بذرپاش به دنبال چه مجلسی است؟

رئیسی مار در آستین خودش پرورش می‌دهد؟

در میان تشکل‌های سیاسی اصولگرا که فعالیت گسترده‌ای برای انتخابات مجلس دارند یعنی جریان "پشم" یا همان پایداری، شریان و مبنا، شریان یک نام ویژه است؛ زیرا این گروهک تازه تاسیس به نوعی دولت ساخته است و آشکارا زیر سایه مهرداد بذرپاش فعالیت می‌کند، اما مشخص نیست فعالیتش در ادامه راه سیاسی خود، همراستا با دولت فعلی و به خصوص رییس دولت باشد.

کد خبر: ۶۴۴۳۰۱

تاریخ: ۰۶ دی ۱۴۰۲ - ۱۶:۲۹

به گزارش پایگاه خبری صراط، در میان تشکل های سیاسی اصولگرا که فعالیت گسترده ای برای انتخابات مجلس دارند یعنی جریان "پشم" یا همان پایداری، شریان و مبنا، شریان یک نام ویژه است؛ زیرا این گروهک تازه تاسیس به نوعی دولت ساخته است و آشکارا زیر سایه مهرداد بذرپاش فعالیت می کند اما مشخص نیست فعالیتش در ادامه راه سیاسی خود، همراستا با دولت فعلی و به خصوص رییس دولت باشد.

مهرداد بذرپاش در آغاز فعالیت دولت محمود احمدی نژاد نیز انتظار داشت تا با پیروزی احتمالی فهرست «رایحه خوش خدمت» زیر سایه دولت جدید آن زمان، راهی به بهشت باز کند و خودش شهردار تهران شود اما این رویا ناتمام ماند.

او حالا به یک تشکیلات رسمی تر روی آورده و سقف رویاهایش نیز بالاتر رفته.

بذرپاش احتمالا از چند سال پیش به صندلی ای جز ریاست جمهوری فکر نمی کند؛ او یک بار در سال 1396 برای این صندلی خیز برداشت اما احتمالا در میانه راه، از ترس ردصلاحیت یا مجبور شدن به انصراف از انتخابات، و سوزاندن کوپن خود منصرف شد و خودش را با تاخیر به وزارت کشور رساند تا ثبت نامش انجام نشود.

در واقع در حالی که بسیاری از ناظران سیاسی تصور می کنند شریان گروهی است که همراستا با دولت ابراهیم رئیسی فعالیت می کند، سابقه رویاپردازی های بذرپاش نشان می دهد این گروهک ممکن است از دولت فعلی نیز عبور کرده و در صورت لزوم حتی رقیب آن نیز بشود. بذرپاش در سال های گذشته به واسطه حضور در جمع مشاوران احمدی نژاد به صحنه سیاسی ایران وارد شد اما کمی بعد، تلاش کرد خود را از زیر سایه احمدی نژاد بیرون بکشد. حالا همین اتفاق در مورد رئیسی نیز دور از ذهن نیست.

ابوالقاسم جراره دبیرکل شریان اخیر اتاکید کرده است که «رقابت درون جریان انقلاب باید باشد تا مجلسی به‌مراتب بهتر و انقلابی‌تر از مجلس فعلی انتخاب شود.» بعید نیست دایره ای  از انقلابی ها که مدنظر شریان است، آن قدر تنگ باشد که حتی دولت ابراهیم رئیسی هم در آن جا نگیرد. هرچند این دو، اشتراکاتی نیز با یکدیگر داشته باشند.

در این صورت، بعید نیست بذرپاش و شریان به دنبال مجلسی باشند که هرازگاهی در مقابل دولت بایستد و خودی نشان دهد تا وجهه خود را برای نامزدی بذرپاش در انتخابات ریاست جمهوری در یک یا دو دوره آینده حفظ کند.