آینده هولناک برای خانواده ها؛

چه کسانی از بین ما خواهند رفت؟

خانواده‌های پرجمعیت گذشته با کلی خاله، دایی، عموزاده و شوهرعمه، کم‌کم دارند جایشان را به خانواده‌های کم‌جمعیت و تک‌فرزندی می‌دهند و اگر همینطور پیش برود، در آینده نه چندان دور هم نسل خاله، عمه، دایی و عمو کلا منقرض می‌شود.

کد خبر: ۶۴۶۳۸۱

تاریخ: ۲۶ دی ۱۴۰۲ - ۲۲:۲۶

به گزارش پایگاه خبری صراط به نقل از همشهری آنلاین،  البته این موضوع فقط مختص ایران نیست و شاید با طرح‌های فرزندآوری دولت، این اتفاق در کشور ما به تعویق بیفتد، اما آنطور که پیداست شمار خویشاوندان خانواده‌ها در سراسر جهان در آینده کمتر خواهد شد.

مؤسسه علمی ماکس پلانک آلمان در این زمینه با همکاری دانشگاه‌ «بوئنوس‌آیرس» در آرژانتین و دانشگاه‌ «آمستردام» در هلند، تحقیقاتی را انجام داده‌اند که نشان می‌دهد در آینده شمار خویشاوندان خانواده یک فرد در سراسر جهان به طور متوسط به میزان بیش از ۳۵ درصد کاهش می‌یابد و مفهوم خواهر، برادر، خاله، عمه، عمو و دایی که جزو خویشاوندان محسوب می‌شوند، کم‌کم از بین می‌رود.

اگر بخواهیم با مثال بگوییم، در حال حاضر یک زن ۶۵ساله در جهان به طور متوسط ۴۵قوم و خویش زنده دارد؛ این در حالی است که طبق پیش‌بینی‌ها، در سال ۲۰۵۰ میلادی یک زن ۶۵ساله فقط ۱۵عضو خانوادگی خواهد داشت. به علاوه کاهش تعداد اعضای خانواده او از نظر آماری در سال ۲۰۹۵ همچنان ادامه خواهد داشت و حتی به ۱۴.۱ نفر نیز می‌رسد.

این آمار بر مبنای محاسبات برای دوره زمانی ۱۹۵۰ تا ۲۱۰۰ و نیز در فواصل ۵ ساله، مورد بررسی قرار گرفته و طبق آن بیشترین میزان کاهش شمار خویشاوندان خانواده در آمریکای جنوبی و همچنین منطقه «کارائیب» پیش‌بینی شده است.

در آمریکای شمالی و اروپا که خانواده‌ها در حال حاضر طبق آمار میانگین به هر حال نسبتاً کم‌تعداد هستند، میزان این روند کمتر مشاهده می‌شود و به طور کلی شمار اعضای خانواده‌ها در کشورهای جهان تا سال ۲۰۹۵ به هم خیلی نزدیک خواهد شد.

براساس این آمار که کمی نگران‌کننده به نظر می‌رسد، کارشناسان معتقد هستند این تحولات گسترده در ساختار خانواده‌ها باعث ایجاد چالش‌های اجتماعی مهمی می‌شود که باید توسط مسئولانی که در کشورهای جهان در قدرت هستند، در نظر گرفته شود و فکری برای کندتر شدن روند کاهش خویشاوندان شود؛ همان‌طور که در کشور ما طرح‌های مختلفی در حال اجراست تا تعداد فرزندان در خانواده‌ها افزایش پیدا کند و جامعه به سوی سالمند شدن نرود.

نتایج این مطالعات همچنین نمایانگر آن است که سرمایه‌گذاری در سیستم‌های تامین اجتماعی برای برقراری رفاه مردم در تمام مراحل زندگی اجتناب‌ناپذیر است.