حجاب نامه

هزار دلیل از پشت کوه آوردند تا این کار انجام نشود!!

واقعاً به نظر شما مقصر چه کسی است یا چه کسانی می توانند مقصر اصلی این واقعیت باشند ؟ مقصر من هستم؟ شما هستید ؟ مسئولین مقصراند ؟ یا همه به نوعی مقصرایم ؟؟؟

کد خبر: ۶۵۵۲۹

تاریخ: ۰۷ خرداد ۱۳۹۱ - ۱۴:۲۳

به گزارش سرویس وبلاگ صراط؛ بهشتی در حجاب نامه نوشت :

هر داستانی برای خودش یک قصه ای دارد ! این روزها وقتی به خیابان می روم با چشم بسته رانندگی می کنم و ایضاً دانشگاه و صد جای دیگر البته ! منظورم را که می فهمید ؟ درگیری انسان با نفس خویش اگر سفت و سخت شود باعث تنش میان اعضاء و جوارح و منتهی به خود زنی می شود ! حتی اگر نفست به تو بگوید که سنگ فرش های خیابان را ببین در آخر یک چیز دیگری به تو می گوید اگر نفست خیلی مرد است نباید اجازه دهد که تو به خیابان یا دانشگاه بروی و این منطق های از نمی دانم کجا آورده باعث می شود که کمی دچار تشویش وجدان شویم ، حال از بحث و موضوع خیلی دور به دور نشویم ، هدف از بحث این موضوع آن است که با شروع فصولی از سال که آب و هوا مزید بر هوا و هوس می شود از جمله خیابان های شهر که مملو از جمعیت بیکار (!) و البته بد پوشش از جمله برادران و خواهران محترمه که کمی روح انسان را دچار سردرگمی می کند و معلوم نیست که ما در آینده قرار از سر از کجا در بی آوریم …

کناره های پیاده رو را که نگاه می کنی پسرهای بیکار را می بینی که از میان آنها دختران بد پوشش که گمان می کنم اگر درب ساک دستی هایشان را که باز کنی به مقدار کثیری کِرم برخورد می کنیم یا ساده تر بگویم ” کِرم دارند ” با تیکه ها و متلک های آقایون و آقا پسرها مواجه می شوند و اگر خوششان بیاید که لبخند می زنند و اگر بدشان بیاید که دهان را باز می کنند و به مقدار زیادی بد و بی راه بسنده می کنند (!)

شاید شما هم با نظر بنده موافق باشید ، به نظر بنده همه به نوعی مقصر ایم ، کم کاری ها در بخش فرهنگ ، مساجد خالی و هزار چیز دیگر که باعث شده جوان ما از دین و تمایل به دین گرایی خودداری کند که در این بین سهم مسئولین بیشتر از بقال یا نقال سر کوچه است چون آنها ابزار کافی را دارند ، این ابزار پول به مقدار کافی که سهمیه ی منطقی این امر است ولی معلوم نیست سر از کجا در می آورد ، هنرمندان ، ورزشکاران و کسانی که به نوعی الگوهای جامعه به شمار می روند از ابزارهای مسئولین در بحث ایجاد بسترها برای رفع بد حجابی های جامعه است اما بی رغبتی در مسئولین تا کجا ؟؟؟ آنها نتوانستند شهدا را که به حق بهترین الگوهای جامعه ی ما هستند را با کمترین هزینه که نه نیاز بود مثل هنرمندان سینما و بازیکنان یک تیم دولتی دستمزد میلیاردی بدهند نه نیازی بود نق و نوق های بعد از قراردادهایشان که دستمزدشان دیر می شد یا نمی شد را تحمل کنند به جامعه از ابعاد وجودی آنها تزریق کنند .

از نظر شخصی احساس می کنم که تمام مسئولین در این قضیه به نوعی کوتاهی می کنند و هر ارگان یا دستگاهی با هزار دلیل که از پشت کوه می آورند این بار را از دوش خود برمی دارند و امیدواریم که خدا از سر همه ی تقصیرات ما بگذرد ، انشاءالله .