کودکانی که قربانی آرزوهای والدین شدند

والدین سرکوب گر برای داشتن فرزندی افتخار آفرین با جسم و روح او چه می کنند و افتخارات اینستاگرامی برای آن بچه به چه قیمتی تمام می شود

کد خبر: ۶۲۳۳۶۴

تاریخ: ۰۶ خرداد ۱۴۰۲ - ۲۲:۴۸

به گزارش پایگاه خبری صراط به نقل از باشگاه خبرنگاران، طی چند هفته اخیر خبر بازگشت آرات به ایران، پسربچه‌ای که از او با عنوان نابغه ورزشی یاد می‌شود سر و صدا‌های زیادی به همراه داشت.

پسری که تنها ۱۰ سال سن دارد، اما با انجام حرکات آکروباتیک از کودکی توجه همه را به خود جلب کرد.

آرات به لیورپول می‌رود و بعد از مدتی بی سر و صدا به ایران باز می‌گردد و جذب باشگاه سپاهان می‌شود، اما این باشگاه بعد از مدت کوتاهی از قطع همکاری با این کودک خبر می‌دهد، آن هم به دلیل اینکه فشار وارد شده به کودک منجر به بسته شدن صفحه رشد او در ۱۰ سالگی شده است.

آرات یکی از بی شمار کودکانی است که از بدو تولد جلوی دوربین بوده تا ۶ میلیون فالوئر چشم عضلات شکم بچه‌ای بدوزند که از کودکی شش تکه شده است! ما در اینستاگرام با نمونه‌های زیادی از این بچه‌ها مواجهیم، کودکی که در ۵ سالگی جلوی دوربین می‌نشیند و باید مثل یک آمریکایی اصیل و با استرس سوالات مادر را با زبانی بیگانه پاسخ دهد، پسری که عدم علاقه اش به نواختن پیانو بار‌ها در ویدیو‌های منتشر شده از سوی خانواده نمایان شده، اما همچنان والدین با بادی در غبغب از استعداد بی نظیر موسیقی فرزندشان صحبت می‌کنند و...

نوزاد انسان از جمله جاندارانی است که برای حداقل ده سال به حمایت والدین برای زنده ماندن و رشد نیاز دارد و همین امر رابطه‌ای تنگاتنگ با والدین می‌سازد که می‌تواند بسیار سازنده یا ویرانگر باشد.

یکی از هولناک‌ترین و ویرانگرترین نوع رابطه، استفاده والدین از فرزندان برای برآورده کردن آرزو‌های دست نیافته خودشان است.

در سال ۲۰۱۹ کتاب بسیار مهمی با عنوان «وسعت یا عمق» اثر دیوید اپستین منتشر شد که حاوی مطالب تکان دهنده‌ای درباره انتقاد از والدینی بود که برای هر نفس کودک نقشه‌ای کشیدند.

کتاب با مقایسه دو ابر قهرمان ورزشی؛ راجرد فدرر قهرمان تنیس و تایگر وودز قهرمان گلف آغاز می‌شود، پدر تایگر از روی روروئک آموزش او را آغاز می‌کند، اما فدرر تا سال‌های پایان نوجوانی هنوز رشته ورزشی خود را انتخاب نکرده بود.

کل کتاب با تکیه بر پژوهش‌های دانشمندان علوم مختلف روی این تأکید دارد که درصد موفقیت بالاتر و برتری خلاقیت با کسانی است که دوران کودکی را کودکانه سپری کردند و تجربه زیسته آزاد با طیف گسترده دارند.

اما سوال اینجاست که والدین سرکوب گر برای داشتن فرزندی افتخار آفرین با جسم و روح او چه می‌کنند و افتخارات اینستاگرامی برای آن بچه به چه قیمتی تمام می‌شود؟