در تاریخ ۱۰ مهرماه ۱۴۰۲؛

علت استعفای مرضیه برومند از مدیرعاملی خانه سینما

مرضیه برومند ناتوانی از درک پیچیدگی‌ها و تناقض‌های درونی خانه سینما را علت استعفا از مدیرعاملی جامعه اصناف سینمای ایران عنوان کرد.

کد خبر: ۶۳۹۵۷۰

تاریخ: ۱۷ آبان ۱۴۰۲ - ۱۵:۲۳

به گزارش صراط به نقل از خبرگزاری موج، هیئت رئیسه خانه سینما در پیامی اعلام کرد: «در تاریخ ۱۰ مهرماه ۱۴۰۲ سرکارخانم مرضیه برومند مدیرعامل محترم خانه سینما، استعفای خود را به هیأت رئیسه اعلام نمودند. شرایط پیچیده حاکم بر سینمای ایران، تناقضات مدیریتی، مشکلات اقتصادی و فضاهای هیجانی تحمیل شده بر پیکر سینمای ایران، عرصه بسیار سختی را برای مدیریت این نهاد صنفی فراهم می‌کند که در طول این دوره نیز سخت و پیچیده‌تر شد و علیرغم تلاش‌های بی وفقه و دلسوزانه خانم برومند کار را برای ایشان دشوار کرد؛ هیئت رئیسه خانه سینما با درک این وضعیت و پس از جلسات متعدد، با احترام به جایگاه و شأن ارزشمند همکار گرامی‌مان، ضمن قدردانی از تلاش‌های هشت ماهه صورت گرفته، با استعفای ایشان موافقت کردا»

مرضیه برومند نیز در پیامی در ادامه این خبر اعلام کرد: «من در تاریخ دهم مهرماه از سمت مدیریت عامل خانه سینما استعفا دادم.

اما چرا آمدم و چرا رفتم؟

آمدم تا هیئت مدیره را در عبور از بحران‌های سختی که پشت سر گذاشته و همچنان درگیر پیامدهایش بود، یاری کنم. آمدم آغوش باز کنم و خانواده سینما به ویژه جوان‌ها را از افتادن به دامی که از هرسو برایشان گسترده شده به سلامت به در ببرم و نگذارم بیش از این از روح و روانشان هزینه بدهند. آمدم تا هرآنچه احترام و اعتبار دارم به کار ببندم و از مدیران و مسئولین فرهنگی بخواهم از لجبازی و عناد و بی‌مهری و رفتارهای تند و اهانت‌آمیز با هنرمندان مخصوصاً با خانم‌های بازیگر دست بردارند و به آنان هشدار بدهم؛ راهی که پیش گرفته‌اند جز عمیق‌تر شدن شکاف‌ها و نابودی سینما حاصلی ندارد. اما متأسفانه گوش شنوایی نبود، یا بود و تصمیم گیرندگان اصلی کسان دیگری بودند.

آمدم تا با پرهیز از گرفتار شدن در چرخه روزمرگی و برآوردن خواسته‌های ابتدایی و کوتاه مدت برخی از اعضا، مطالبات اصلی و بنیادین صنوف سینمایی را پیش ببرم و برنامه‌های کلان هیئت مدیره را که در اولویت خواسته‌های صنوف هم بود، دنبال و اجرا کنم، اما حاشیه‌ها و حوادث و رویدادهای غم‌انگیز پی‌درپی و جریانات و اختلاف نظرهای درونی خانه سینما منجر به توقف اجرای برخی از برنامه‌های کلان هیئت مدیره و محول شدن آن به آینده‌ای نامعلوم شد.

ناتوانی من در درک پیچیدگی‌ها و تناقض‌های درونی خانه سینما که در لغو رویداد سالانه موسوم به جشن سینما خود را نشان داد و هم‌چنین خودداری سازمان سینمایی از پرداخت‌های به موقع تکلیفی به دلایل مختلف مزید بر علت شد و احساس کردم بودن من دیگر نه تنها ثمر ندارد بلکه ممکن است به این نهاد صنفی با ارزش و یگانه آسیب وارد کند، بنابراین استعفای خودم را تقدیم کردم و قول دادم تا تاریخ بیستم آبان همچنان خانه سینما را اداره کنم و به قولم عمل کردم. برای خانه و خانواده پرافتخار سینما آرزوی سلامتی و موفقیت می‌کنم و همچنان در خدمت مردم و فرهنگ و هنر این سرزمین هستم.»

براساس این گزارش، برخی از اهالی سینما ، اتفاقات رخ داده در هفته‌های اخیر پس از مصاحبه رئیس هیئت مدیره خانه سینما علیه مدیران سینمایی و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به دلیل پابندی به قانون در عدم بکارگیری بازیگران زن کشف حجاب کرده، کانون کارگردانان سینمای ایران و شورای عالی تهیه‌کنندگان بیانیه‌هایی در حمایت از مواضع محمدمهدی عسگرپور و ایجاد اختلاف نظر عمیق با مدیران سازمان سینمایی را از مهم‌ترین دلایل شکاف در بدنه مدیریت خانه سینما عنوان کرده بودند که با استعفای امروز مرضیه برومند و تاکید او «بر عدم درک پیچیدگی‌ها و تناقض‌های درونی خانه سینما» این موضوع تائید شد.

برومند چندی پیش در مراسم تشییع داریوش مهرجویی گفته بود: «ما اینجا ماندیم در مملکت خودمان باشیم. با ما خوب باشید آن وقت با اسرائیل و رژیم صهیونسیتی هم می‌جنگیم.» که این صحبت‌های او با واکنش‌های بسیار تندی از سوی برخی سینماگران مواجه شد به گونه‌ای که مجبور شد در صفحه شخصی خود در توضیحاتی را منتشر کند.

او در بخشی در توضیحات خود آورده بود «من هم مثل همه هنرمندان از جنگ و خونریزی و کشتار بیزارم، هنرمندان همواره مدافع صلح و آرامش بوده‌اند و هر جنایتی را از سوی هر جنایتکاری در هرجای جهان محکوم کرده و می‌کنند، هیچ انتظاری هم از هیچکس ندارند جز احترام به هنرشان و آثاری که خلق می‌کنند، هنری که اصلی‌ترین هدفش نفی خشونت، جنگ، نابرابری و بی‌عدالتی است.

و اما آنچه مرا به نوشتن این متن واداشته است احترام به افکار سینماگران، هنرمندان و مردم ایران است نه پاسخ به واکنش‌های مغرضانه و جعلی که به راه افتاده و پیش از این هم آن‌را تجربه کرده بودم. آن‌ها که آثار مرا دیده‌اند و با کارهای من بزرگ شده‌اند می‌دانند که من چگونه می‌اندیشم».