اعتراض شدید نایب رییس مجمع عالی نمایندگان کارگری ایران به مزد ۱۴۰۳: دولت رئیسی برای بار دوم قانون را دور زد/ کامتان تلخ شود!

سال گذشته کارگران را به هوای ترمیم مزدی دور زدیدو امروز به هوای دل خوش بودن به آینده‌ای مبهم از سوی وزیر کار که وضعیت معیشت شما برای سال آینده بهتر خواهد شد.

کد خبر: ۶۵۲۱۳۴

تاریخ: ۰۴ فروردين ۱۴۰۳ - ۲۰:۱۱

به گزارش پایگاه خبری صراط به نقل از عصر خبر، علی محمد عزیزی نایب رئیس مجمع عالی کارگران ایران در یادداشتی نوشت:

کامتان تلخ شود وقتی کام کارگران و خانواده هایشان را در این عید تلخ نمودید. درود بر نمایندگانی که شرافت را و انسانیت را پای ملاحضات ارزان نفروختند.

مزدی را که شما تعیین نمودید پول یک دست کت شلوار معمولی اتان نیست.

دولت رئیسی برای بار دوم قانون را دور زد. شما حتی قانون خود نوشته را دور می‌زنید. مگر به صراحت اضافه دستمزد بر اساس نرخ تورم اعلامی از سوی بانک مرکزی نیست، هرچند جامعه کارگری آن را هم باور ندارند پس چرا مر قانون را اجرا نکردید.

کدام سال حال دل کارگر خوب بود و قدرت خریدش بالا رفت که فردایی خوب در انتظار آن باشد. شما حال کارگران را سوزاندید، چه برسد به آینده آنها، مطمئن باشید دیشب آه و ناله‌ی میلیون‌ها کارگر وخانواده هایشان در سراسر این ایران پهناور یقه و دامن شما را خواهد گرفت.

خانواده‌های کارگری هرساله شرمنده زن وبچه هایشان با بی تدبیری تصمیم گیران در تعین مزد هستند.

شما‌ها کارگر را از همه چیز بدبین نمودید شما‌ها بدون در نظر گرفتن وجدان بدون در نظر گرفتن، اعداد و ارقام قانونی از، سوی نمایندگان کارگر، بدون توجه به قانون، بدون توجه به حال نامساعد کارگران ضربه مهلکی به کارکران زدید.

شما همه چیز کارگران را گرفتید، عزت کارگر، کرامت کارگر، قامت کارگر، و زندگی ساده کارگر. سال گذشته کارگران زیادی به دلیل همین مزد غیر منصافه و عدم تبادل هزینه با درآمد به آغوش و استقبال مرگ رفتندتا کمتر شرمنده خانواده باشند. آیا شما وجدان درد نمی‌گیرید؟ شما مگر تورم را حس می‌کنید تا ببیینید کارگر چه می‌کشد؟ زندگی فرزندان شما و کارگر یکی است؟ لباس تن بچه‌های خودتان، تفریح آن‌ها پول ته جیب آن‌ها برابر یک ماه حقوق سرپرست خانوار کارگری است آیا کارگران حق حیات ندارند؟

رفتار شما‌ها مرا یاد ضرب المثل معروف انداخت، سهم ما از دویدن و تلاش نرسیدن بود و آنان که ندویدند رسیدند و بردند.

تا این وجه نظارتی دولت بر کارگر و نماینده آن حاکم است بی شک کارگران امیدی نخواهند داشت. کارگر صرفا اسمی و جهت حضور‌ها است. اما در این تصمیم گیری‌ها نگاه به کارگر غیر خودی است.

همین نمایندگان کارگرانی که از حق و حقوق تضیع شده کارگر دفاع می‌کنند از آن ترسم که برای فردایی نه از تاک نشانی باشد و نه از تاک نشان.

چون اگر می‌خواهی بزرگ شوی باید در زیر پرچم آنان و با نظر آنان سینه زنی در غیر اینصورت جایگاهی نخواهی داشت.

فقط می‌توانم بگویم، سکوت کارگر فریاد است.