علی متقیان

عفاف و حجاب را از خودمان شروع کنیم

علی متقیان در یادداشتی با اشاره به وضعیت پوشش در ایران نوشته است: قبل از تهدید بدحجاب‌ها و اعمال قانون، از خودمان سؤال کنیم که در این حوزه چه کاری انجام داده‌ایم.

کد خبر: ۵۹۴۷۷۷

تاریخ: ۰۱ شهريور ۱۴۰۱ - ۱۵:۲۸

علی متقیان، فعال رسانه‌ای در یادداشتی با عنوان «عفاف و حجاب را از خودمان شروع کنیم» با پرداختن به چگونگی محصولات حوزه پوشش، بررسی وضعیت بازار جامعه اسلامی، ضرورت نظارت بر تولیدات و طراحی‌های این حوزه و ... پرداخته است.

در اسلام پوشش امری واجب و نص صریح قرآن است و اطاعت از آن بر مرد و زن هر دو ضروری است. به مرد دستور داده شده نگاه نکن، این دستور امری است که اطاعت از آن واجب است، چشمانت را برگردان و نگاه نکن و بر زنان هم امر فرموده: هم خودت را بپوشان و هم نگاه نکن.

مرد و زن در نگاه نکردن یک وظیفه مشترک دارند، اما در پوشش خیر، از سویی دیگر در احکام فقهی ما آمده که پوشش با لباس شهرت حرام است. در تعریف لباس شهرت آمده، «لباسی که انسان را انگشت‌نما می‌کند»، یعنی اینکه مرد یا زن، لباسی به تن کنند که سایرین با دیدن آن لباس، توجهشان جلب شود و نشان دهند این آقا و یا خانم لباسی خاص پوشیده است، شاید دلیل این باشد که این نوع پوشش، نگاه‌ها را به خود جلب می‌کند.

روزگاری به دلیل محدودیت‌ها، عمده لباس‌ها سفارشی‌دوز بود و مردم برای پوشش خود به خیاط مراجعه می‌کردند و خیاط هم اگر عقیده‌ای داشت، بر احکام فقهی شغلش مسلط بود، به قول فقها، مکاسب خوانده بود و برخلاف عمده کاسبان امروز، حرام و حلال شغلش را خوب می‌دانست، بعضا برای درخواست لباس غیر متعارف، به مشتری تذکری می‌داد و، چون تذکرش از روی اعتقاد و عمل به وظیفه بود، در طرف مقابل اثر می‌گذاشت.

امروزه دیگر نه اثری از آن خیاط معتقد است، نه عکس‌العملی از آثار امر به معروف خیاط، امروز لباس‌ها آماده است، لباسی که طراحان آن، براساس مد روز که معمولا به تقلید و کپی‌برداری از بیگانگان به‌دستش رسیده، طراحی می‌کنند و یا طرحی ارائه می‌دهند که در لباس دوخته شده، خودنمایی و شهرت، مقدم بر پوشش بوده و هیچ‌گاه به عواقب این لباسی که طراحی کرده‌اند، نمی‌اندیشند و تنها به سودی فکر می‌کنند که از فروش بالای این طرح به دست خواهد آمد.

خریداران در فروشگاه‌ها با دو نوع لباس مواجه هستند، یا وارداتی است که به آسانی می‌گویند، چون قاچاق وارد شده ما نظارتی در انتخاب آن نداشته‌ایم و یا دوخت داخل است که به تقلید و یا هدایت طراحان خارجی و یا طراحان داخلی، دوخته و در نمایشگاه‌های لباس متعدد عرضه می‌شود. خریدار هم با هر سلیقه‌ای، در فروشگاه‌های متعدد، با انتخاب درست و یا تحمیل مد به خریدار، لباس مورد نظرش را در انواع سلیقه‌های عرضه شده، خریداری و به تن می‌کنند. آیا این لباس پوشش اسلامی را تأمین می‌کند؟!، لباس شهرت است یا نیست؟! کسی توجه ندارد، چون بازار مسلمین است و مسلمانان از بازار مسلمانان خرید می‌کنند، کار برایشان آسان شده، از نظر فقهی هم خرید از بازار مسلمانان مجاز است و حلال.

