ساندویچ‌هایی که هر روز آب می‌روند

بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد افزایش قیمت مواد خوراکی باعث شده است حجم و کیفیت غذاهای رستورانی نسبت به گذشته کم شود.

کد خبر: ۶۰۸۵۷۵

تاریخ: ۰۳ بهمن ۱۴۰۱ - ۲۱:۲۵

به گزارش پایگاه خبری صراط به نقل از روزنامه ایران، «قبلاً وقتی رستوران می رفتیم دو نفری یک غذا سفارش می دادیم و کاملاً سیر می شدیم و اندازه بود. خصوصاً وقتی غذای برنجی بود، گاهی برنج اضافه هم می آمد ولی حالا اگر یک غذا سفارش بدهیم کم می آید به خاطر اینکه حجم غذاها کم شده است و البته کیفیت هم دیگر مثل سابق نیست.» این را زن جوانی می گوید که به قول خودش رستوران رفتن برای او و همسرش یک جور تفریح محسوب می‌شود و دلشان می خواهد آخر هفته یک بار در رستوران غذا بخورند؛ حالا نه رستوران گران‌قیمت.

او ادامه می دهد: «ما آدم های کم خوراکی هستیم و رستوران فست فود هم که می رفتیم برایمان به صرفه بود که دو نفری یک غذا بخوریم و با یک سالاد یا سیب‌زمینی کنارش دیگر کاملاً برایمان کافی باشد. الان چند بار است که به همان رستوران می رویم و همان غذا را سفارش می دهیم اما حجم غذا آنقدر کم شده بود که متعجب شدیم. قیمت هم بالا رفته و به همین دلیل فکر کنم این تفریح را هم باید تعطیل کنیم، چون دیگر به‌صرفه نیست.»

این زن جوان تنها کسی نیست که کم شدن حجم غذای رستوران به چشمش آمده است. اگر اهل غذای بیرون باشید احتمالاً شما هم متوجه شده اید که کیفیت غذای برخی غذاخوری ها دیگر مثل قبل نیست.

«پیتزایی که ۲۰ سال است مشتری اش هستیم و همیشه از کیفیت پیتزاهایش راضی بودیم در دو ماه گذشته به کلی تغییر ماهیت داده است. مواد به‌شدت بی‌کیفیتی استفاده می کند و این کاملاً محسوس است. من چون این پیتزایی قدیمی و محلی بود همیشه از آن برای بچه های خودم غذا سفارش می‌دادم اما بار آخر دیگر تصمیم گرفتم دیگر سفارش پیتزا ندهم. قبلش البته به خاطر پایین بودن کیفیت بهشان تذکر دادم و اصلاً زیر بار نرفتند و گفتند حالا شاید شما سلیقه تان خیلی بالا رفته ولی مسأله سلیقه نیست. به‌هرحال آدم انتظار یک حداقل قابل قبولی را دارد. ما خانواده متوسطی هستیم و در حد توانمان خرج می کنیم که البته با توجه به قیمت های بالای غذاهای رستورانی و فست‌فودی، همین هم دیگر از حد توانمان خارج است اما آدم توقع دارد وقتی ۲۰۰ هزار تومان بابت یک پیتزا پرداخت می کند، کیفیت حداقلی داشته باشد و مجبور نشوی نصفش را دور بیندازی.»

علاوه بر پایین آمدن کیفیت، برخی هم هستند که از کوچک شدن پیتزاها شکایت دارند. «من تغییری در کیفیت پیتزایی که همیشه سفارش می دادم، ندیدم اما اندازه اش آنقدر کوچک شده بود که بیشتر شبیه مینی‌پیتزا بود. قیمت را بالا نبرده اما سایز پیتزا را کم کرده بود و این خیلی توی ذوقم زد. بهتر است به مشتری احترام بگذارند و اگر می خواهند قیمت را بالا ببرند این کار را بکنند و اجازه بدهند مشتری خودش انتخاب کند که می خواهد با این قیمت غذا سفارش دهد یا نه، نه اینکه قیمت را ثابت نگه دارند و حجم غذا را اینقدر کم کنند و پیش خودشان خیال کنند مشتری متوجه نمی شود. این مسأله است که مرا ناراحت می کند.»

