انتقاد فریبا کلهر از واکنش رضا کیانیان به مرگ کیومرث پوراحمد

فریبا کلهر نویسنده ایرانی ساکن کانادا با انتقاد از واکنش کیانیان به مرگ کیومرث پوراحمد نوشت: آیا براستی ایران خراب‌آباد است؟ عجیب است که این ۸۵ میلیون خودکشی نمی‌کنند؟ این چه ادبیاتی است ؟چه نگاهی است به وطن؟

کد خبر: ۶۱۷۶۵۱

تاریخ: ۱۹ فروردين ۱۴۰۲ - ۱۸:۲۶

به گزارش پایگاه خبری صراط به نقل از تسنیم، فریبا کلهر نویسنده ایرانی ساکن کانادا در صفحه شخصی خود در اینستاگرام به واکنش رضا کیانیان نسبت به خودکشی کیومرث پوراحمد انتقاد کرده است.کیانیان نوشته بود:  یکی زنگ زد پرسید پوراحمد چرا خودشو کشت؟ گفتم امروز زنده موندن تو این خراب‌آباد دلیل می‌خواد،‌ خودکشی نه!»

وی در متنی با بیان این مطلب که خودکشی پوراحمد می‌تواند هر دلیلی داشته باشد‌، از ارتباط دادن خودکشی او به جریانات سیاسیو استفاده از واژه «خراب‌آباد» برای وطن  توسط این بازیگر انتقاد کرده است.

متن یادداشت کلهر به شرح ذیل است: «کلمه خراب‌ آباد کنایه از دنیا است .. اما گمان نمی‌کنم منظور آقای کیانیان «دنیا» بوده باشد. از جمله او این طور استنباط می‌شود که درباره ایران حرف می‌زند. که اگر این برداشت نبود رسانه‌های فارسی زبان خارج از ایران با ذوق‌زدگی بولدش  نمی‌کردند.

به راستی ایران خراب آباد است؟ عجیب است که این هشتاد و پنج میلیون خودکشی نمی‌کنند؟ این چه ادبیاتی است؟ چه نگاهی است به وطن؟ چرا به هر بهانه‌ای باید لگد بزنیم به ایران؟ کیومرث پوراحمد به دلیلی که کسی نمی‌داند به زندگی خودش پایان داده !ده‌ها دلیل می‌تواند پشت این عمل باشد: ترس از پیری و ناتوانی بیشتر، بیماری لاعلاج مثل غزاله علیزاده،یأس فلسفی و رسیدن به پوچی دنیا مثل صادق هدایت و ده‌ها دلیل دیگر که در فکر ما نمی‌گنجد.

معروف‌ترین خودکشی در تاریخ هنری ایران خودکشی صادق هدایت در آزادترین کشور دنیا یعنی فرانسه اتفاق افتاد، هیچ ارتباطی هم نه به خراب‌آباد ایران داشت و نه مسائل سیاسی. بعد از کودتای 28 مرداد که سونامی ناامیدی در ایران به وجود آمد کسی به خاطر مسائل سیاسی خودکشی نکرد یا دست‌کم گزارش نشده است.

نه تنها امروز بلکه در هر زمانی هر کسی که به بهانه نارضایتی سیاسی «ایران» را نشانه بگیرد و به آن بتازد، نه تنها پمپاژ ناامیدی و یأس می‌کند، بلکه کاری خلاف امنیت کشور انجام می‌دهد. تزریق این تفکر که خراب آباد ایران ارزش زندگی کردن ندارد، این فکر را گسترش می‌دهد که در صورت حمله نظامی کشور بیگانه، ایران ارزش دفاع ندارد.

مخالفین نظام باید یاد بگیرند بین دو مفهوم «دولت» و «کشور» فرق بگذارند. مسلما تندترین مخالفان نظام سیاسی کشور هم دلشان نمی‌خواهد در صورت براندازی یک آشغال‌دانی تحویل بگیرند. سرزمینی پر از مردم ناامید و بی تفاوت و فحاش و نسبت به وطن بی غیرت، به

چه چیزی جز آشغالدانی شبیه است؟

ای کاش وطن هم مدعی‌العموم داشت تا با هر کسی که ریشه‌ها را نشانه می‌گرفت برخورد جدی می‌کرد!.»