حال سؤال این است که چرا ستاد امر به معروف با لباسی که خانم‌ها از بازار مسلمانان خریداری کرده و با آن لباس به خیابان آمده است، به دلیل پوشش نامناسب، گرفتار گشت ارشاد می‌شوند! و مورد سؤال قرار می‌گیرند که چرا مانتوی شما کوتاه است؟ چرا دکمه ندارد؟ چرا نازک است؟ چرا رنگش لباس شهرت است؟ و ده‌ها چرای دیگر. آیا نمی‌توان به مسئولان امر به معروف و نهی از منکر اعتراض کرد که چرا لباسی که پوشش آن مورد اعتراض گشت ارشاد است، در بازار مسلمانان به وفور و ارزان عرضه می‌شود؟!، مگر نه این است که این لباس در فروشگاهی که در شهر اسلامی با مجوز اتحادیه اسلامی و زیرنظر اتاق اصناف کشور اسلامی فعالیت دارد، خریداری شده است. آیا مأمور امر به معروف و گشت ارشاد هیچ‌گاه از خودش نمی‌پرسد که این لباسی که طرف مقابل او به تن کرده و امروز به دام مأمور ارشاد افتاده! از کدام بازار خریداری کرده؟! آیا یک بار مأمور امر به معروف و گشت ارشاد و فرمانده‌های آنان برای خرید مانتو به بازار مسلمانان سری زده‌اند؟ آیا از مانتو‌های فروشگاه‌ها قیمت گرفته‌اند؟ آیا قیمت یک مانتو پوشیده دکمه‌دار را با یک مانتو باز و راحت مقایسه کرده‌اند؟

خوب است یک بار خودتان به اتفاق خانواده با لباس مبدل، سری به فروشگاه‌های مانتو بزنید و بازار مسلمانان را برانداز کنید و از خود بپرسید که مسئول نظارت و کنترل در این فروشگاه‌ها کیست؟ کدام ارگانی به این فروشگاه‌ها مجوز فروش کالا داده است؟ چه کسی نظارت بر تولید و فرم و مدل و نوع پارچه مانتو و لباس‌های خانم‌ها در این فروشگاه‌ها را به عهده گرفته است؟ اگر به مغازه‌ها مراجعه کردید و همه لباس‌ها را دوخت ایران دیدید و تولید داخلی را کمی برانداز کردید! و اتهام واردات لباس قاچاق را از لباس‌های ایرانی برداشتید، آنگاه به خود آییم که گناه از آن دختر معصومی نیست که از فروشگاه دارای مجوز و نظارت شورای اسلامی اصناف، خرید کرده و امروز به دلیل پوشیدن همان لباس، در دستان مأمور قانون فریاد می‌زند و دیگری هم با موبایلش فیلمبرداری کرده و به رسانه‌های معاند ارسال می‌کند و ... و یا از روی عصبانیت به طریقی برخورد می‌کند که پلیس را حین انجام وظیفه، مجبور به عکس‌العمل نماید تا مخالفان با تهیه فیلم هدفمند، مظلومیت یکی و خشونت دیگری را در جهان منتشر کنند و هزاران اتهام ناروا و قیاس باطل را نثار نظامی کنند که با خون هزاران شهید در خون خفته، به دست ما به امانت سپرده شده است.

