید فروشنده دیگری همان را یک میلیون و ۵۰ هزار تومان می‌فروشند. قطعا توی ذوق‌تان می‌خورد.

محتویات بسته همین قدر ابتدایی است؛ یک تا دو میلیون پول می‌دهید اما شاید دستگاه در همان یک ساعت اول خراب شود

کیفیت تصاویر گیم استیک پایین است. تجربه خرید کاربران نشان می‌دهد حتی آتاری و میکرو دهه ۷۰ کیفیت بهتری داشته. شاید کمی غلو کرده باشند، چون در این سال‌ها چشمشان تصاویر بازی‌های قدیمی را ندیده و کیفیت دستگاه‌هایی مانند سگا و میکرو را فراموش کرده‌اند؛ اما بدون شک و شبهه کیفیت اجرای بازی در گیم استیک به چشمانتان آسیب می‌زند.

گیم استیک با حرفه‌ای‌ها آبرومندانه‌تر رفتار می‌کند. اگر پایه باشید، می‌توانید تعدادی بازی با پسوند nes دانلود کنید، روی کارت حافظه همراه دستگاه بریزید کنید مدت بیشتری سرگرم شوید البته به شرط اینکه قبل شروع ماجراجویی‌های بزرگ، گیم استیک دچار مرگ ناگهانی نشود.

چرا هرگز نباید گیم استیک بخرید

گیم استیک را در اینستاگرام به بهانه اجرای بازی‌های نوستالژیک آتاری، میکرو، سگا و پلی استیشن پنج تبلیغ می‌کنند. بعضی‌ها پیازداغ ماجرا را زیاد می‌کنند و می‌گویند گیم استیک قادر است بازی‌های قدیمی را با کیفیت 4k اجرا کند. لابد تا الان دستتان آمده نباید خام چنین وعده‌های پوچی شوید.

گیم استیک به پورت HDMI دستگاه متصل می‌شود. دسته‌ها بی‌سیم هستند، اما منبع تامین انرژی آنها یک جفت باتری نیم‌قلمی است. مهمترین عیب اعصاب‌خردکن این مجموعه کوچک و وسوسه‌انگیز کیفیت ساخت به شدت پایینش است.

گیم استیک لج آدم را درمی‌آورد، چون برای تغییر بازی، مجبور هستید کنسول را از محل اتصال به پورت HDMI جدا کنید. اول کار شاید خیلی بد به‌نظر نرسد، اما وقتی این کار را به‌طور مداوم انجام دهید، حوصله‌تان سر می‌رود. فقط حرفه‌ای‌ها براساس آزمون و خطا متوجه می‌شوند برای خروج از هر بازی می‌توان کلید‌های start و select را به‌صورت همزمان فشار داد.

گیم استیک، مثل پیرمردی ۱۰۰ ساله که آلزایمر دارد و یادش نیست قرار بوده چه کاری انجام دهد، مدام از کار می‌افتد. اگر فکر می‌کنید با ارفاق و اغماض می‌توان چشم روی این موارد بست، باید به اطلاعتان برسانم گیم استیک برخلاف ادعا‌های مطرح شده، حاوی یک مشت بازی به‌دردنخور و ساده است.

گیم استیک تنها برای بچه‌های ۴۰ سال به بالا جذابیت دارد؛ برای آن‌ها که دوره آتاری، میکرو و سگا را تجربه کرده‌اند. اگر فکر می‌کنید با خرید گیم استیک می‌شود بچه‌ها را خام کرد و گوشی موبایل را از دستشان گرفت، سخت در اشتباهید. آن‌ها خیلی زود از این وسیله زشت و زمخت دلزده می‌شوند.