پسر جوانی که مشتری ثابت ساندویچ های یکی از خوراک‌فروشی های زنجیره ای در تهران است هم در این باره حرف های جالب توجهی دارد. او می گوید: «من به خاطر شرایط کارم مجبورم دائم در سطح شهر باشم و به خاطر همین معمولاً ساندویچ های آماده برای من انتخاب خوبی برای صرف ناهار است. چند روز است متوجه شده ام ساندویچی که همیشه تهیه می کردم خیلی لاغر شده یعنی به طرز محسوسی مواد وسط نان کم شده است. بار آخر تقریباً حس کردم فقط دارم نان خالی می خورم. من این ساندویچ ها را به خاطر قیمت مناسبش می خرم ولی اگر قرار باشد با این قیمت فقط نان خالی و یک برگ ژامبون و یک پر کاهو بخورم، ترجیح می دهم بروم دو تا نان لواش بخرم و بخورم تا سیر شوم. چرا باید ۵۰ هزار تومان برای چنین چیزی هزینه کنم بخصوص اینکه مجبورم هر روز بیرون غذا بخورم.»

امیری که مدیر یک فست فود در مرکز تهران است، مدعی است برخی از هم‌صنفانش ناچارند به‌دلیل گران شدن مواد غذایی، برای آنکه قیمت را ثابت نگه دارند، از کیفیت و حجم غذا کم کنند. او می‌گوید: «قیمت مواد غذایی با افزایش قابل توجهی مواجه بوده و همین هم باعث شده غذاهای رستورانی و فست فودی افزایش قیمت داشته باشند، اما این افزایش قیمت اگر قرار باشد با افزایش ماهانه و گاهی هفتگی مواد غذایی همگام باشد، دیگر مشتری رغبت نمی‌کند سراغ غذای بیرون برود. برای همین گاهی به چنین ترفندهایی روی آورده می‌شود که از نظر من درست نیست، اما آن رستوران‌دار هم به تنهایی مقصر نیست چون باید حقوق کارگر و آشپز را هم بدهد و در این شرایط کسب و کارش را سر پا نگه دارد.

شاید خیلی‌ها بگویند اصلاً چه بهتر که بساط غذای بیرون جمع شود، چون سالم نیست و گران هم هست اما این هم بخشی از چرخه اقتصاد است و در همه جای دنیا هم غذاخوری‌ها و رستوران‌ها علاوه بر اشتغال‌زایی، حلقه مهمی از زنجیره گردشگری و اوقات فراغت هستند و اگر کلاً تعطیل شوند چه جایگزینی برای آن وجود دارد؟! خیلی خانواده ها هستند که تفریح دیگری جز بیرون غذا خوردن ندارند و اگر همین هم از آنها گرفته شود خیلی ناراحت‌کننده است. من خودم بارها دیده ام پدر خانواده مثلاً برای خودش یک غذای ساده و ارزان سفارش می دهد یا نهایتاً یک سیب‌زمینی می گیرد تا بچه ها غذایی را که دلشان می خواهد، بخورند. بچه ها بیرون غذا خوردن را دوست دارند و درست است که فست فود ضرر دارد اما نمی شود آن را کامل حذف کرد. ضمن اینکه با حذف غذاخوری ها که همینطوری هم خیلی هایشان در آستانه تعطیلی قرار دارند، افراد زیادی بیکار می شوند. خواسته من مثل تمام هم‌صنفانم این است که تورم کنترل شود تا قیمت مواد غذایی ثابت بماند و ما هر روز با افزایش قیمت ها مواجه نباشیم.»

چندی پیش بالا رفتن قیمت ساندویچ فلافل توجه برخی را به خود جلب کرد. ساندویچ فلافل ارزان ترین و اقتصادی ترین غذایی است که می‌شود بیرون خورد. فلافلی سر‌کوچه مروی خیابان ناصر‌خسرو جایی است که همیشه شلوغ است اما این روزها حتی این فلافلی پر‌طرفدار هم آن صف شلوغ گذشته را ندارد. قیمت هر ساندویچ فلافل به ۳۰ هزار تومان رسیده و ۳۰ هزار تومان عددی است که برای خیلی ها کم نیست، بخصوص اگر قرار باشد هر روز غذایشان را در بازار بخورند.

«یک ساندویچ فلافل آدم را سیر می کند و فعلاً قیمتش هم به‌صرفه است، اما بعضی‌ها را دیده ام که می آیند همین قیمت را می بینند و راه‌شان را می گیرند و می روند.»
این را یکی از مشتری های فلافلی می گوید و ادامه می دهد: «من خیلی از باربرها را می بینم که وقت ناهار یک تکه نان را لوله می کنند و گاز می زنند تا فقط سیر شوند. اگر قیمت ها جوری باشد که افراد بتوانند حداقل غذا به لحاظ قیمت را بیرون بخورند آدم دیگر یک لقمه فلافل بخواهد بخورد از گلویش پایین می رود. بیرون غذا خوردن همه اش برای تفریح و خوشگذرانی نیست، گاهی فقط بحث سیر شدن است.»