عزیزان مسئول، بیاییم قبل از تهدید بدحجاب‌ها و اعمال قانون، از خودمان سؤال کنیم، آیا در تبیین فرهنگ حجاب و عفاف در رسانه‌های جمعی اسلامی از جمله صدا و سیما کوشیده‌ایم؟ آیا فروشندگان و بازاریان و صاحبان فروشگاه‌های لباس خانم‌ها را با فرهنگ عفاف و حجاب آشنا کرده‌ایم؟ آیا با آن‌ها با زبان خوش و مهربانانه، توجه داده‌ایم که از عرضه لباس‌های نامتعارف خودداری کنند؟ آیا اتحادیه‌ها، اصناف و ... نظارتی بر عرضه لباس‌ها در فروشگاه‌ها دارند؟ آیا کاسبان و دارندگان نمایشگاه‌های لباس، حرف اتاق اصناف و اتحادیه را می‌پذیرند؟ و آیا خودشان اعتقاد دارند که بایستی در عرض لباس شئونات اسلامی رعایت شود؟ و یا..

از سویی دیگر، آیا توجه کرده‌اید که حجاب در کشور اسلامی ما چقدر هزینه دارد؟ آیا با قیمت یک چادر در شأن خانم مسلمان ایرانی باشد، اطلاع دارید؟ آیا می‌دانید هزینه یک چادر در شأن خانم مسلمان، برابری می‌کند با نیمی از حقوق ماهیانه نان‌آور خانواده. امروز برای خرید لباس سنگین زنانه که هم پوشش داشته باشد و هم در شأن خانم ایرانی مسلمان باشد، بایستی علاوه بر پرداخت مبلغ بالا! ده‌ها مغازه را زیر و رو کنید! در مقابل، برای خرید مانتو‌هایی که مورد اعتراض شماست، می‌توان با پرداخت مبلغ ناچیز، به آسانی در همه فروشگاه‌ها و حتی دست‌فروش‌های شبانه در کنار خیابان‌ها، به هر مدلی از مانتو‌های باز و نازک و کوتاه و پشت‌نوشته، دست پیدا کرد! آیا رفته‌اید بررسی کنید چرا این مدل مانتو‌ها تا این اندازه ارزان‌قیمت است و از این‌ها گذشته، آیا بررسی کرده‌اید در جمهوری اسلامی بعد از ۴۲ سال تشویق به چادر مشکی، هنوز در تأمین آن وابسته‌ایم و هزینه حجاب گران است.

متأسفانه ما در عمل، هزینه حجاب را برای خانم‌های مسلمان و متدین و باحجاب بالا برده‌ایم، آنقدر گران شده که دست همه کس بدان نرسد، هم از نظر مبلغ و هم از نظر اعتبار و هم از نظر حرمت و وجاهت، چرا به اینجا رسیده‌ایم؟ چرا بعد از ۴۰ سال مدعیان مد و لباس نتوانسته‌اند یک مانتو و لباس، شایسته خانم مسلمان و ارزان به جامعه عرضه کنند که مورد پذیرش خانم‌های مسلمان برای حضور در جامعه، خانواده و مراسم شادی باشد و ده‌ها چرای دیگر...

اگر قدرت اقتصادی، صنفی، کنترل قیمت و جلوگیری از قاچاق در درست شما هست که هست، از خودتان شروع کنید! از سیمای جمهوری اسلامی و سینمای ایران اسلامی شروع کنید و با دقت بررسی نمایید که سرنخ بدحجابی در کدام سریال و فیلم و. پیداست.

عزیزان مسئول امر به معروف، راه‌حل حجاب در جمهوری اسلامی، بگیر و ببند و دستگیری در خیابان و. نیست، راه حل، اصلاح امور است، اصلاح امور اقتصادی، معیشت مردم، تأمین رفاه زندگی، سنت‌های دست و پاگیر و محدودکننده ازدواج، بیکاری، هزینه مسکن و ریشه‌کنی فقر اقتصادی که موجب فقر فرهنگی شده و در نهایت اصلاح سبک زندگی جامعه است.

در صورت نبود هریک از این اصلاحات، یک پای جامعه با مشکل مواجه شده و همانند ویروس مسری به همه سرایت خواهد کرد.