ماه ۱۵۰ فوت کوچک شد+ عکس

کره ماه همیشه در آسمان شب وجود داشته اما اندازه آن احتمالا در طول زمان در حال تغییر بوده است. یک مطالعه منتشرشده در روز ۲۵ ژانویه در نشریه «علوم سیارات» حاکی از آن است که در طول چند میلیون سال گذشته با سرد شدن هسته کره ماه محیط آن در حدود ۱۵۰ فوت (۴۵.۷ متر) کوچکتر شده است.

کد خبر: ۶۴۷۴۷۹

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۴۰۲ - ۱۳:۵۲

به گزارش صراط به نقل از ایرنا، از «پاپ ساینس»، بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهد سطح کره ماه به آهستگی در حال کوچک شدن است. تاثیرات ناشی از این کوچک شدن و فعالیت‌ گسل‌های حاصل از ماه‌لرزه‌ها می‌تواند برای سایت‌های مربوط به ماموریت‌های آتی کاوش در کره ماه تهدیداتی ایجاد کند.

یک گروه از دانشمندان از سازمان «ناسا» دانشگاه ایالتی آریزونا و دانشگاه مریلند به شواهدی دست یافته‌اند از اینکه کوچک شدن مداوم کره ماه موجب تغییراتی در سطح این سیاره در اطراف قطب جنوب آن شده است. این مناطق همچنین در جاهایی دستخوش تغییر شده اند و ناسا امیدوار است در جریان ماموریت «آرتمیس‌۳» در آنجا فرود بیاید.

این فرایند کوچک شدن ماه شبیه کوچک شدن انگور در زمان تبدیل شدن به کشمش است. ماه نیز وقتی کوچکتر می شود چین و چروک می خورد اما انگور یک پوست منعطف دارد در حالی که سطح ماه شکننده است. این تردی و زودشکنی سطح ماه موجب تشکیل گسل ها در جاهایی می شود که بخش‌هایی از پوسته ماه به یکدیگر فشار وارد می کنند.

تشکیل گسل های ناشی از این کوچک شدن مداوم اغلب با فعالیت های لرزه‌ای مانند زمین لرزه قمری (ماه لرزه) همراه است. هر موقعیت مکانی در نزدیکی این مناطق گسلی ماه می تواند برای فعالیت انسان ها در آنجا تهدیداتی داشته باشد همانطور که روی زمین کسانی که در نزدیکی گسل ها زندگی می‌کنند، با خطر بیشتری برای مواجهه با زمین‌لرزه روبه رو هستند.

مرکز یکی از قوی‌ترین ماه‌لرزه‌های ثبت شده توسط آپولو در قطب جنوب ماه

در این مطالعه جدید این محققان یک گروه از گسل ها در منطقه قطبی جنوب کره ماه را با یک ماه‌لرزه قوی ثبت شده توسط لرزه‌نگارهای «آپولو» در حدود ۵۰ سال پیش مرتبط کردند.

آنها از مدل های رایانه‌ای برای شبیه‌سازی پایداری سطحی در این منطقه استفاده کرده و دریافتند برخی مناطق بطور خاص در برابر تکانه‌ها و رانش‌های سطحی ماه ناشی از این فعالیت های لرزه‌ای آسیب‌پذیر هستند.

ماه‌لرزه‌های کم عمق تنها در حدود ۱۰۰ مایلی عمق پوسته ماه روی می‌دهند و به اندازه کافی قوی هستند که بتوانند موجب خسارت به تجهیزات و ساختارهای ساخته انسان بشوند.

در حالی که زمین‌لرزه‌ها معمولا چند ثانیه یا حداکثر چند دقیقه طول می‌کشند، ماه ‌لرزه‌های کم عمق می توانند برای چند ساعت یا حتی کل یک بعدازظهر ادامه داشته باشند.

بررسی‌ها نشان می دهد که ماه‌لرزه‌ای شبیه به نمونه دهه ۱۹۷۰ میلادی می تواند هرگونه ساخت و ساز فرضی آینده در ماه را نابود کند.

تصویر منطقه‌ای در نزدیکی قطب جنوب ماه تهیه شده با دوربین مدارگرد شناسایی ماه LROC

این محققان به نقشه‌برداری از فعالیت‌های گسل‌ها در ماه ادامه خواهند داد و امیدوارند که بتوانند موقعیت‌های مکانی بیشتری را که برای کاوش‌های انسانی در ماه خطرناک هستند، شناسایی کنند.